- 1 Nowe lokale: od skrzatów po Portugalię (82 opinie)
- 2 Lubisz kawę? Odwiedź ten festiwal (43 opinie)
- 3 Ranking pierogarni w Trójmieście (58 opinii)
- 4 Coraz więcej sposobów na napiwek (295 opinii)
- 5 Jemy na mieście: Aichi (dobrze) Gotuje (72 opinie)
- 6 Psiorbet, tatar lub psierogi. Menu dla psów (188 opinii)
Dosiadanie się do obcych w restauracji: tak czy nie?
Jedni bez skrępowania pytają, czy mogą się dosiąść do stolika, przy którym siedzą nieznajome osoby, gdy niemal cała restauracja jest wypełniona gośćmi. Inni wolą poczekać na wolne miejsce albo po prostu zmienić lokal. Ponoć jesteśmy bardziej otwarci na przełamywanie barier w barach i pubach, w restauracjach bywa z tym różnie. Zdania moich rozmówców są jednak mocno podzielone, a wnioski poniżej.
Dosiadamy się, ale nie wszędzie
- W barach mlecznych czy tanich barach azjatyckich to wciąż popularny zwyczaj, chyba dlatego że ludzie przychodzą tam przede wszystkim szybko zjeść - mówi Łukasz, smakosz i fan jedzenia na mieście. - Restauracja kojarzy się z wyjściem, świętem czy "doświadczeniem" i tam walczymy o większą intymność. Przychodzimy zazwyczaj w dwie osoby, chcemy prywatności. W wielu miejscach tzw. common table, czyli duże stoły, najczęściej ustawione w centrum lokalu, spełniają się głównie w dużych rezerwacjach, a na co dzień połowa miejsc jest pusta, bo ludzie zachowują odstęp, nawet gdy się dosiądą. Bary, fyrtle typu Czerwony Piec czy AleBrowar to jeszcze co innego. Lokale, które tworzą wokół siebie aurę kumpelskości i otwartości, dają radę gromadzić obcych sobie ludzi, którzy wchodzą w interakcje. Kiedy idę sam do knajpy, to mi nie robi za bardzo różnicy, gdzie siądę. Gdy wybieram się z kimś - wtedy bardziej szukam intymnego miejsca.
Czytaj cykl Nowe lokale w Trójmieście - zawsze bądź na bieżąco!
- W restauracji nigdy się nie dosiadłem, bo według mnie nie wypada. Tam idziesz zawsze trochę dla wyjątkowego restauracyjnego, ciut snobistycznego klimatu, a obcy przy stole by go zburzyli. Natomiast w takiej Stacji Foodhall - nie ma sprawy. W barze z piwem - też fajnie! Przy dużym wspólnym stole raczej nie miałbym z tym problemu, ale nigdy nie byłem przy czymś takim - dodaje Michał, miłośnik lokali z kraftowym piwem.
Są i tacy, którzy unikają dosiadania się bez względu na lokal i cenią sobie własną przestrzeń.
- Często spotykam się w restauracjach z bliskimi znajomymi, z którymi chcę porozmawiać nie tylko o pogodzie, ale też o naszych osobistych sprawach czy problemach. Z tego powodu nie lubię poczucia, że ktoś obcy mnie słyszy. Wolę też, kiedy w knajpie gra muzyka, panuje lekki gwar, stoliki są od siebie trochę oddalone. Dosiadanie się obcych osób jest dla mnie niekomfortowe, także w barze. Common table staram się unikać, ale jeśli już przy nim siadam, to jak najdalej od innych - mówi Ola.
Podobną opinię o wspólnym stole ma Weronika:
- Nie znoszę dosiadać się do ogólnego stołu. Kiedyś musiałam dołączyć się do takiej ciekawej grupki, która opowiadała o opętaniach przez szatana i zbawieniu przez Jezusa. Chciałam się wyciszyć, a wyszłam z pękającą głową. Unikam wspólnych stołów jak ognia, mam złe doświadczenia, wolę poczekać nawet pół godziny, ale dostać "swój" stolik.
- Bardzo cenię sobie prywatność podczas posiłków - zarówno gdy idę sama, jak i z partnerem, dlatego wybieramy stolik możliwie najbardziej schowany, najlepiej taki, obok którego nikt nie przechodzi. Jeżeli takiego nie ma - wychodzimy. Ewentualnie jeżeli są miejsca przy wspólnym stole (jak np. w Aioli), ale oddalone od innych osób, to korzystamy. Myślę, że w Polsce jest to nadal mocno niekomfortowe. Nie jesteśmy tak otwarci na nowe znajomości - dodaje Marta.
Nie bez znaczenia jest także fakt, że żyjemy w rzeczywistości postpandemicznej i dziś wiele osób inaczej spędza czas na mieście. Niektórzy wciąż unikają zatłoczonych miejsc i starają się zachować możliwie duży dystans.
- Kiedyś bym powiedziała: "jasne, proszę się dosiąść, miejsce jest wolne!", ale dziś bym się zawahała... Pandemia to był dla mnie trudny czas i nadal wracam do dawnej normalności - mówi Dorota.
Czy odmawiamy?
Bywa, że przy stoliku, przy którym właśnie siedzimy, jest wolne miejsce i ktoś obcy chce je zająć. Ci, którzy nie mają na to ochoty, asertywnie odmawiają lub... godzą się na niechciane towarzystwo. Czują się niekomfortowo, ale mówienie "nie" wciąż dla wielu jest wyzwaniem, choćby z obawy, że mogliby kogoś urazić.
- Nie odmówiłabym raczej, gdyby ktoś się przysiadł, ale bez entuzjazmu. Czułabym się skrępowana, ponieważ głupio rozmawiać przy kimś obcym. Wolę wtedy poczekać na wolny stolik, jeśli mi zależy, a jeśli nie zależy, to szukam mniej zatłoczonej knajpy - uzupełnia Kasia.
Fajne imprezy dla smakoszy w Trójmieście
Jeszcze w innym tonie wypowiada się Rafał, który podchodzi do jedzenia jak do czynności... intymnej:
- Raczej nie mam problemu, żeby ktoś się dosiadł, choć odczuwam pewien dyskomfort. Sam nigdy bym nie zapytał o to, czy mogę się przysiąść, chyba że naprawdę nie miałbym miejsca, a musiałbym gdzieś usiąść. Jedzenie przy jednym stole to dość "intymna" sprawa. Wydaje mi się, że podczas jedzenia nasza strefa intymności bardzo się kurczy i człowiek czuje się głupio, kiedy je za blisko kogoś. Mam tak też na rodzinnych obiadach - jeśli ktoś siedzi o kilka centymetrów za blisko, to jakoś mnie to uwiera. W pubie mam w sumie zdecydowanie większą tolerancję, może to dlatego, że człowiek nie wygląda tak "głupkowato" podczas picia jak podczas jedzenia (śmiech).
Z drugiej strony niektórzy moi rozmówcy zwrócili uwagę, że w lokalu, w którym jest mało miejsca, je się "szybkie" posiłki, niegrzecznie jest zajmować dla siebie cały stół, więc nie powinno stanowić dla nas problemu, by posiedzieć chwilę z kimś nieznajomym.
Tutaj niezręcznie, za to na wakacjach pełen luz
W rozmowach padały głosy, że w Polsce dosiadać się jest niezręcznie, za to za granicą, na wakacjach, gdy jesteśmy w trybie relaksu, nie przeszkadzają nam obcy ludzie. Problemu nie stanowi również bariera językowa, a nawiązywanie nowych znajomości przychodzi znacznie łatwiej.
- Według mnie w Polsce mało jest otwartych ludzi, więc pewnie zanim to się zmieni, minie trochę czasu - mówi Patryk, który dosiada się jedynie w barach mlecznych i szybkiej obsługi, gdzie jest spory ruch, a każdy wpada tylko na chwilę, by się posilić, a nie celebrować kolację.
- Mam wrażenie, że Polacy są terytorialni i raczej nie szukają nowych znajomości podczas jedzenia. Takie rzeczy widzimy raczej na filmach, życie pokazuje coś zupełnie innego. Sporo podróżowałam po Europie i widziałam, że np. we Francji czy Anglii, gdzie od dawna panuje kultura jedzenia na mieście oraz spędzania w pubach i restauracjach wolnego czasu, dosiadanie się do obcych jest normą, mało kogo to krępuje. U nas jeszcze jest inaczej, ale nie jest to dla mnie problemem - podsumowuje Agnieszka, blogerka kulinarna.
A jak wy reagujecie, gdy ktoś chce się do was dosiąść w restauracji lub barze? Spotkała was taka sytuacja?
Opinie (80) ponad 10 zablokowanych
-
2022-09-13 07:58
Ja robię tak
Siadam, pytam czy wolne, bekam. I tu zależy, najczęściej rozumiom od razu, mówią, że wolne i bez fukania se idom. Czasem jakaś flądra odpyszczy, że zajęte i co tam jeszcze. I tu znowu zależy, jak typ od flądry miał normalne podwórko to przeprasza i se idom. Jak nie miał to trudno, muszę eskalować. Najczęściej wystarczy zabrać pierwszy talerz i typowi się przypominają układy z długiej przerwy, przeprasza i se idom.
- 0 0
-
2022-09-13 19:04
"Takie rzeczy [dosiadanie się do obcych] widzimy raczej na filmach, życie pokazuje coś zupełnie innego."
Chciałbym się dowiedzieć jakie filmy ogląda ta pani bo mi to się kojarzy tylko z historycznych lub fantasy, typu "ława w gospodzie". Ale nawet i tam nie zawsze: hobbity nie dosiadają się do Aragorna, mimo że siedzi sam przy stole ;-)
- 0 0
-
2023-01-18 14:05
Ja bym jeszcze dodała
Chciałabym, żeby więcej osób rozumiało ideę baru mlecznego. Idę, jem, wychodzę. Zdarza mi się jeść w barze w pobliżu uczelni. Studenci (ale nie tylko oni) przychodzą grupami, zajmują sporo stolików, zjadają i siedzą nad pustymi talerzami, tocząc towarzyskie rozmowy, bo dla nich bar jest przechowalnią w przerwie od zajęć. Wokół nich krążą ludzie z tacami, z nałożonymi już, stygnącymi obiadami, i nie mają gdzie usiąść.
A co do meritum w restauracjach prawie nie bywam, ale opcja przysiadania się tam jest dla mnie nie do przyjęcia. W barze, gdy stygnie obiad mnie czy komuś innemu, w zależności od tego, czy ja się przysiadam, ktoś się przysiada to co innego. Choć tego nie lubię.- 0 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.