Koncert pięciu zespołów, reprezentujących wejherowską scenę muzyczną.
Podobne wydarzenia
piątek - sobota
Gdynia,
Podwórko.art
PAWEŁ-PAWEŁ-ARTUR
Grają ogólnie pojętego rocka. Tak jak mówi nazwa zespołu, gra w nim dwóch Pawłów i jeden Artur. Paweł Seredyn śpiewa i gra na gitarze, a Paweł Taube gra na basie, za to Artur Baranowski - na perkusji. Paweł z Pawłem 3 lata temu zaczęli grać w dwójkę, po około półtora roku umówili się z Arturem na pierwszą próbę i od tego czasu grają w trójkę. Inspiracje mają bardzo różne, nie nastawiają się na konkretny rodzaj muzyki.
BRUNO ŚWIATŁOCIEŃ
Zespól Bruno Światłocień powstał z inicjatywy barda, poety i malarza artysty - Bronisława Ehrlicha oraz perkusisty Kordiana Sikorskiego latem 2010 roku w Wejherowie. W tym czasie kapela nagrała płytę "Czerń i Cień" dla wytwórni Zoharum Records. Spotkała się ona z przychylną recenzją koneserów muzyki w kraju i za granicą. Styk zespołu to gatunki dark wave, new wave, industrial noise i ambient. Na koncertach kapela gra energicznie, na granicy space rocka, kraut rocka, punka oraz new wave. Obecnie występuje w składzie Bronisław Ehrlich - głos, gitara, Kordian Sikorski - perkusja, Mateusz Ostapiuk - gitary, Grzegorz Buller - klawisze i Mieszko Weltrowski - gitara basowa. Nagrywa jednocześnie materiał na kolejną płytę. Z zespołem współpracuje Michał Goran Miegoń (Kiev Office, The Shipyard), który miksuje mu muzykę oraz współpracuje na różnych innych płaszczyznach muzycznych.
CALISTA
Pomysł na nowe dzieło muzyczne narodził się w październiku 2011 roku z inicjatywy doświadczonych muzyków - Piotra Dębskiego (gitara), Roberta "Samuraia" Karczewskiego (bas) oraz Łukasza "Młodego" Flizikowskiego (perkusja). Przez pierwsze miesiące grupa muzyków szukała wokalisty, który odświeżyłby jej pomysły i nadał muzyce nowe, nietymczasowe brzmienie. Po niespełna pięciu miesiącach pracy udało się stworzyć zarys początkowych autorskich materiałów, a także odnaleźć młodą i ambitną wokalistkę - Izabelę Boszke, której chryzma dała początek kompletnym narodzinom Calisty. W marcu 2012 roku, jako wciąż "raczkujący", zespół otrzymał wyróżnienie w festiwalu organizowanym przez Leszka Możdzera - "Ram Tam Tam Start Up!". W tym ostatnim wzieły udział setki od lat aktywnie działających grup. W lipcu tego samego roku Calista rozpoczęła pracę nad pierwszą debiutancką płytą, nie zaprzestając pracy nad kolejnymi kawałkami. W grudniu 2012 roku pojawiła się po raz pierwszy na gdyńskiej scenie Klubu "Pokład". Po tym koncercie blagierzy stron detektor.pl i muzzo.pl skomentowali grupę muzyków jako "cztery świetnie zapowiadające się wejherowskie talenty". Muzycy następnie kolejno budzili nadzieje słuchaczy na nowe hipnotyzujące i alternatywne brzmienie - w Gdańsku, Słupsku, Wejherowie, Kościerzynie itp. 2013 rok Calista rozpoczęła wydając debiutancki album zatytułowany "No Way Out" (z ang. "Bez Drogi Wyjścia"). Na płycie ukazały się między innymi: promocyjny utwór "My Soul" oraz tytułowy - "No Way Out".
VERONIKA DANKESCHON
Historia zespołu zaczęła się w maju 2002 roku od powstania grupy Twin Ox, której założycielami byli Piotr Rose (gitara; dawniej Zgon, CSN) i Piotr Wojciechowski (bas; dawniej Sekcja Zwłok, Bez Nazwy). Wokalistką została Karolina Zygmuntowicz, drugim gitarzystą - Paweł Wojciechowski, a perkusistą - Darek Cyman. Pod nazwą Veronika Dankeschon zespół wystąpił po raz pierwszy w styczniu 2004 roku. Historyczny koncert odbył się w sali redzkiego MOSiRu. Ponadto kapela grała wielokrotnie w trójmiejskich klubach muzycznych (Ucho, Anawa, Plus), a największy - jak dotąd, koncert odbył się 11 września 2004 roku w wejherowskim amfiteatrze. Na imprezę pod nazwą "Nie - terrorowi i przemocy" przybyło blisko 2000 osób. Oprócz Veroniki Dankeschon wystąpiło kilka innych zespołów z Wejherowa i okolic, a także gość specjalny - Róże Europy (grupa zagrała także podczas drugiej edycji festiwalu, tym razem gwiazdą wieczoru była Armia). Muzyka zespołu to przede wszystkim repertuar własny (inspirowany muzyką takich kapel, jak: KŻW, Pudelsi, Pidżama Porno, O.N.A., Guano Apes, Turbo), a także covery znanych rockowych utworów. Koncerty Veroniki Dankeschon są zawsze widowiskowe, głównie za sprawą dynamicznej wokalistki. Także muzyka formacji nabrała nowego tempa od czasu, kiedy nowym gitarzystą został Piotr Bakuła, a perkusistą - Mirek Fraitag (dawniej Parnas). W lutym 2004 roku grupa wydała album zatytułowany "Veronika D.". Utwory z tej płytki często są grane w lokalnych rozgłośniach radiowych. Po blisko czteroletniej ciszy zespół powrócił z koncertami, a także z innymi, mocniejszymi aranżacjami swoich utworów.
Vernika Dankeschon to:
Karolina - śpiew
Piotr - bas
Rysiu - gitara
Paweł - gitara
Adam - perkusja
SLOVENIAN GIRL
Miał być projektem - odskocznią od codziennych problemów oraz od innych przedsięwzięć muzycznych, w których muzycy na co dzień uczestniczą. Podczas kilku prób powstało ok. 30 minut muzyki, która w większości składała się z improwizacji. Pierwszy oficjalny koncert grupa zagrała 20 sierpnia 2011 roku w Redzie podczas "Prog-rock festiwal", gdzie została bardzo ciepło przyjęta przez publiczność. Kolejne lokalne koncerty oraz występ na wejherowskim "Open Air Rock Festival" a także na motocyklowej imprezie "Moto Krew" w 2012 roku, również przyjęte entuzjastycznie, przyspieszyły wejście do studia muzycznego i nagranie na "setkę" trzech utworów: "Planeta", "Na mojej ulicy" oraz "Góry moje". Inspiracji muzycznych grupy należy szukać przede wszystkim w szeroko pojętej muzyce progresywnej lat 70., granej przez takie zespoły jak: Yes, Van der Graaf Generator, Gentle Giant czy polskie SBB. W najbliższym czasie kapela planuje ponownie wejść do studia i nagrać trzy kolejne utwory - wykonywane już na koncertach.
Slovenian Girl to:
Piotr Wojciechowski - bas, śpiew
Damian Podbielski - gitara
Kamil Podbielski - instrumenty klawiszowe
Adam "Żuk" Szczepański - perkusja
FOSFOR
Zespół istnieje na polskiej scenie od wielu lat, a jego inicjatorami są Leszek Grzywacz i Maciej Blaszke. Ich zalążki to połowa lat 90. i zespół Succubus, który po dołączeniu Dariusza Tylki przekształcił się we Freedom Of Speech (FOS), by w pierwszych latach nowego millennium przyjąć nową formę i nową nazwę - Fosfor. Przez te kilkanaście lat muzycy zagrali dziesiątki koncertów w całej Polsce, często u boku największych gwiazd polskiej sceny metalowej i alternatywnej (TSA, Acid Drinkers, Coma, Hunter, Turbo, Armia, Dezerter). Wystąpili też na kilku festiwalach, zawsze wzbudzając ogromne zainteresowanie. Jako jedni z pierwszych postawili na komputeryzację i samodzielnie nagrali dwie płyty: w 2001 roku - "No Motive", która zebrała bardzo dobre recenzje ("Gitara i bas"), a w 2008 roku - EP "Defy", z której jeden utwór ("Ravage") znalazł się na płycie wydanej przez Polskie Radio Program Trzeci - "Minimax PL 5" (wyboru z ponad 200 zespołów dokonał Piotr Kaczkowski). Po kilku latach ciszy grupa postanowiła wejść do studia i zarejestrować nowy materiał. Dziś może pochwalić się nową płytą - "Life In Flames", nagraną w studio Sounds Great Promotion w Gdyni. Jej realizatorem jest Jakub "Kikut" Mańkowski, a w nagraniach pomagał Jan Galbas. Teledysk do pierwszego utworu - "Don't ask for more", zrealizowała młodzież pod okiem Yacha Paszkiewicza w trakcie warsztatów wideoklipu w Filharmonii Kaszubskiej (do obejrzenia w sieci).
Obecny skład:
Dariusz Tylki - wokal
Mariusz Rzepka - gitara
Leszek Grzywacz - bas
Cezary Kejna - gitara
Maciej Blaszke - perkusja
WSTĘP: 15 ZŁ (BEZPOŚREDNIO PRZED IMPREZĄ)
muzyka alternatywna - koncerty w Trójmieście
Grają ogólnie pojętego rocka. Tak jak mówi nazwa zespołu, gra w nim dwóch Pawłów i jeden Artur. Paweł Seredyn śpiewa i gra na gitarze, a Paweł Taube gra na basie, za to Artur Baranowski - na perkusji. Paweł z Pawłem 3 lata temu zaczęli grać w dwójkę, po około półtora roku umówili się z Arturem na pierwszą próbę i od tego czasu grają w trójkę. Inspiracje mają bardzo różne, nie nastawiają się na konkretny rodzaj muzyki.
BRUNO ŚWIATŁOCIEŃ
Zespól Bruno Światłocień powstał z inicjatywy barda, poety i malarza artysty - Bronisława Ehrlicha oraz perkusisty Kordiana Sikorskiego latem 2010 roku w Wejherowie. W tym czasie kapela nagrała płytę "Czerń i Cień" dla wytwórni Zoharum Records. Spotkała się ona z przychylną recenzją koneserów muzyki w kraju i za granicą. Styk zespołu to gatunki dark wave, new wave, industrial noise i ambient. Na koncertach kapela gra energicznie, na granicy space rocka, kraut rocka, punka oraz new wave. Obecnie występuje w składzie Bronisław Ehrlich - głos, gitara, Kordian Sikorski - perkusja, Mateusz Ostapiuk - gitary, Grzegorz Buller - klawisze i Mieszko Weltrowski - gitara basowa. Nagrywa jednocześnie materiał na kolejną płytę. Z zespołem współpracuje Michał Goran Miegoń (Kiev Office, The Shipyard), który miksuje mu muzykę oraz współpracuje na różnych innych płaszczyznach muzycznych.
CALISTA
Pomysł na nowe dzieło muzyczne narodził się w październiku 2011 roku z inicjatywy doświadczonych muzyków - Piotra Dębskiego (gitara), Roberta "Samuraia" Karczewskiego (bas) oraz Łukasza "Młodego" Flizikowskiego (perkusja). Przez pierwsze miesiące grupa muzyków szukała wokalisty, który odświeżyłby jej pomysły i nadał muzyce nowe, nietymczasowe brzmienie. Po niespełna pięciu miesiącach pracy udało się stworzyć zarys początkowych autorskich materiałów, a także odnaleźć młodą i ambitną wokalistkę - Izabelę Boszke, której chryzma dała początek kompletnym narodzinom Calisty. W marcu 2012 roku, jako wciąż "raczkujący", zespół otrzymał wyróżnienie w festiwalu organizowanym przez Leszka Możdzera - "Ram Tam Tam Start Up!". W tym ostatnim wzieły udział setki od lat aktywnie działających grup. W lipcu tego samego roku Calista rozpoczęła pracę nad pierwszą debiutancką płytą, nie zaprzestając pracy nad kolejnymi kawałkami. W grudniu 2012 roku pojawiła się po raz pierwszy na gdyńskiej scenie Klubu "Pokład". Po tym koncercie blagierzy stron detektor.pl i muzzo.pl skomentowali grupę muzyków jako "cztery świetnie zapowiadające się wejherowskie talenty". Muzycy następnie kolejno budzili nadzieje słuchaczy na nowe hipnotyzujące i alternatywne brzmienie - w Gdańsku, Słupsku, Wejherowie, Kościerzynie itp. 2013 rok Calista rozpoczęła wydając debiutancki album zatytułowany "No Way Out" (z ang. "Bez Drogi Wyjścia"). Na płycie ukazały się między innymi: promocyjny utwór "My Soul" oraz tytułowy - "No Way Out".
VERONIKA DANKESCHON
Historia zespołu zaczęła się w maju 2002 roku od powstania grupy Twin Ox, której założycielami byli Piotr Rose (gitara; dawniej Zgon, CSN) i Piotr Wojciechowski (bas; dawniej Sekcja Zwłok, Bez Nazwy). Wokalistką została Karolina Zygmuntowicz, drugim gitarzystą - Paweł Wojciechowski, a perkusistą - Darek Cyman. Pod nazwą Veronika Dankeschon zespół wystąpił po raz pierwszy w styczniu 2004 roku. Historyczny koncert odbył się w sali redzkiego MOSiRu. Ponadto kapela grała wielokrotnie w trójmiejskich klubach muzycznych (Ucho, Anawa, Plus), a największy - jak dotąd, koncert odbył się 11 września 2004 roku w wejherowskim amfiteatrze. Na imprezę pod nazwą "Nie - terrorowi i przemocy" przybyło blisko 2000 osób. Oprócz Veroniki Dankeschon wystąpiło kilka innych zespołów z Wejherowa i okolic, a także gość specjalny - Róże Europy (grupa zagrała także podczas drugiej edycji festiwalu, tym razem gwiazdą wieczoru była Armia). Muzyka zespołu to przede wszystkim repertuar własny (inspirowany muzyką takich kapel, jak: KŻW, Pudelsi, Pidżama Porno, O.N.A., Guano Apes, Turbo), a także covery znanych rockowych utworów. Koncerty Veroniki Dankeschon są zawsze widowiskowe, głównie za sprawą dynamicznej wokalistki. Także muzyka formacji nabrała nowego tempa od czasu, kiedy nowym gitarzystą został Piotr Bakuła, a perkusistą - Mirek Fraitag (dawniej Parnas). W lutym 2004 roku grupa wydała album zatytułowany "Veronika D.". Utwory z tej płytki często są grane w lokalnych rozgłośniach radiowych. Po blisko czteroletniej ciszy zespół powrócił z koncertami, a także z innymi, mocniejszymi aranżacjami swoich utworów.
Vernika Dankeschon to:
Karolina - śpiew
Piotr - bas
Rysiu - gitara
Paweł - gitara
Adam - perkusja
SLOVENIAN GIRL
Miał być projektem - odskocznią od codziennych problemów oraz od innych przedsięwzięć muzycznych, w których muzycy na co dzień uczestniczą. Podczas kilku prób powstało ok. 30 minut muzyki, która w większości składała się z improwizacji. Pierwszy oficjalny koncert grupa zagrała 20 sierpnia 2011 roku w Redzie podczas "Prog-rock festiwal", gdzie została bardzo ciepło przyjęta przez publiczność. Kolejne lokalne koncerty oraz występ na wejherowskim "Open Air Rock Festival" a także na motocyklowej imprezie "Moto Krew" w 2012 roku, również przyjęte entuzjastycznie, przyspieszyły wejście do studia muzycznego i nagranie na "setkę" trzech utworów: "Planeta", "Na mojej ulicy" oraz "Góry moje". Inspiracji muzycznych grupy należy szukać przede wszystkim w szeroko pojętej muzyce progresywnej lat 70., granej przez takie zespoły jak: Yes, Van der Graaf Generator, Gentle Giant czy polskie SBB. W najbliższym czasie kapela planuje ponownie wejść do studia i nagrać trzy kolejne utwory - wykonywane już na koncertach.
Slovenian Girl to:
Piotr Wojciechowski - bas, śpiew
Damian Podbielski - gitara
Kamil Podbielski - instrumenty klawiszowe
Adam "Żuk" Szczepański - perkusja
FOSFOR
Zespół istnieje na polskiej scenie od wielu lat, a jego inicjatorami są Leszek Grzywacz i Maciej Blaszke. Ich zalążki to połowa lat 90. i zespół Succubus, który po dołączeniu Dariusza Tylki przekształcił się we Freedom Of Speech (FOS), by w pierwszych latach nowego millennium przyjąć nową formę i nową nazwę - Fosfor. Przez te kilkanaście lat muzycy zagrali dziesiątki koncertów w całej Polsce, często u boku największych gwiazd polskiej sceny metalowej i alternatywnej (TSA, Acid Drinkers, Coma, Hunter, Turbo, Armia, Dezerter). Wystąpili też na kilku festiwalach, zawsze wzbudzając ogromne zainteresowanie. Jako jedni z pierwszych postawili na komputeryzację i samodzielnie nagrali dwie płyty: w 2001 roku - "No Motive", która zebrała bardzo dobre recenzje ("Gitara i bas"), a w 2008 roku - EP "Defy", z której jeden utwór ("Ravage") znalazł się na płycie wydanej przez Polskie Radio Program Trzeci - "Minimax PL 5" (wyboru z ponad 200 zespołów dokonał Piotr Kaczkowski). Po kilku latach ciszy grupa postanowiła wejść do studia i zarejestrować nowy materiał. Dziś może pochwalić się nową płytą - "Life In Flames", nagraną w studio Sounds Great Promotion w Gdyni. Jej realizatorem jest Jakub "Kikut" Mańkowski, a w nagraniach pomagał Jan Galbas. Teledysk do pierwszego utworu - "Don't ask for more", zrealizowała młodzież pod okiem Yacha Paszkiewicza w trakcie warsztatów wideoklipu w Filharmonii Kaszubskiej (do obejrzenia w sieci).
Obecny skład:
Dariusz Tylki - wokal
Mariusz Rzepka - gitara
Leszek Grzywacz - bas
Cezary Kejna - gitara
Maciej Blaszke - perkusja
WSTĘP: 15 ZŁ (BEZPOŚREDNIO PRZED IMPREZĄ)