Recenzja nowego Indiany Jonesa. Koniec pewnej epoki
Czterdzieści lat minęło jak z bicza strzelił, a ten, który z taką gracją i werwą wymachiwał nim na wielkim ekranie, wcale nie wybiera się na emeryturę. Na tę naukową, a i owszem, ale rozbrat z przygodą i pogonią za archeologicznymi skarbami nie wchodzi w grę, co udowadnia "Artefakt przeznaczenia". Nowy "Indiana Jones" być może poza sentymentami i powielaniem dotartych przez Spielberga schematów ma niewiele do zaoferowania, lecz trudno u boku sędziwego już Harrisona Forda nie poczuć dreszczyku adrenaliny. Film Jamesa Mangolda bije na głowę niechlubne "Królestwo kryształowej czaszki" i - jeśli szefów Disneya nie omami wizja zarobienia kolejnych milionów - może być udanym zwieńczeniem jednej z najbardziej ekscytujących serii w historii kina.
- Recenzja nowego Indiany Jonesa "Artefakt przeznaczenia"
- "Artefakt przeznaczenia": sentymentalne Kino Starej Przygody
- Dobrze się goni i ucieka w miłym towarzystwie
- Indy jak nie Indy
- Misja: odkupienie. Cel: osiągnięty
KINO Najgorętsze kinowe premiery
Recenzja nowego Indiany Jonesa "Artefakt przeznaczenia"
Odkopał Arkę Przymierza i dzierżył w rękach Świętego Graala, radził sobie ze śmiertelnymi pułapkami, nazistami i klątwami voodoo, zamykając się w lodówce, przeżył nawet nuklearny wybuch i wyszedł cało ze spotkania z kosmitami, aczkolwiek te dwie ostatnie pozycje w CV najsłynniejszego archeologa światowej kinematografii jego fani zapewne chcieliby już na zawsze wygumkować.
Wydawało się, że po klęsce "Królestwa kryształowej czaszki" Indiana Jones podzieli los artefaktów, za którymi uganiał się całe życie, i ugrzęźnie na wieki poza radarem filmowej kamery i ludzkich oczu. W gruzowisku pozostawionym przez Spielberga i Lucasa postanowił jednak pogrzebać James Mangold i częściowo uratował to, co piętnaście lat temu zaprzepaszczone zostało w południowoamerykańskiej dżungli.
"Artefakt przeznaczenia": sentymentalne Kino Starej Przygody
Oczywiście twórca "Logana", "Le Mans'66" czy "3:10 do Yumy" nie porwał się na żadną rewolucję. Nawet tak sprawny warsztatowo reżyser z ugruntowaną już przecież w Hollywood pozycją poczuł na barkach ciężar odpowiedzialności i przyjął dość asekuracyjną pozę. Ze spielbergowskim kompasem w ręku Mangold podąża więc przez cały swój film śladami oryginalnej trylogii, korzysta z podobnych schematów dotyczących budowania napięcia i poprowadzenia akcji, kopiuje niektóre rozwiązania fabularne i naturalnie zasypuje widza stosem archeologicznych zagadek i tajemnic. Na czele z tytułowym artefaktem przeznaczenia, czyli Zegarem Archimedesa, umożliwiającym podróże w czasie.
Może niekoniecznie podróży, ale drobnych wypadów do przeszłości w nowym "Indianie Jonesie" jest całkiem sporo. Przemykają po ekranie postaci znane z poprzednich odsłon serii, padają kwestie, które już słyszeliśmy, nawet prowadzenie kamery w niektórych scenach przypomina sekwencje z "Poszukiwaczy zaginionej arki" czy "Ostatniej krucjaty". Z żywiołowego Kina Nowej Przygody zrobiło nam się nieco sentymentalne Kino Starej Przygody, choć właściwie trudno mieć o to pretensje do producentów. Wszak ostatnie lata w światowym kinie to czas wielkich powrotów i przelewanie nostalgii już nie wiadrami, a wręcz małymi basenami.
Dobrze się goni i ucieka w miłym towarzystwie
"Artefakt przeznaczenia" nie jest jednak ponad dwugodzinną wizytą w sklepie z pamiątkami, tak jak choćby miało to miejsce w finałowej odsłonie ostatnich "Gwiezdnych wojen". Mangold uniknął ostatecznie zagracenia swojego filmu toną odnośników i wspominek. Postarał się nawet tego stetryczałego już doktora Jonesa wpasować jakoś w ramy nowoczesnego kina przygodowego, w którym choreografia poszczególnych scen jest niemal równie ważna, co jakość efektów specjalnych. Na te narzekać raczej nie wypada, ale CGI na pewno najmocniejszą stroną filmu Mangolda nie jest. Nie przeszkadza to jednak w czerpaniu przyjemności ze scen gonitwy na dachu rozpędzonego pociągu, pościgu po uliczkach Tangeru czy podwodnej eksploracji greckich wybrzeży.
Czy to na ekranie, czy w życiu, czasami akurat nie destynacja naszych podróży jest najważniejsza, a towarzystwo, w jakim ruszamy w drogę. Tak się składa, że Indiana Jones w "Artefakcie przeznaczenia" trafił na świetną kompankę w osobie swojej chrześnicy, w którą brawurowo wciela się Phoebe Waller-Bridge. Na niewiele nowych ciekawych pomysłów pozwolili sobie twórcy "piątki", ale zestawienie podstarzałego, marudzącego i przygasłego Indy'ego z zawadiacką, rezolutną i zaradną niemal w każdej sytuacji Heleną pozwoliło tchnąć w opowieść sporo świeżej energii, humoru i luzu. Ten duet znakomicie uzupełnia się na ekranie. Szkoda, że w podobny sposób nie wykorzystano Madsa Mikkelsena czy już kompletnie marnującego się w drobnym epizodzie Antonio Banderasa.
Indy jak nie Indy
Jakkolwiek by nie zadbano o obstawę głównego bohatera, to i tak wszystkie oczy skierowane będą na Harrisona Forda. A Harrisonów akurat w "Artefakcie przeznaczenia" mamy właściwie dwóch. Ten pierwszy, cyfrowo odmłodzony, wprowadza nas w temat zagadek Archimedesa, gdy u schyłku wojny kradnie nazistom magiczny przedmiot. Sporo było przed premierą filmu obaw o komputerowy lifting 80-latka, ale efekt w oczy raczej nie razi. Na pewno nie w takim stopniu jak niegdyś w "Irlandczyku", w którym Scorsese terapię odmładzającą zafundował De Niro i Pacino. Zresztą bez podobnego zabiegu u Mangolda trudno byłoby opowiedzieć o tytułowym artefakcie.
Tym bardziej, że kontynuacja tej historii ma już miejsce w 1969 roku. USA i Związek Radziecki pogrążone są w "zimnej wojnie", Amerykanie świętują właśnie lądowanie na Księżycu i jednocześnie demonstrują przeciwko rozlewowi krwi w Wietnamie. Co zaś porabia nasz doktor Jones? Głównie wegetuje w swoim nowojorskim mieszkanku, narzekając na hałaśliwych hipisów i niechybną naukową emeryturę. Do widoku tak zgorzkniałego Indiany trzeba będzie się szybko przyzwyczaić, bo charakterystycznego szelmowskiego uśmiechu i błysku w oczach raczej już później nie zobaczymy. Zaskakująca przemiana jest co prawda (i to całkiem logicznie) wytłumaczona przez scenarzystów, ale nie jestem pewien, czy demitologizacja i nieco nachalne uczłowieczenie ikony popkultury są tutaj trafionymi decyzjami.
Misja: odkupienie. Cel: osiągnięty
Mowa przecież o pewnym symbolu ewolucji światowego kina, który nie wymagał chyba aż tak radykalnego podejścia, choć niewątpliwie jakiś pomysł na podstarzałego Jonesa trzeba mieć było. Zresztą upływ czasu jest w "Artefakcie przeznaczenia" nie bez powodu motywem wiodącym, a cała opowieść od samego początku uderza w refleksyjne tony. A tego akurat nie udało się dość płynnie pogodzić z przygodowym obliczem hollywoodzkiego widowiska w spielbergowskim wydaniu. Tak jak naszemu doktorowi brakuje iskry i bodźca do działania, tak filmowi Mangolda doskwiera brak odrobiny magii, która nieodłącznie towarzyszyła trzem pierwszym odsłonom cyklu.
Być może pięknie zainscenizowane, choć nieco ckliwe zarazem zakończenie wynagrodzi tak szorstkie podejście do głównego bohatera, ale trudno oprzeć się wrażeniu, że Indiana Jones oraz jego fani muszą już pogodzić się z emeryturą naczelnego filmowego poszukiwacza przygód. "Artefakt przeznaczenia" jest bardzo odtwórczym, ale finalnie udanym, angażującym i satysfakcjonującym projektem. Czy potrzebnym? Z jednego (i chyba tylko tego) powodu tak: taki bohater nie zasługiwał, by ostatnią rzeczą, z jaką go kojarzono, było nieszczęsne "Królestwo ...". To odkupienie win może być nawet cenniejsze od Arki Przymierza czy Świętego Graala.
OCENA: 6,5/10
Film
Opinie (76) 4 zablokowane
-
2023-06-30 23:11
Fajny
A Ja byłem dzisiaj z synem i nam się podobał. Dobry przygodowy film akcji, nic więcej nie potrzeba, a przy okazji sentyment. Ja polecam.
- 17 2
-
2023-06-30 23:36
Dobra
recenzja.
- 3 2
-
2023-07-01 00:28
nie pojde do kina (2)
zgniłe,obrzydliwe reklamy n- nie.
poczekam na neta i :)))).- 7 5
-
2023-07-02 06:39
Też tak zrobię
Płacisz nie małe pieniądze za film a potem robią Ci pranie mózgu reklamami, których nie powinno tam być bo przecież zapłaciłeś za obejrzenie filmu a nie reklam. Skoro są reklamy to film powinien być za darmo albo znacznie taniej niż teraz. Poza tym seans nie zaczyna się o umówionej w programie godzinie i jeszcze jakaś patologia często żre popcorn bo w swojej lodówce pewnie nic nie ma.
- 1 0
-
2023-07-02 12:14
Idziesz 20 minut później i po sprawie.
Kiedyś była kronika, dzisiaj reklamy.
Dla kinomana no problem- 0 0
-
2023-07-01 00:44
Po co spoilerowac?
- 0 0
-
2023-07-01 01:42
hitlerowcom nie nazistom (2)
mamy na to polskie, adekwatne i lepiej pasujące słowo.
- 12 1
-
2023-07-01 11:11
Jedno i drugie nie jest polskie
- 1 0
-
2023-07-01 13:43
Niemcy
Wystarczy napisać Niemcy.
- 7 0
-
2023-07-01 08:45
Byliśmy z kolegami na Poszukiwaczach
po szkole w latach 80 w kinie Leningrad. Ten film tak nami poruszył że wszyscy w szkole przeżywali go chyba przez miesiąc. To było coś nowego i niesamowitego. Ale mieliśmy po 12 lat:)
- 17 0
-
2023-07-01 09:59
Indiana Jones geriatryczny
Mogli jeszcze de Niro i Ala Pacino zatrudnić - byłoby weselej
Artefakt w domu starców...- 1 12
-
2023-07-01 13:42
Chyba inny film oglądaliśmy (1)
Nie wiem skąd ta pozytywna recenzja. Film jest niestety słabo napisany a scenariusz wydaje się jakby pocięty z kilku różnych scenariuszy. Ponadto film jest za długi i zwyczajnie nudny. Mało tu już charyzmatycznego i ekscytującego Jonesa, a palmę pierwszeństw dzierży Helena, która jest bohaterem nudnym i nijakim. Jak chcecie Jonesa to polecam wrócić do którejś z 3 pierwszych części - na pewno się nie zawiedziecie.
- 8 1
-
2023-07-02 12:17
Eee tam, wiadomo że Ford już nie pohasa jak kiedyś, trochę go odciążyli.
Z sentymentu, z przymrużeniem oka i nie jest tak źle
Pzdr- 1 1
-
2023-07-01 15:26
wole juz emerytów niz te nowe pseudo gwiazdki celebryckie
- 10 0
-
2023-07-02 08:29
Moim zdaniem (1)
Dubbing powinien być karany więzieniem.
- 4 0
-
2023-07-02 12:19
Dokładnie :)
Ale są gusta i guściki, ja po prostu omijam takie projekcje- 3 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.