Recenzja filmu "Zabójca". Fincher i Fassbender odpalili
"Trzymaj się planu". "Przewiduj, nie improwizuj". Tytułowy bohater grany przez Michaela Fassbendera przed pociągnięciem za spust powtarza podobne regułki jak mantrę. W motto zawodowego killera wsłuchuje się także David Fincher. Reżyser "Siedem" i "Podziemnego kręgu" z chłodnym wyrachowaniem, zegarmistrzowską precyzją i godną podziwu samodyscypliną tworzy hipnotyzującą opowieść, która plasuje się gdzieś pomiędzy tendencyjnymi "akcyjniakami" z Jasonem Stathamem a egzystencjalnym "Ghost Dogiem" Jima Jarmuscha. I choć dostępny już na Netflixie "Zabójca" nie zawsze trafia w sedno, to na pewno nie można odmówić mu klasy.
Zdyscyplinowany jak John Wick. Metodyczny niczym Szakal Fredericka Forsythe'a. Zdystansowany emocjonalnie jak Leon Luca Bessona. Bezimienny profesjonalista o twarzy Michaela Fassbendera sprawia wrażenie precyzyjnie zaprogramowanej maszyny, której David Fincher zaimplementował zestaw najbardziej przydatnych atutów zawodowego zabójcy. Trudno je na pierwszy rzut oka dostrzec w kimś, kto wtapia się w uliczny zgiełk w przebraniu niemieckiego turysty, zajada się na ławce cheeseburgerami i namiętnie przesłuchuje dyskografię The Smiths.
KINO Najnowsze premiery kinowe
Gdy jednak wybija godzina zero, ten sam mężczyzna rozpoczyna swój drobiazgowy rytuał. Pieczołowicie rozkłada sprzęt, reguluje tętno i oddech, recytuje w myślach wypracowane przez lata credo, wyczekuje na odpowiedni moment i oddaje śmiertelny strzał. Po czym ulatnia się z miejsca zdarzenia szybciej od smugi dymu wydobywającej się z rozgrzanej lufy. Modus operandi naszego killera jeszcze nigdy go nie zawiódł. Do czasu, gdy podczas niepozornego zlecenia w Paryżu wystrzelona kula trafia przypadkową ofiarę, a rozczarowani niepowodzeniem zleceniodawcy postanawiają przykładnie ukarać wykonawcę zadania.
![](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3663/150x100/3663215__c_159_0_1258_881__kr.webp)
Ten killer ma wszystko w tyle. I wie, co i za ile
Pierwszy kwadrans filmu, w którym Fincher mozolnie i z dbałością o detale pokazuje nam rutynę zawodu płatnego zabójcy, dostarcza trzech cennych informacji. Po pierwsze, specjalista od klimatycznych thrillerów w znakomitym stylu wraca do rejonów kina, w których jest przez widzów najmilej widziany. Po drugie, Michael Fassbender w kilkanaście minut prezentuje więcej swojego aktorskiego geniuszu niż przez ostatnie osiem lat, czyli dokładnie od premiery "Makbeta". Po trzecie, "Zabójca" - tak jak jego bohater - do strzału składa się długo, ale jak odpali, to nie ma co zbierać.
Jest to jednak film, który wymaga od widza cierpliwości, pewnego rodzaju skupienia, zaufania reżyserowi i zrozumienia konwencji, która oparta jest na francuskim komiksie o tym samym tytule. Seria autorstwa Alexisa Nolenta charakteryzuje się niespiesznym tempem akcji i skąpą liczbą dialogów, co akurat Fincher postanowił respektować w "Zabójcy", skupiając się bardziej na metodyce pracy zawodowego killera, a nie na jego poszczególnych misjach. Stąd niewiele interakcji pomiędzy postaciami, za to sporo osobistych refleksji głównego bohatera, który odsłania nam tajniki swego zawodu.
"Jeśli nie radzisz sobie z nudą, to nie jest praca dla ciebie" - wypala w jednej ze scen. I faktycznie, jeśli przyjrzymy się jego profesji, to nie ma w niej raczej miejsca na otwarte pojedynki i szalone pościgi. Można za to doszukać się zawodowego wypalenia i bezrefleksyjnego automatyzmu w działaniu. Fincher wszystkie te niuanse obnaża z charakterystycznym dla siebie (choć dawno nie eksponowanym) poczuciem humoru. Również z ironią, gdy wciska w usta swojego bohatera puste frazesy, po czym pokazuje, że te wyrafinowane hasła na niewiele się zdają, gdy trzeba wiać przed rozwścieczonym pitbullem czy okładać się bezsensownie pięściami z tępawym osiłkiem.
Chwilami trudno ten film się ogląda. Jeszcze trudniej jest przestać to robić
Zasadniczo "Zabójca" to typowe kino zemsty z fabułą tak prostą i oczywistą, że można byłoby podejrzewać Finchera o to, że celowo coś przed nami ukrył pod płaszczykiem krucjaty w stylu Johna Wicka. Oczywiście w postępowaniu głównego bohatera można doszukać się komentarza do współczesnego pracoholizmu, który stępia zmysły i oducza empatii. To momentami także świadoma zabawa filmowymi gatunkami w klimacie neo-noir. Przede wszystkim jednak to czysta rozrywka oparta na sprawdzonym schemacie - łowca staje się zwierzyną i nie zamierza nikomu się podkładać.
Zabójca Finchera podejmuje więc wyzwanie i konsekwentnie eliminuje kolejne zagrożenia rozsiane po całym świecie. Bez empatii. Bez kalkulacji. Bez refleksji. Podobną metodę stosuje zresztą sam reżyser, który jak ubrany na czarno killer z nałożonym na broń tłumikiem zakrada się do swojej ofiary, eliminuje ją po cichu i bez świadków. Skutecznie i profesjonalnie, choć mało widowiskowo. I właśnie tej widowiskowości "Zabójcy" nieco brakuje. Podobnie jak podkręcenia tempa zwłaszcza w finałowym akcie, który zostawia widza ze sporym niedosytem.
Twórca "Gry" i "Zaginionej dziewczyny" nadal jednak po mistrzowsku potrafi inscenizować, a jego narracyjny zmysł sprawia, że historia - tak naprawdę pretensjonalna, momentami nielogiczna i cierpiąca na przestoje - potrafi wręcz hipnotyzować. "Zabójcę" chwilami trudno się ogląda, choć jeszcze trudniej jest przestać to robić. Duża w tym zasługa nie tylko reżyserskich umiejętności Finchera, ale także dopieszczonych zdjęć Erika Messerschmidta oraz zdeformowanych, minimalistycznych brzmień Trenta Reznora i Atticusa Rossa, których oszczędna muzyka znakomicie ilustruje kamienną twarz Fassbendera.
Do formy wraca nie tylko Fincher, ale przede wszystkim Fassbender
I oto właśnie crème de la crème "Zabójcy". Michael Fassbender we własnej osobie. Aktor wręcz stworzony do grania outsiderów i jednostek funkcjonujących pod ekstremalnie dużą presją. Obdarzony taką charyzmą, że właściwie już sama jego obecność na ekranie wyraża wszystko, co wyrażone zostać powinno. We współczesnym świecie, gdy wypowiadanych bez sensu i zastanowienia słów jest zbyt wiele, milcząca twarz Fassbendera przypomina wydobyty z archeologicznych wykopalisk artefakt, o którego magii już dawno zapomniano.
Jego grę w "Zabójcy" przyszli aktorzy mogą potraktować jako tutorial, który podpowie im, jak pojedynczym drgnięciem powieki powiedzieć można więcej niż za pomocą pełnych zdań. Tą ascetyczną i zniuansowaną rolą Fassbender nawiązuje do swoich największych zawodowych dokonań na czele z występami w "Głodzie", "Wstydzie" czy "Makbecie". Jego bohater to zarówno pozbawiony skrupułów perfekcjonista na kontrakcie, jak i przeciętny everyman, którego na ulicy zapytalibyśmy się o ogień lub cyknięcie wakacyjnej foty. W obu wersjach jest klasą samą dla siebie.
Klasy i elegancji w reżyserskim fachu odmówić nie można również Davidowi Fincherowi. Jego najnowszy projekt to wysublimowane i dopracowane w detalach psychologiczne studium wypalonego emocjonalnie i zawodowo killera, który rusza na brutalną misję, by nadać jeszcze życiu jakiś sens. "Zabójca" nie ma takiej iskry i moralizatorskiego zacięcia jak "Podziemny krąg", nie wciąga jak "Siedem", nie tworzy spójnej całości jak "Zodiak". Brakuje tu wielu rzeczy, choć w świecie, w którym wszyscy wszystkim pokazują wszystko, ten akurat filmowy minimalizm może być atrakcyjny nie tylko dla naszych zmysłów, ale i wyobraźni. I to jeden z tych strzałów, których "Zabójca" na pewno nie pudłuje.
Film
Opinie (75) 7 zablokowanych
-
2023-11-12 18:00
Jeśli to jest dobry film, to aż strach pomyśleć gdzie zaczynają się słabe filmy.
Film nudny, ciągnący się, oklepana fabuła, powtarzające się teksty o działaniu z planem - czyli informacja ,że coś za chwilę nie pójdzie zgodnie z planem.
Polecam do obejrzenia jeśli ktoś ma problemy z zaśnięciem.- 4 4
-
2023-11-13 08:51
Zdecydowanie film nie dla mnie.
Można byłoby tu zacytować opinię na temat polskiego kina klasyka z "Rejsu". Kolejny raz przekonałem się, że im bardziej jakimś dziełem zachwycają się krytycy, tym cięższe jest ono dla zwykłego widza.
- 2 4
-
2023-11-13 09:29
A dla mnie szału nie ma.
W dwóch podejściach oglądałem bo w całości mnie nie wciągnął. Takie 6,5/10
- 1 1
-
2023-11-13 19:41
Fajny klimat, dobra gra aktorska, dobrze dobrana muza. Nieco przewidywalny scenariusz, aż chcialoby coś zmienić...stworzyc efekt zaskoczenia. Końcówka zdecydowanie mogłaby być bardziej dopracowana i zaskakująca..
Warty obejrzenia- 3 2
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.