- 1 Nowe lokale: od skrzatów po Portugalię (80 opinii)
- 2 Lubisz kawę? Odwiedź ten festiwal (43 opinie)
- 3 Ranking pierogarni w Trójmieście (58 opinii)
- 4 Coraz więcej sposobów na napiwek (295 opinii)
- 5 Jemy na mieście: Aichi (dobrze) Gotuje (72 opinie)
- 6 Psiorbet, tatar lub psierogi. Menu dla psów (188 opinii)
Historie kulinarne: dzikie rośliny jadalne na wyciągnięcie ręki
Mam w głowie jadalną mapę Trójmiasta. Akurat w tym przypadku nie mam na myśli lokali, które warto odwiedzić, ale sezonową siateczkę miejsc, gdzie można znaleźć dzikie jadalne rośliny. Wbrew pozorom takie rejony znajdują się w każdym mieście, trzeba tylko wiedzieć, jak ich szukać. W kolejnym tekście z cyklu "Trójmiejskie historie kulinarne" piszę właśnie o takich roślinach, które mamy na wyciągnięcie ręki.
Podczas każdej wyprawy w zarośnięte, dzikie rejony Gdańska, niczym łowca wytężam wzrok w poszukiwaniu nowych łupów. Gdy udaje mi się odkryć kolejną starą jabłonkę, która wciąż owocuje, cieszę się jak Tony Halik po dotarciu do stolicy Inków. Zapamiętuję to miejsce i wracam do niego, zbrojona w płócienną torbę na zbiory.
Wiosna i lato to najwdzięczniejszy czas na zbieranie dzikich jadalnych roślin. Wiosną poszukuje się młodych pędów i liści, które mają wtedy słodki i delikatny smak, latem skupia się na owocach. Jako że wiosenne zbiory wymagają więcej samozaparcia i dużej wiedzy, ograniczam się do zrywania młodych listków pokrzywy, które lądują w omletach albo delikatnej zupie. Szaleństwo rozpoczyna się latem.
Trójmiasto ma to szczęście, że występują tu rośliny, których próżno szukać w całej Polsce. Podczas wakacji rozkwita u nas cudowna, aromatyczna czteropłatkowa róża (można ją spotkać także w Beskidzie Niskim). Najczęściej porasta nadmorskie tereny, trzeba tylko sprawdzić, czy nie jest to miejsce objęte ochroną. Wielkie krzaki dzikiej róży widuję też na osiedlach, trzeba się tylko dobrze rozejrzeć. A znaleźć ją łatwo, bo ma piękną, intensywnie różową barwę. Zrywam ją o poranku i jak najszybciej ucieram w makutrze z dużą ilością cukru, zakrapiam sokiem z cytryny i przekładam do słoiczków. Łyżeczka takiej konfitury przeistoczy zwykłą szarlotkę w cukiernicze cudeńko, urozmaici drożdżówki czy sałatkę owocową.
Świetnym terenem na łowy są miejsca po dawnych ogródkach działkowych, gdzie oprócz dzikich roślin można trafić na więcej perełek. Mam na Morenie takie "własne" krzaki, w których rośnie kilkanaście jabłonek i mirabelek, śliwa, truskawki, wiśnia, czarny bez, maliny, jeżyny, rokitnik i głóg. Warto odwiedzić przylegające do nowych osiedli zarośla, bo te mogą kryć podobne skarby.
Niezwykle wdzięcznym i niedocenianym produktem są mirabelki. We Francji można je kupić na targu, u nas cierpią wzgardzone i traktowane niczym chwasty. A te złociste, kwaskowate owoce to wspaniały produkt do kulinarnych szaleństw! Najbardziej lubię piec z nich galette, czyli inaczej prosty kruchy placek francuskiego pochodzenia. Świetnie smakują w ucieranym cieście albo w finansjerkach (babeczki z mąką migdałową). Jeśli nie macie na nie pomysłu, potraktujcie je tak jak agrest - ich smak i wielkość są do siebie zbliżone. Ale chyba najlepszym, co można z nich zrobić, jest dżem, który osłodzi nam krótkie zimowe dni. Mirabelka w słoiku wygląda jak płynne złoto, jest kwaśno-słodka. Stanowi idealne nadzienie do naleśników lub gofrów i wypełnienie między warstwami tortu. Co roku ruszam na mirabelkowe łowy i wracam do domu z kilkoma kilogramami tych wspaniałych owoców.
Pełno w Trójmieście dziczejących jabłonek, które nadal dają owoce. Niestety, nie znam się na ich odmianach, ale umiem docenić ich kruchość, szlachetną kremową biel z rumieńcem pod skórką (to moje ulubione) i wyrazisty, orzeźwiający smak. Takie "dziczki" najchętniej prażę na maśle, posypuję cynamonem i otulam warstwami kruchego ciasta. Wychodzi z nich taka szarlotka, jaką piekła kiedyś moja babcia Marysia. Z kolei z małych, zielonkawych, zupełnie skarłowaciałych odmian można przygotować galaretkę (takie owoce mają dużo pektyn), a ze skórek ocet.
Satysfakcja z buteleczki domowej roboty octu albo placka ze znalezionych na łące owoców jest ogromna. A więc, rodacy, ruszajcie na łowy w... krzaki!
O autorze
![autor](https://s-trojmiasto.pl/zdj/redaktorzy/dda79a2d125d9d7909d051612e0baf8a.jpg)
Anna Włodarczyk
miłośniczka dobrego jedzenia, autorka bloga Strawberriesfrompoland oraz książek "Zapach truskawek. Rodzinne opowieści" i "Retro kuchnia". Od lat zakochana w Trójmieście. W swoim cyklu "Trójmiejskie historie kulinarne" oprowadza nas po swoich ulubionych smakach i miejscach.
Opinie (57) 8 zablokowanych
-
2017-07-25 06:27
ach, te europejskie przyzwyczajenia od czasów babci ... (1)
- 9 8
-
2017-07-25 12:42
Cukier krzepi
Najlepsze rośliny rosną przy torach i koło ulic, bogate w mikro- i makroelementy. Nie mniej w dzieciństwie sam chodziłem na "pachty" po mirabelki przy torach na Żabiance.
- 0 1
-
2017-07-25 07:17
Są mirabelki (1)
to jeszcze musi być szczaw.
- 20 6
-
2017-07-25 09:22
nie musi pajacu
- 8 7
-
2017-07-25 07:22
Kto chodził na pachtę/szaber ten wie jak smakują takie warzywa i owoce :D Ten dreszczyk emocji dodatkowo potęgował smak nawet niedojrzałych jabłek :)
- 36 2
-
2017-07-25 07:48
artykul podoba mi się (10)
najbardziej fragment o tym, że autorka zrywa róże o poranku :) coz, poezja nie zna granic, i kiedy czytam o dzikim jablku z rumieńcem, które autorka otula warstwami kruchego ciasta to natychmiast przenoszę się myslami z mojego apartamentu do rajskiej blogosfery otulonej hipsterami...
jednakże, muszę zwrócic uwagę na dwa fakty.
1. powołuje się Pani na francuzów, którzy jedza mirabelki i stawia jako przykład ludzi doceniających dzikie smaki. proszę przy tym nie zapominać, że Ci sami francuzi uważają, że burak nie jest rosliną jadalną tylko pastewną. a przeciez zarówno burak, jaki i brukiew to cokoły naszej kuchni!
2. żałuję, że nie ma słowa o rokitniku. podróże przez te popularne niegdyś krzaki umilały zawsze pobyt nad morzem. idąc siku można było jednoczesnie przekąsić kwaskowy owoc z rumieńcem, który spowity listowiem zalotnie zerkał w moją stronę, będąc przy tym znakomitem źrodłem witaminy c.- 48 6
-
2017-07-25 07:54
dobrze powiedziane :)
- 4 1
-
2017-07-25 08:11
Francuzi to się uczyli od nas jeść widelcem. (1)
- 8 1
-
2017-07-25 12:44
sam spróbuj złapać żabę
bez widelca
:-)- 3 0
-
2017-07-25 09:09
Jest o rokitniku wzmianka.
- 2 0
-
2017-07-25 11:11
(1)
spłonęłam ze wstydu, wspominając letnie zaloty w towarzystwie kwaskowatego rokitnika pośród gorącego piasku i szumu morza.
- 4 0
-
2017-07-25 21:03
a żółty, rozgrzany piasek nie wszedł przypadkiem w splecione w miłosnym uściku tłoki dwóch kochanków?
Ostrzegał o tym w jednym ze swych dzieł mistrz Lew Starowicz.
- 2 0
-
2017-07-25 13:45
cudo
dziękuję za możliwość przeczytania komentarza, jak dla mnie cudowny
- 3 0
-
2017-07-25 18:55
fantastycznie:)
- 0 0
-
2017-07-25 21:01
Proszę także zwrócić uwagę na Polaków, którzy uważają że nie można zjeść psa, albo świnki morskiej
- 2 0
-
2017-07-25 22:40
Ostatnie zdanie...
Popłynął. Mega.
- 1 0
-
2017-07-25 08:17
Jak to możliwe, że (3)
kiedy rządziło PO jak i teraz dzieci w Polsce były (są) niedożywione. A tu tyle jedzenia na wyciągnięcie ręki. Ja kiedy byłem mały zbierałem i jadłem Mirabelki rosnące przy ścieżkach. Wtedy to był wręcz luksus.
- 8 3
-
2017-07-25 17:23
Stefan, zapomniałeś o szcz*wiu.
- 0 0
-
2017-07-25 19:09
nie samą śliwką człowiek żyje (choć uwielbiam)
- 0 0
-
2017-07-25 21:06
Ja za młodu zajadałem się malutkimi zaczynami owoców agrestu. Bardzo mi smakował.
Za to moja mama miała w szkole ławkę przy ścianie, w której, w wapiennej ścianie była pokaźna dziura wyjedzona przez nią i innych uczniów. Kredy za to nauczyciele pilnowali, była w tamtych czasach kulinarnym rarytasem. Serio.
- 0 0
-
2017-07-25 08:32
Większość dziko żyjących roślin można (2)
jeść bez większej obawy, jednak uważać należy na zdziczałe - tzn. te które były uprawiane, a przestały, np. jabłonie, grusze, śliwy, wiśnie, czereśnie. Skutkiem braku zadbania mogą mieć choroby grzybowe, a to już nie jest takie bezpieczne - w najlepszym razie rozwolnienie. W końcu po to sadownicy pielęgnują drzewa, żeby były zdrowe. Trzeba mieć "oczy dookoła głowy" i umieć rozpoznać cokolwiek więcej niż oczywistości typu szara pleśń, a nie rwać jak popadnie, choć faktem jest że stare odmiany są znacznie odporniejsze.
- 10 0
-
2017-07-25 21:08
Nie wydaje mi się, żeby grzyby, czy małe ilości pleśni szkodziły naszemu organizmowi. Bez przesady.
Nie jesteśmy, choć bardzo nam się wydaje że tak jest, francuskimi pieskami.
- 0 0
-
2019-08-15 01:30
gdzieś na wybrzeżu francuskim ..może
poznałam typa który robił opryski w sadach ...stracił wszystkie włosy po 3 latach cos na rękach mu nieśmiało odrasta i trochę na skroniach....
- 0 0
-
2017-07-25 09:03
(2)
kto zrywa zioła w miastach? no proszę...
- 7 1
-
2017-07-25 10:01
ja w kuchni z doniczki
- 2 0
-
2017-07-25 12:56
A nic tak nie koi jak wiatr
A nic tak nie tuli jak mgła
A nic tak nie leczy jak zioła...- 2 0
-
2017-07-25 09:07
(2)
Potwierdzam. Piwo Specjal niefiltrowany z rokitnikiem to jest mistrzostwo świata.
- 6 1
-
2017-07-25 15:18
(1)
A gdzie je mozna dostac, bo na raze widzialam je tylko w reklamie?
- 0 0
-
2017-07-25 17:06
We wszystkich małych sklepach.
- 0 0
-
2017-07-25 09:59
myślałem że będzie mowa o ziołach i innych mało znanych roślinach ze zdjęciami (1)
a sa tylko wspomniane pokrzywy. A tu opis zwykłych roślin typu mirabelki które każdy zna czy porady jak dla kloszarddów że można pozrywac jabłka z byłych ogródków działkowych, Jednym słowem SŁABIUTKO bardzo ...
- 8 6
-
2017-07-25 14:25
chciałeś potrawy galicyjskiego przednówka?
zupkę z liści komosy i kłączy perzu?
barszcz z liści barszczu zwyczajnego?
sałatkę z liści i kwiatów mlecza na ostro?
w internetach jest tego od pyty
tu miała być tylko/aż "kuchenna poezja kobieca"
doceń- 2 0
-
2017-07-25 10:07
rosa canina
Dzika róża (rosa canina) nie ma intensywnego różowego koloru tylko lekko różowy lub biały.
Róża pomarszczona (rosa rugosa) ma intensywny różowy kolor i jest gatunkiem obcym inwazyjnym. Wypiera naszą rodzimą dziką różę... Pani Anno proszę następnym razem po prostu wyrwać taki krzak!- 7 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.