- 1 Nowe lokale: od skrzatów po Portugalię (86 opinii)
- 2 Lubisz kawę? Odwiedź ten festiwal (44 opinie)
- 3 Ranking pierogarni w Trójmieście (58 opinii)
- 4 Coraz więcej sposobów na napiwek (295 opinii)
- 5 Jemy na mieście: Aichi (dobrze) Gotuje (72 opinie)
- 6 Psiorbet, tatar lub psierogi. Menu dla psów (188 opinii)
Jemy na mieście: Aioli - modna kuchnia dla miejskich smakoszy
Jemy na mieście to cykl artykułów, w których opisujemy trójmiejskie restauracje. Testowane dania zamawiamy na własny koszt i nie zapowiadamy naszej wizyty. Piszemy szczerze, lekko i unikając nadmiernej pretensjonalności. Dziś recenzujemy restaurację Aioli w Gdańsku. W poprzednim odcinku byliśmy w Ristorante Sempre w Gdyni, a za dwa tygodnie w środę ocenimy restaurację Gęś i Spółka w Sopocie - byliśmy już tam.
Aioli nazywane często miejską kantyną, a nie restauracją, przybyło do Trójmiasta z Warszawy. Pod koniec marca zagościło w centrum Wrzeszcza, w budynku po dawnym McDonald'sie (ul. Partyzantów 6
![zobacz na mapie Gdańska zobacz na mapie Gdańska](/_img/icon_map_16x12.gif)
W stolicy Aioli to miejsce znane i oblegane. Wielu warszawiaków (i nie tylko) je odwiedziło, a jeszcze więcej o nim słyszało. Nie powinno więc dziwić, że gdańska filia została oblężona już w pierwszych dniach po otwarciu. Jak przyjmie się w Gdańsku, tego jeszcze nie wiemy, ale prognozy są pomyślne. Póki co jest tam tłoczno i niekiedy ciężko znaleźć wolny stolik.
Wystrój jest bardzo współczesny, dość surowy i kojarzący się z loftem. Dominuje metal i drewno. Na środku stoi tzw. common table, czyli wspólny stół, przy którym może usiąść sporo osób, niekoniecznie znajomych. Przy ścianach kilka kanap, nie zabrakło też wielkiego, okrągłego stołu. Przy oknach ustawiono długie lady z wysokimi krzesłami. Kuchnia jest otwarta, a pod ladą kuchenną stoją skrzynie ze świeżymi warzywami. Ogromny bar, otwarty z każdej strony, umiejscowiony jest nieco z boku. Fajnym i funkcjonalnym rozwiązaniem są haczyki na torby pod ladą baru, a także gniazdka. Lokal ma też antresolę i werandę. Gdzieś z boku znajdziemy też malutki kącik dla dzieci. Późnym popołudniem na antresoli przygrywa DJ.
Kelnerzy są charakterystycznie ubrani: w kraciaste koszule i szare lniane fartuchy. Wszystko jest perfekcyjnie dograne. Mamy więc doskonały produkt marketingowy, ale czy jest tam dobra kuchnia?
Gdańskie Aioli odwiedziłam dwukrotnie: raz w porze śniadaniowej, a drugi raz w porze lunchu.
Aioli słynie ze swoich śniadań - w tygodniu od godz. 9 do 12 przy zamówieniu kawy śniadanie dostaniemy za przysłowiową złotówkę (kawa, które zamówiłam kosztowała 8 zł, a całe śniadanie 9), a więc nie dziwi mnie, że przed lokalem ciągnie się kolejka. Przyjeżdżam o godz. 11, więc nie jest ona tak długa, jak o 9, bo większość jest już w pracy. Na szczęście kolejka posuwa się szybko. Dwie panie rozsadzają wchodzących gości. Niestety potem trochę czekamy, zarówno na przyjęcie zamówienia, jak i jego realizację. W środku tłum ludzi w różnym wieku, ale przeważa młodzież z laptopami.
Zamawiamy kawy i dwa śniadania:
- Aioli schakschuka (cena regularna 14,90 zł) - sos pomidorowy na bazie włoskich pomidorów pelati, jajka, ciecierzyca, dynia pieczona, cebula czerwona, feta, nać pietruszki, granat, bagietka graham z białym makiem organicznym.
- Sausage&eggs (cena regularna 16,90) - jajka, kiełbaski, bekon, pomidory grillowane, fasolka szparagowa żółta i zielona, pesto bazyliowe, masło ziołowe, bagietka graham z białym makiem organicznym, sos aioli.
Schakschuka, czyli po prostu szakszuka, miała dużo zbędnych dodatków, a mało przypraw. Po pierwsze zabrakło mi typowej dla tego dania ostrości i charakterystycznych przypraw, odrobiny orientu. Jaja były ścięte, co nie powinno było się zdarzyć - w końcu cała przyjemność w smakowaniu znajduje się w rozlewającym się żółtku. Pomidory były słabo przysmażone, co dawało posmak koncentratu pomidorowego. Feta niepotrzebna. Szakszuka była mało... "szakszukowata", wręcz mdła. Nawet te wszystkie dodatki jej nie uratowały.
Sausage&eggs, czyli kiełbaski i jajka (wolałabym polskie nazwy potraw...) to naprawdę świetne, sycące danie i ciekawa odmiana angielskiego śniadania: lekko pikantne kiełbaski, idealne jaja sadzone (tak, żółtko się rozpływało), chrupiący boczek i świeża, chrupiąca bagietka oraz jeden z lepszych sosów aioli, jakie jadłam - był idealnie wyważony. Niestety masełko ziołowe takie sobie, chyba nie pierwszej świeżości... Możecie być pewni, że po tym daniu nie będziecie w stanie przełknąć niczego do kolacji. Duży plus za bardzo estetyczne podanie, na patelenkach i deskach.
Lunch podawany jest od poniedziałku do piątku od godz. 12 do 17 - zestaw w cenie 19,90 zł. Do wyboru zawsze są trzy dania, a wśród nich pozycja szefa kuchni spoza karty. Dania z karty na lunch są nieco mniejsze niż w karcie - najczęściej jest to połowa porcji.
Na lunch wpadam o godz. 13 i z trudem znajduję wolne miejsce (antresola była ponoć zarezerwowana). Muzyka dudni niczym w klubie nocnym: przeszkadza i nijak nie pasuje do pory obiadowej. Nie da się rozmawiać, nie słychać też, co mówią kelnerki. Marzę, by czym prędzej zjeść i wyjść. Proszę o ściszenie i moja prośba na szczęście zostaje spełniona.
Przeglądam kartę. Jest w czym wybierać: są tapasy, dużo różnych burgerów, owoce morza, steki, pasty i nieśmiertelne pizze (wciąż nie zmieniłam zdania i uważam, że pizzę powinno podawać się tylko w pizzeriach). Deserów brak, a to znaczy, że należy o nie pytać obsługę.
Z propozycji lunchowych wybieram zestaw składający się z zupy cebulowej, hamburgera z warzywami i domowymi frytkami, minideserku (19,90 zł).
Zupę cebulową dostaję w szklance na drewnianej tacy, a deserek w maleńkim słoiczku. Wygląda to słodko. Zupa jest cebulowa, dobrze doprawiona, bardzo pikantna, z nutą rozmarynu. Jest nie za słodka, a cebula mięciutka, drobno pokrojona. Przepyszna, mimo że bez grzanki i sera.
Hamburger niestety nie spełnił moich oczekiwań: przypomniał mi ducha tego miejsca, czyli McDonald'sa. Nadmuchana, wypełniona warzywami bułka, z wciśniętym w środek cienkim i średnim w smaku kotlecikiem. Z warzywami i sosem - zjadliwy, ale bez wielkich doznań smakowych. Frytki za to doskonałe - z wierzchu chrupiące, w środku miękkie, a z sosem aioli po prostu genialne.
Minideserek to świetny pomysł. Idealny, gdy mamy ochotę na słodki smakołyk, ale nie chcemy się zasłodzić. Ten był smakowity (delikatny mus z mango ze śmietankowym serkiem).
Z karty zamawiam:
- Shrimps cazuela (39,90 zł) - krewetki w egipskiej przyprawie dukkah z dodatkiem tahiny i orzechów nerkowca, serwowane z bagietką graham z makiem organicznym.
- Sałatę Aioli rocks (26,90) - makaron razowy fusillioni, feta, pomidory suszone, burak żółty, bób, rukola, bazylia świeża, oliwki kalamata, cebula czerwona, winegret klasyczny.
Shrimps cazuela to danie, w którym zakochałam się od pierwszego kęsa. Krewetki wręcz pływają w doskonałym sosie, w którym najpierw wyczuwalny jest kumin, potem lekko przebija się kolendra, by za chwilę dało się poczuć nieco gorzkawy smak orzecha, a przez to wszystko ledwie wyczuwalny sezam - idealnie zbalansowany smak orientu. I do tego prażone, chrupiące orzechy nerkowca. Rarytas. Same krewetki bez zarzutu, nie przeciągnięte. I pyszna bagietka, którą bez końca można maczać w tym boskim sosie. Nie jadłam ostatnio lepszych krewetek. Wiele robi dukkah. Brawo za to połączenie, bo dotychczas znałam tę przyprawę jedynie jako dodatek do dipów, jako panierkę czy też dodatek do pity.
Mam jednak poważne zastrzeżenie do wielkości porcji, która z racji małej ilości krewetek powinna znajdować się w pozycji tapasy, a nie dania główne.
Sałatka Aioli rocks z makaronem razowym była poprawna, nienajgorsza. Makaron nie do końca al dente. Ot, makaron z fetą, pestkami, oliwkami. Nie ma nad czym się rozwodzić.
Jakie jest Aioli i czy jest tam dobra kuchnia? Owszem, ale dość nierówna: są dania gorsze i lepsze. Każdy miejski smakosz, który nie oczekuje kuchni na wybitnie wysokim poziomie, znajdzie tu coś dla siebie. Ja chętnie wrócę na krewetki i zupę cebulową. Wielbiciele hamburgerów mają tu raj, szczególnie, że co rusz objęte są cenową promocją. Zresztą w różne dni są różne atrakcje cenowe, a to zniżka na pizzę, a to na drinki albo na steki. Gdyby tylko kawa była lepsza...
Nie jest to typowa restauracja, ale miejsce, by wejść z ulicy w drodze do lub z pracy, zjeść, pogadać chwilę ze znajomymi i wyjść, spełnia zatem założenie "fast food gourmet". Tu nic nie jest zostawione przypadkowi, obsługa też jest przeszkolona, a panujący luz i lekka nonszalancja są dobrze wystudiowane.
Aioli opuszczam z mieszanymi uczuciami, bo z jednej strony podoba mi się tam, a z drugiej jest coś, co mi przeszkadza, prawdopodobnie chaos, tłok i za dużo głośnych dźwięków oraz nie do końca moja kuchnia.
O autorze
Miejsca
Opinie (127) ponad 10 zablokowanych
-
2017-05-10 08:34
ciekawy jestem tej restauracji. (3)
Pani Agnieszko bardzo dobry tekst, na pewno odwiedzę tą restaurację i zamówię dania, które pani poleciła z pozostałymi nie będę ryzykował
- 5 31
-
2017-05-10 08:36
(1)
Marek pracujesz w aioli czy w trojmiasto.pl
- 27 3
-
2017-05-10 09:13
Moze po prostu
Marek nie jest sfrustroeanym hejter bez grisza przy duszy jak wiekszosc tu komentujacych;)
- 3 18
-
2017-05-10 08:54
Marek przecież jesteś tam codziennie w pracy?
- 23 2
-
2017-05-10 09:10
Polak
to zawsze będzie narzekał, taki naród
- 2 17
-
2017-05-10 09:18
Warszawska knajpa
Nie rozumiem po co jarać się knajpą tylko dlatego, że taka sama jest w Warszawie ? Ludzie mamy swoje lepsze restauracje w Trójmieście.
- 46 3
-
2017-05-10 09:20
Cebulak ze wsi jak dostanie jajko i skwarkę za złotówkę
to będzie całą noc pod drzwiami koczować.
Taka natura prymitywa.- 35 4
-
2017-05-10 09:29
Ani to bar, ani restauracja, mają wizerunek nowoczesnego modnego miejsca i na tym jadą (1)
tylko na tym nie można pojechać za daleko, może w Warszawie to jeszcze przejdzie. W trójmieście brakuje klasycznych lokali, takich gdzie można się po prostu w miarę tanio najeść klasycznych potraw, standard może być nie wiele wyższy od baru mlecznego, ale powinno być przyjaźnie na codzienny obiad z całą rodziną, drugim rodzajem lokali są klasyczne restauracje gdzie się idzie nie napchać żołądek, ale spotkać, porozmawiać, uzgodnić coś, takim lokalem była Newska.
Większość nowoczesniackich lokali, fudtraków bankrutuje po kilku latach, część nawet po pół roku zanim człowiek zdąży sprawdzić co to, jest też kilka wyjątków ale one lecą własnie na swojskości.- 21 3
-
2017-05-10 18:25
Posumowanie
Klasycznie ujęte
- 1 0
-
2017-05-10 09:29
zupa cebulowa+deserek (1)
Dość ryzykowne i wybuchowe połączenie:)
- 21 1
-
2017-05-10 11:59
Rym cym cym
z dudy dym
- 6 0
-
2017-05-10 09:30
Niezadowoleni (1)
Ci co krytykuja chyba siedza w domu i na niczym sie nie znaja tylko hejt...prosze o normalna krytyke a nie o to ze w biedrze i domu taniej i lepiej...jak tak to sie zamknac....a jak masz dosc artykulow o knajpach to nie czytaj
- 8 22
-
2017-05-10 11:44
gdzie tu jest jakiś komentarz o biedrze i domu???
- 8 1
-
2017-05-10 09:31
Wg artykułu ścisk, tłum i hałas a połowa zdjęć to puste wnętrza (1)
podpisane autorką. Czy tylko ja mam wrażenie, że to nie jest do końca obiektywne?
- 15 2
-
2017-05-10 10:11
Czytaj wszystko :)
"Na lunch wpadam o godz. 13 i z trudem znajduję wolne miejsce (antresola była ponoć zarezerwowana)."
Dlatego są puste stoły - bo część z nich była niedostępna dla klientów :) Poza tym kolejka przed wejściem też sporo mówi...- 0 9
-
2017-05-10 09:52
Bardzo udany koncept (2)
Byłem raz i na pewno wrócę. Wszystko w tym lokalu się zgadza i jest spójne. Po dotarciu się załogi będzie idealnie. Jeden z jaśniejszych punktów na mapie gdańskiej gastronomii.
- 5 32
-
2017-05-10 10:11
(1)
Nie wiem co masz na myśli mówiąc że wszystko się zgadza i jest spójne. To jakiś hipsterami bełkot bez sensu.
- 16 2
-
2017-05-10 11:05
Gdyby częściej zaglądać do książki to teksty okażą się zrozumiałe, ale rozumiem, że trzeba wyjaśnić. Np. Tatar + seta pasują do siebie, to oznacza, że ta para jest ze sobą spójna, a po wszytkim nim minie 5 min. poczujesz, że się wszytko zgadza :)))))))
- 0 10
-
2017-05-10 09:56
Ciekawe czy łyżeczkę można włożyć do tego słoiczka z deserem. Na zdjęciu wygląda jakby była większa.
- 10 3
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.