Recenzja filmu "Barbie". Świetna zabawa, ale też niedosyt
Recenzja "Barbie": "Come on, Barbie, let's go party" - śpiewała pod koniec lat 90. grupa Aqua. Faktycznie film Grety Gerwig to skąpana w pstrokatych pastelach impreza, suto zakrapiana dosadnymi skeczami i roztańczona w rytmie prześmiewczych musicalowych melodii. Pod plastikową powłoką kryje się jednak całkiem konkretne nadzienie w postaci feministycznego manifestu, który nawet jeśli momentami wybrzmiewa zbyt krzykliwie, a nawet desperacko, to z pewnością celnie punktuje nierówność płci i próbuje rozprawić się z uprzedmiotowieniem kobiet i mężczyzn. "Barbie" to skomponowany z satyry i groteski różowy shake, po którym jedni się z przyjemnością od ucha do ucha obliżą, a innych od nadmiaru cukru porządnie zemdli.
- Recenzja filmu "Barbie"
- Rozrywka w stylu "plastic-fantastic"
- Manifesty na ekranie, brawa na widowni
- Halo, policja! Gosling właśnie kradnie film
Recenzja filmu "Barbie"
Budzisz się z uśmiechem na ustach, wskakujesz w zwiewną sukienkę, a po chwili już lądujesz w różowym cadillacu, który wiezie cię na plażę, skąd po całym dniu opalania wracasz na wieczorne pląsy na parkiecie i babskie pidżama party. Dla stereotypowej Barbie (Margot Robbie) to codzienna rutyna w Barbielandzie i jedyny akceptowalny styl życia. Pewnego dnia jednak wszystko się zmienia. Woda pod prysznicem jest zimna, serwowany na śniadanie tost cuchnie spalenizną, sfrunięcie z balkonu kończy się bolesnym upadkiem, a na udach pojawia się cellulit. Jak żyć?
Gdzie grają "Barbie"? A może jednak "Oppenheimer"? Sprawdź repertuar trójmiejskich kin
Jedynym ratunkiem dla tytułowej bohaterki jest podróż do prawdziwego świata, bo właśnie w równie słonecznej, choć już nie tak różowej, Kalifornii kryje się rozwiązanie zagadki tej nieprzyjemnej w skutkach odmiany. Barbie rusza więc w nieznane u boku wpatrzonego w nią jak w obrazek Kena (Ryan Gosling), ale po dotarciu na miejsce okazuje się, że nikt pod zgrabne nogi kultowej lalki nie zamierza sypać róż. Mężczyźni raczą ją szowinistycznymi docinkami, a nastoletnie dziewczyny wyzywają od faszystek.
Tymczasem trzymany na dystans przez Barbie Ken wskakuje w kowbojskie wdzianko i odkrywa uroki patriarchatu, zdając sobie sprawę z tego, że niekoniecznie musi być tylko czyimś dodatkiem. Oboje zderzają się więc z zupełnie obcą dla nich rzeczywistością, co będzie miało znaczący wpływ na przyszłość całego Barbielandu.
![Recenzja filmu](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3635/150x100/3635947__c_153_0_1043_730__kr.webp)
Rozrywka w stylu "plastic-fantastic"
Chyba nawet Ruth Handler, która przeszło 60 lat temu opatentowała rozpoznawalną na całym świecie zabawkę, nie byłaby w stanie zaprojektować dla swojej "podopiecznej" lepszej filmowej kariery. Co prawda Barbie pojawiała się już dotąd niejednokrotnie na małym bądź wielkim ekranie, ale zazwyczaj były to animowane produkcje przeznaczone dla najmłodszej widowni. Tymczasem mamy do czynienia z wielomilionowym widowiskiem w gwiazdorskiej obsadzie skierowanym do dorosłej publiki. To mogło się nie udać, a jednak mająca już na koncie oscarowe nominacje Greta Gerwig urzeczywistniła nierealny i dla wielu szalony pomysł.
Szaleństwa akurat w takim przedsięwzięciu zabraknąć nie mogło i bardzo dobrze, że twórcy filmu nie próbowali przekoloryzowanego i przerysowanego świata na siłę urealniać. Zaczerpnięty ze wspomnianego na wstępie kawałka Aquy wers "life in plastic, it's fantastic" świetnie oddaje klimat komedii Grety Gerwig, która z pełną świadomością korzysta z przebogatej palety barw, kiczowatej scenografii i fantazyjnych kostiumów. Tworzy w ten sposób fascynujące widowisko godne letniego blockbustera, które momentami bawi do łez, nie łapie fabularnych przestojów i nie pozwala widzowi na nudę.
Nawet Gdańsk promował się z Barbie
A nie zanudzimy się pod niezbędnym jednak warunkiem, że - podobnie jak twórcy i aktorzy - wykażemy się sporym dystansem do ogólnego zamysłu "Barbie" i bez głębszego zastanowienia będziemy gotowi zanurzyć się po czubek głowy w tej bajkowej konwencji przypominającej trochę zabawę zwaną piniatą. Wraz z Gerwig, Robbie i Goslingiem uderzamy ochoczo w papierowego różowego jednorożca, z którego oprócz sporej garści słodyczy wysypuje się niewiele mniej goryczy. Tytułowa bohaterka dopiero się o tym dowie, ale my przecież doskonale wiemy, że życie nie jest ciągłym pasmem rozrywki i dobrego humoru.
Manifesty na ekranie, brawa na widowni
Jak przystało na twórczynię "Małych kobietek" czy "Lady Bird", "Barbie" jest mocno osadzona w nurcie kina feministycznego. To typowo "dziewczyńskie" kino, które nawet jeśli chwilami bierze pod ochronny parasol także panów, to jednak przede wszystkim spogląda na współczesny szołbiznes, politykę, społeczną strukturę i międzyludzkie relacje właśnie z kobiecej perspektywy. I nie są to wcale obserwacje napawające optymizmem. Właśnie do punktowania nierówności, szowinizmu i krzywdzących stereotypów wykorzystuje swoją "Barbie" Greta Gerwig.
Po głowie dostają głównie panowie, ale nawet... sama Barbie. Właściwie firma Mattel za promowanie wyidealizowanego modelu kobiecości. Do pewnego momentu dydaktyczne akcenty idą pod rękę z rozrywkowym tonem filmu, ale w drugiej jego połowie harmonia się ulatnia, retoryka staje się ciężkawa i już nieco monotonna. Nie chodzi o same argumenty używane przez Gerwig (pod którymi można podpisać się nawet obiema rękoma), ale o sposób ich wykładania. Pokraczny finał chyba najlepiej obrazuje problem, jakim dla twórców okazało się domknięcie głównego wątku. Morał tej bajki jest po prostu tak banalny, że każe pytać w ogóle o sens całego filmu.
To, co najbardziej wartościowe i najpotrzebniejsze, wybrzmiewa akurat w jego środkowym akcie. Płomienny monolog jednej z bohaterek zebrał podczas seansu, na którym byłem, gorące brawa i chyba nie pamiętam podobnej sytuacji, aby w trakcie pokazu (a nie np. po nim) pojawiły się na widowni oklaski. Można więc rozpisywać się o narracyjnych błędach i rozcieńczonym zakończeniu, ale ewidentnie widać, że "Barbie" ma w sobie wartość terapeutyczną dla kobiet, które być może potrzebowały właśnie tego, aby ktoś w ich imieniu wygarnął światu to, co zalega na duszy i sercu.
Halo, policja! Gosling właśnie kradnie film
Nie zmienia to faktu, że film Gerwig przede wszystkim jest wysokobudżetową rozrywką dla mas, a to, że przemyca od czasu do czasu wartościowe idee i kąśliwe uwagi, jest cennym bonusem. Szkoda tylko, że w pewnym momencie... zapomina o swojej protagonistce. Barbie w drugiej połowie filmu niespodziewanie znika nam na dłuższy moment z ekranu. Akurat wtedy, gdy Margot Robbie zaczyna się nieźle rozkręcać. Wydawało się więc, że będzie to "one-woman show", ale scenariusz pięknej i zdolnej aktorce nie pozwolił w pełni rozwinąć skrzydeł. Australijka zrobiła to, co do niej należało, oddając zarówno komizm, jak i tragizm swojej postaci. Duże brawa, choć chciałoby się jeszcze czegoś ekstra.
Za to uchylone przez scenarzystów drzwi niemal wyrwał z zawiasów rewelacyjny Ryan Gosling, który z każdej sekundy na ekranie wycisnął absolutne maksimum. Cóż on tu wyprawia? Pręży muskuły, tańczy, śpiewa, gra na gitarze, ale przede wszystkim beztrosko drwi z mitu faceta-macho i poniekąd także z własnego wizerunku. Bawi się swoją kreacją z dziecięcą niemal frajdą i po prostu zagarnia ten film dla siebie. Idealnie też dopełnia duet z Margot Robbie. Trudno po seansie wyobrazić sobie inny aktorski zestaw pod postaciami Kena i Barbie.
KINO Najgorętsze kinowe premiery lata - gdzie oglądać?
Cukierkowy róż od kilku tygodni zalewa media społecznościowe, a dodatkową promocją dla filmu Grety Gerwig jest też korespondencyjna rywalizacja z "Oppenheimerem" ("Barbenheimer"). I dobrze, bo "Barbie" zasługuje na uwagę i obejrzenie. W 3/4 jest to film udany, spełniony, autentycznie zabawny i (czasami boleśnie) aktualny. A że nie wszystko się tutaj zgadza? Cóż, nawet produkowanym przez Mattela lalkom zdarzają się defekty.
OCENA: 6,5/10
Film
Opinie (152) 8 zablokowanych
-
2023-07-24 10:50
To tylko głupia komedia?
Scena, gdzie dziewczynka rozwala głowy bobasom... I w glorii wychodzi uszminkowana, ufryzowana, półnaga Barbie... I to dziecko gapi się w zachwycie...
Przekaz? Toporny, ale i okropny - współczesna kobieta ma nienawidzić dzieci i aspirować do bycia obiektem seksualnym.- 17 2
-
2023-07-24 12:59
Do kina na taki film?
Zawsze chodzę tylko na filmy z efektami - inaczej jaki to ma sens?
- 2 1
-
2023-07-24 17:41
Dałem się żonie namówić....i wdepnąłem wczoraj w ten "film".
Co prawda ciężko to do czegokolwiek porównać, bo chyba gorszej nędzy w życiu nie widziałem. Jakbym miał typować co może być gorsze od "Barbie" to już tylko chyba "Smoleńsk" jest dnem dna.
- 7 2
-
2023-07-25 09:31
Kalus Barbie
rozowy odlot
- 1 1
-
2023-07-25 23:21
Czytajac recenzje i komentarze wydaje mi sie ze ogladalem inny film. Obsmiane tu zostaly zarowno feministyczny jak i macho obraz obu plci.
- 2 0
-
2023-07-26 15:48
Jaka świetna zabawa?
Na pełnej sali było kilka momentów gdzie delikatnie ktoś lekko się podśmial.Albo może było to ziewanie bo naprawdę ten film bardzo kojąco działał na widza. Szkoda na ten film czasu.
- 6 0
-
2023-07-31 16:21
Nawet w Żaku to kuriozum . Świat schodzi na psy.
- 2 0
-
2023-08-01 17:58
Od kogoś, kto stworzył Lady Bird spodziewałam się czegoś mocniejszego
nie pamiętam, by kiedykolwiek zdarzyło mi się zasnąć w kinie...aż do dziś. Tak topornej próby przekazania "głębszych myśli" nie widziałam jeszcze na dużym ekranie. Groźba odrodzenia patriarchatu tak mnie zmęczyła, że postanowiłam wyjść przed zakończeniem seansu
- 2 0
-
2023-08-02 15:22
Zaciekawiło mnie
Filmu "Barbie" nie obejrzałem, ale zaciekawiły mnie opinie. Chcę zobaczyć, jak te feministyczne manifesty wyglądają, na ile są głupie, a może są sensowne. A może w filmie nic takiego jednak nie ma. Mam otwarty umysł i pójdę, może będę się śmiał z tego, co większość osób w kinie, a może pośmieję się z żenujących scen albo z poziomu innych widzów. Nie wiem, zobaczę :) Zgłupieć na pewno nie zgłupieję, a swojej córce na pewno bzdur typu "rób w życiu cokolwiek, na co masz ochotę" na pewno nie wpoję, bo to wyróżnia człowieka mądrego od prymitywnego, że ten pierwszy najpierw myśli zanim coś zrobi, zaś ten drugi kieruje się tylko popędami i traktuje swoje ciało przedmiotowo, nawet tego nie rozumiejąc.
- 3 0
-
2023-08-09 09:39
Moim zdaniem to jest bardzo mocna krytyka współczesnego feminizmu
opartego na rewanżyzmie i wyrastającego z poczucia krzywdy minionych pokoleń. Współczesny feminizm jest tu pokazany jako odwet na mężczyznach, nie zaś jako rzeczywiste równouprawnienie. W moim odczuciu film jest boleśnie trafną ilustracją krzywd, jakie nawzajem sobie wyrządzamy z wyraźnym wskazaniem, że to nie rozwiązuje problemów miedzy ludźmi.
- 3 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.