- 1 Co się zmieni w nowym roku szkolnym 2024/25? (180 opinii)
- 2 Jak nie zamęczać dziecka zajęciami dodatkowymi? (42 opinie)
- 3 Co się zmieni na egzaminie ósmoklasisty 2025? (15 opinii)
- 4 Był "laptop dla czwartoklasisty" - co zamiast? (88 opinii)
- 5 Co piąty nastolatek zaszczepiony przeciw HPV (288 opinii)
- 6 Ranking przedszkoli w Trójmieście (22 opinie)
Drzewo w brzuchu i pieniądze ze ściany. W co wierzyliśmy jako dzieci?
Chyba każdy z nas pamięta te czasy, kiedy byliśmy pewni, że nasze zabawki potrafią poruszać się nocą, a jeśli połkniemy pestkę, w naszym brzuchu wyrośnie wielkie drzewo. Dzieciństwo było pełne przekonań, które teraz wydają się nam nie tylko komiczne, ale i zupełnie absurdalne. Niektóre okazują się być zupełnie uniwersalne, inne zaskakują swoją nietuzinkowością. Zapytaliśmy naszych czytelników, jakie przekonania z dzieciństwa zostały w ich pamięci.
Kulinarne
Jednym z popularniejszych dziecięcych "wierzeń" okazało się to dotyczące zjedzenia pestki owocu.
- Pamiętam, że jedząc jabłko, zawsze bardzo pilnowałam, żeby nie połknąć przez przypadek pestki - mówi Karolina. - Moja koleżanka nastraszyła mnie opowieścią, że jej dziadkowi się to przytrafiło. Podobno przez kilka dni bardzo bolał go brzuch, a później z nosa zaczęła wystawać gałązka. Jako dziecko bardzo się tym przejęłam.
Równie dużo strachu, co połknięcie pestki, budziło połknięcie gumy do żucia. Obawialiśmy się "sklejenia wszystkich narządów" lub tajemniczego "zaklejenia nas" od środka.
- Myślałam, że dziury w serze naprawdę robią myszy - mówi Asia. - Wyobrażałam sobie, że w mleczarni jest specjalne pomieszczenie, w którym myszy wyjadają idealnie okrągłe dziurki.
![23 zł za kawę z tonikiem - dużo czy mało? Jak kawiarnie liczą ceny](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3760/150x100/3760770__kr.webp)
- Jako dziecko bardzo lubiłem smakowe mleko - mówi Marcin. - Wierzyłem, że to czekoladowe pochodzi od brązowych krów, a waniliowe od beżowych. Ciekawe, że nigdy nie widziałem tych, które miałyby dawać truskawkowe...
- Byłem przekonany, że gołąbki są robione z gołębi, a że lubiłem z dziadkiem dokarmiać gołębie, to jedzenie ich wydawało mi się wyjątkowym bestialstwem - mówi Krzysiek.
Radiowo-telewizyjne
Nic tak nie rozgrzewało dziecięcej wyobraźni, jak radio i telewizja. Mechanizm ich działania pozostawał dla nas niezrozumiały. Nic więc dziwnego, że mieliśmy na ten temat wiele błędnych przekonań, zarówno śmiesznych, jak i... strasznych.
A może do kina? Sprawdź, co grają
- Byłam pewna, że ludzie w filmach umierają naprawdę - mówi Ola. - Zastanawiałam się, czy robione są specjalne castingi wśród ludzi, którzy nie chcą już żyć. Byłam zaskoczona, gdy mama wytłumaczyła mi, że wystrzały są na niby, a aktorzy mają pod ubraniami "woreczki z czerwoną farbą". Bardzo mnie ta wiadomość ucieszyła.
- Wierzyłem, że tak jak my widzimy aktorów, tak oni widzą nas - śmieje się Bartek. - Bardzo pilnowałem, żeby podczas oglądania telewizji zachowywać się kulturalnie, nie dłubać w nosie i siedzieć prosto. Bałem się, że jeśli będzie inaczej, to rozgniewają się i nie dokończą filmu.
Nie mniejsze emocje budziło słuchanie muzyki.
- Byłam pewna, że muzyka w radiu wykonywana jest zawsze na żywo, dlatego pilnowałam, żeby odbiornik nie był za długo włączony. Chciałam, żeby osoby, które śpiewają, miały czas odpocząć i coś zjeść - opowiada Maja.
Ze świata dorosłych
Jako dzieci z zafascynowaniem przyglądaliśmy się też życiu dorosłych, niekiedy wyciągając z ich zachowań błędne wnioski.
- Byłam pewna, że bankomat to takie magiczne urządzenie, z którego można wyciągnąć dowolną ilość pieniędzy - mówi Kasia. - Kiedy rodzice tłumaczyli mi, że na coś ich nie stać, nie mogłam zrozumieć, dlaczego po prostu do niego nie pójdą i nie poproszą o więcej. Pamiętam, jak raz z koleżankami wciskałam losowe przyciski bankomatu, czekając, aż wypłaci nam pieniądze na słodycze.
- Z perspektywy czasu wydaje mi się, że moi rodzice szybko zdecydowali się na dziecko. Kiedy się urodziłem, moja mama miała 22 lata, więc świętowała swoje 30. urodziny, kiedy miałem lat 8. Pamiętam, że wydawała mi się wtedy strasznie stara. Dziś, kiedy mam 33 lata, wydaje mi się to niedorzeczne - mówi Łukasz.
- Myślałam, że kiedy będę dorosła, będę mogła robić, co chcę - kwituje Ala. - Teraz, kiedy mam już własną rodzinę, wydaje mi się, że najwięcej swobody miałam właśnie jako dziecko. To, co miało być oznaką wolności, dziś nie brzmi już tak atrakcyjnie. Nie jadam lodów na obiad i nie chodzę spać w środku nocy. Myję się też raczej chętnie. Cóż, myślę, że z czasem definicja "wolności" bardzo się dla mnie zmieniła.
Opinie (70) 6 zablokowanych
-
2024-06-27 21:24
Największe kłamstwo dzieciństwa (1)
Jak się będziesz dużo uczyć i ciężko pracować to będziesz mieć świetną pracę i dużo pieniędzy
- 5 2
-
2024-06-27 22:53
zapomnieli dodać
że chodzi o poszukiwany (czyt. potrzebny) zawód
- 0 0
-
2024-06-28 00:34
szkoda że używacie AI
- 1 1
-
2024-06-28 06:44
W to że dziewczyny nie robią kupy
- 2 1
-
2024-06-28 07:23
Uważałam, ze zmienia się imię, gdy się dorasta.
Że są imiona dorosłe - Krystyna, Halina, Irena, Zenon itd i dziecięce - Ania,Kasia, Paweł. I w pewnym wieku zmienia się to dziecięce na dorosłe. Temat wyszedł, gdy zapytałam o nastoletnią kuzynkę Ewę, czy to jeszcze jej dziecięce imię, czy już zmieniła. To była moja własna teoria,nikt mi tego nie opowiedział.
- 3 1
-
2024-06-28 17:55
Mi książki o trójkącie Bermudzkim narobily
strachu
- 2 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.