- 1 Jemy na mieście: Aichi (dobrze) Gotuje (70 opinii)
- 2 Psiorbet, tatar lub psierogi. Menu dla psów (187 opinii)
- 3 Azjatycki Market na Ulicy Elektryków (40 opinii)
- 4 Sprawca tej dziwnej kradzieży namierzony (105 opinii)
- 5 Craft Beer Fiesta: święto miłośników piwa (124 opinie)
Maciej Nowak: o wege, równości przy stole i tęsknocie za ziemniakiem
O trójmiejskich lokalach, kresie fine diningu, kuchni wege i wielkim nieobecnym w polskich restauracjach - ziemniaku, ale także o tym, dokąd zmierza polska gastronomia, i o ewolucji obyczajowości w restauracyjnej kuchni rozmawiamy z krytykiem kulinarnym i animatorem kultury Maciejem Nowakiem, który został ambasadorem akcji Celebracje & Degustacje. Festiwal w Trójmieście rozpocznie się już 11 października.
Wszyscy do stołu! Inauguracja nowego festiwalu kulinarnego
Magda Mielke: Spotykamy się przy okazji akcji inauguracyjnej nowego festiwalu kulinarnego Celebracje & Degustacje, który już 11 października rozpocznie się w Trójmieście. Kilkanaście trójmiejskich restauracji będzie serwowało wyjątkowe kolacje złożone z dań rekomendowanych przez pana, z których część dochodu zostanie przeznaczona na wsparcie Polskiej Akcji Humanitarnej. Skąd wziął się pomysł na tę akcję i jak trafił pan do tego projektu?
Maciej Nowak: Gastronomia bardzo mocno ucierpiała w trakcie pandemii. Jestem przekonany, że trzeba wspierać tę branżę w trudnym czasie. Ten festiwal to jedna z takich akcji, która ma w tym pomóc. Choć to nie była moja inicjatywa, tylko Agnieszki Małkiewicz, włączyłem się w nią z wielkim przekonaniem i entuzjazmem. Jest to jednocześnie szansa na namówienie przedstawicieli branży na drobne korekty w generalnych tendencjach rozwojowych. Jak to się mówi, jak jest kryzys, to zawsze jest też szansa na pozytywne zmiany.
Jakich obszarów te korekty miałyby dotyczyć?
Myślę, że zbliża się kres gastronomii fine diningowej, która jest wspaniałym osiągnięciem sztuki restauracyjnej, przyniosła wspaniałe dania, dała nam jako konsumentom wspaniałe przeżycia, wykreowała wspaniałych szefów i szefowe kuchni, ale trwa to ponad dekadę i tak jak we wszystkich kreatywnych dziedzinach ludzkiej aktywności, przychodzą też nowe tendencje. W czasie pandemii, kiedy zostały naruszone rozmaite łańcuchy dostaw, gdy się okazało, że jakichś bardzo skomplikowanych ziół, wyrafinowanych gatunków mięsa czy innych, rozmaitych rzeczy, które są niezbędne dla fine diningu, nie można było łatwo dostać, trzeba było kombinować z innymi produktami, tymi dostępnymi w najbliższym otoczeniu.
Trzeba było w ogóle kombinować, jak przetrwać.
Pandemia sprawiła, że zaczęto myśleć o gastronomii nie tylko w kontekście lokalu i obsługi na miejscu, ale trzeba było wymyślić te wszystkie wynosy. Dla części restauratorów w pierwszym momencie to był szok - uważali, że ich oferta jest niemożliwa do realizacji w formie dostaw, ale minęło kilka tygodni, kilka miesięcy i zaczęli modyfikować swoje propozycje w taki sposób, żeby te dania docierały do konsumentów po kilkunastu czy kilkudziesięciu minutach i to nadal w dobrym stanie, tak jak z "wydawki" restauracyjnej.
Wiele restauracji zamiast serwować gotowe dania, uruchomiło też delikatesy i zaczęło swoje produkty proponować w formie do szybkiego przygotowania w domu.
Tak. Myślę więc, że ten kryzys, mimo że tragiczny, przyniósł dobre efekty czy oczekiwanie zmian, nie tylko w kontekście naszego kraju. Jest też coś, co wymusza młodsze pokolenie konsumentów, np. te wszystkie bowle. Już nie dania jednogarnkowe, ale właśnie jednomiskowe, jednotalerzowe. Musimy więc dostosować się do tych tendencji. Zmiana zawsze jest fajna i przynosi nowe doświadczenia, a przecież o to tutaj chodzi. W gastronomii nie chodzi tylko o jedzenie, o samą konsumpcję, tylko o fun, o rozrywkę.
W ostatnim czasie miał pan okazję odwiedzić restauracje, które wezmą udział w Festiwalu Celebracje & Degustacje. Jaki obraz polskiej gastronomii wyłania się z tych wizyt?
To trochę inny obraz gastronomii niż ten, który znaliśmy z czasów przedpandemicznych. Coś się skończyło, ale jest też czas na nowe odkrycia - jest mniej akrobacji kulinarnych, a więcej takich dań po prostu do jedzenia. Ja to nazywam jedzeniem pełną gębą, jedzeniem, które przynosi satysfakcję wręcz fizyczną, a nie jest tylko konceptem intelektualnym czy estetycznym. Widać też bardzo wyraźnie, że następują pewne zmiany społeczne, które są efektem pandemii. Myślę tutaj o kwestiach związanych z zatrudnieniem. Zupełnie zaskakujące z mojego punktu widzenia było spotkanie się w branży gastronomicznej z deklaracjami, że szefowie są dumni, iż w ich zespołach pracują osoby LGBT. To są zasadnicze przemiany, przecież dobrze wiemy, że generalnie branża ma, lub przynajmniej miała do tej pory, klimat męskiej szatni. I tu nie chodzi o to, że zaczęli pracować - pracowali zawsze - ale to, że mówimy o tym w taki sposób, że się wyraża z tego powodu dumę - to jest rzecz wspaniała.
Gdzie zjeść? Lista polecanych restauracji w Trójmieście
W końcu hasłem festiwalu Celebracje & Degustacje jest "Wszyscy do stołu!". Przy wspólnym stole ma znaleźć się miejsce dla każdego - niezależnie od przekonań, pochodzenia, koloru skóry, orientacji politycznej czy seksualnej. Zacząć zatem należałoby chyba od tych, którzy ten stół tworzą?
Przyszedł czas na zmiany nie tylko w branży gastronomicznej, ale generalnie wszędzie. Specyfika tej roboty będzie zawsze szczególna, ale widzę, że coraz częściej pojawiają się kobiety jako szefowe, a obecność kobiet nie musi, ale może trochę te obyczaje wygładzać. Poza tym to jest związane z całą tą rewolucją obyczajową, którą obserwujemy w rozmaitych branżach. W mojej branży teatralnej i show-bizu to zawsze było i wiązało się z dużą akceptacją, natomiast teraz - według mnie - nastaje jakiś przełom historyczny.
Ta idea wspólnego stołu jest nam dziś w Polsce chyba bardzo potrzebna?
To jest czas burzy i naporu. Być może dlatego reakcje na te tendencje są tak silne, tak gwałtowne, bo są to już ostatnie momenty, kiedy rzecznicy niechęci do środowiska LGBT mogą jeszcze cokolwiek powiedzieć. Już w tej chwili jest to politycznie niepoprawne, a za chwilę już nikt nie będzie mógł tak mówić ze względu na reakcje społeczne, będzie to nie do przyjęcia. Tak jak dzisiaj nie można już oficjalnie wypowiadać żadnych antysemickich czy rasistowskich tekstów, a jeszcze 20 lat temu miało to miejsce.
Wróćmy jeszcze na chwilę do restauracji, które odwiedził pan przy okazji festiwalu. Jaka jest ta dzisiejsza gastronomia?
Wspaniałe jest to, że jest to młoda gastronomia. To jest gastronomia dwudziesto-, trzydziestokilkulatków, którzy bardzo często mają za sobą rozmaite, zagraniczne doświadczenia i dobrze wiedzą, co jest fancy, co się dziś podoba. Znają rozmaite nowe produkty, ale też doskonale orientują się w tych tradycyjnych, które przyrządzają w nowy sposób. Mam wrażenie, że oni też dobrze rozumieją potrzeby dzisiejszych klientów. Ten dzisiejszy klient jest zupełnie inny niż moje pokolenie i starsze ode mnie - dzisiejszy klient to jest w dużej części również klient wege. Polska gastronomia przez długi czas w ogóle nie zauważała tego typu publiczności - ja mówię to jako zaprzysięgły "ścierwojad", ale nie można lekceważyć 40, nawet 50 proc. potencjalnych klientów.
A gdy już zauważyła, zaczęły powstawać lokale typowo wegetariańskie czy wegańskie, będące czymś osobnym, gdzie często "mięsożercy" nie zaglądają, obawiając się, że wyjdą głodni. Teraz zmierzamy w kierunku łączenia różnych kuchni w jednym miejscu, aby każdy miał jakiś wybór?
To, co pani powiedziała, uważam za rzecz fundamentalną. U nas te dwa obiegi są rozdzielne. "Porządny", tradycyjnie myślący szef kuchni nie będzie żadnego "śmiecia" wege wstawiał do karty, ewentualnie będzie mówił, że zawsze coś wykombinujemy, jak przyjdzie taki gość. Moim zdaniem klient nie może być w ten sposób traktowany. Nie może mieć odczucia, że jest piątym kołem u wozu i że coś dla świętego spokoju się przygotuje. Myślę, że to jest szansa dla gastronomii tradycyjnej, żeby nie tylko gotować wege rzeczy, ale żeby wytworzyć u klientów przekonanie, że w tradycyjnych lokalach zawsze znajdą też coś dla siebie.
Praca nad mentalnością człowieka zawsze jest dużym wyzwaniem...
W trakcie podróży związanych z tym festiwalem widać bardzo wyraźnie, że myślenie w tej kwestii się zmienia. Jest np. absolutny festiwal wegańskich tatarów: z arbuza, buraków, pomidorów. Szefowie kuchni szukają rozmaitych ekwiwalentów. Przecież tak naprawdę tatar z buraków to są nasze normalne buraczki. Tylko że jak one są podane jako taka "paciaja" buraczkowa do mielonych - co akurat uwielbiam - to kojarzą się z jarzynką, a tego drogo się nie sprzeda. Gdy te same buraczki wykreujemy na tatar, to natychmiast cena idzie w górę i ludzie chcą to kupić, bo to jest atrakcyjne: inaczej przyprawione, estetyczniej wydane. I to jest super, to jest zabawa, a gastronomia to są w dużym stopniu czary-mary. Takim wielkim - z jednej strony ciągle nieodkrytym, z drugiej zaprzepaszczonym - potencjałem są ziemniaki, których w gastronomii w Polsce - poza frytkami - praktycznie nie ma. W kraju, w którym jest 300 odmian ziemniaków! I w którym tak naprawdę wszyscy szalejemy za ziemniakami.
Ale przecież teraz wszyscy zwariowaliśmy na punkcie batatów.
To jest skandal (śmiech). Batat?! Ten zdrajca, ten agent obcych sił?! Jakim prawem jest w Polsce, kiedy mamy tutaj tyle własnych odmian, które świetnie i zdrowo w polskich warunkach glebowych, w polskim klimacie rosną? Generalnie my wszyscy lubimy ziemniaki, tylko jeżeli w większości restauracji podawane są one z foliowanych, gotowych porcji, to jak to ma smakować. Kiedyś, jeszcze 20-30 lat temu w restauracyjnych kuchniach gotowano ziemniaki co godzinę. Była specjalnie oddelegowana osoba, która dbała wyłącznie o ziemniaki. Jeżeli nawet ich nie sprzedano, to i tak co godzinę gotowano nowe, a te niewykorzystane przerabiano na rozmaite kluski lub odsmażano. Możliwości jest wiele. Dzisiaj to całkowicie odpuszczono.
Powoli chyba jednak powracamy do tego? Coraz więcej mówi się dziś o niemarnowaniu jedzenia, wykorzystywaniu resztek, dużo ludzi stara się żyć w duchu zero waste.
Mam wrażenie, że ciągle jeszcze jest niechęć do tego, ale to się musi zmienić. Tak jak w ciągu ostatnich kilku lat wrócił szacunek do chleba i teraz restauracje popisują się swoim chlebem. Wierzę, że w niedługim czasie taki come back czeka ziemniaki. Pewnie to jest też tak, że jak młodzi ludzie, czyli pokolenie moich potencjalnych dzieci, których nie mam, przyglądało się kaprysom rodziców, czyli mojego pokolenia, i widziało ich podejście do jedzenia, to w opozycji zaczynają teraz przywiązywać większą wagę do jego niemarnowania.
A jak to jest z pana kaprysami? Jak pan przeżył ten czas, gdy zamknięto restauracje? Podobno nie przepada pan za gotowaniem, czy coś się zmieniło w tej kwestii?
Jak trzeba, to ugotuję, ale nie jest to moje ulubione zajęcie. Zostałem rozkapryszony przez ostatnie prawie trzy dekady, kiedy bywam w restauracjach, i mi się po prostu nie chce gotować. W dodatku mam pełną świadomość, że ja nie umiem gotować tak dobrze jak szefowie kuchni. W trakcie pandemii nie zamawiałem dań przez rozmaite serwisy dostawcze, tylko przynosiłem sobie potrawy samemu, z sąsiedzkich restauracji. Również wśród znajomych czy w mediach propagowałem zasadę, żeby wspierać gastronomię w najbliższym otoczeniu, żeby nie dawać zarabiać tym wielkim korporacjom, które często zabierają dużą część zarobku gastronomików.
Czytaj także: Klub Maxim - legenda zostanie, ale teren będzie sprzedany
Był pan przez wiele lat związany z Trójmiastem, więc te powroty tutaj za każdym razem muszą być w pewien sposób sentymentalnymi podróżami?
Trójmiasto przez 15 lat było moim domem. Tutaj zacząłem pisać o knajpach, tak naprawdę tutaj nauczyłem się gastronomii. To jeszcze była końcówka tej gastronomii starego typu, takiej postpeerelowskiej. Rozmawiamy w Orłowie, tutaj nieopodal znajdował się legendarny Maxim z piosenki "U Maxima w Gdyni...", w którym bywałem. Pamiętam, jak Maxim i podobne restauracje jeszcze działały. To były lokale z lat 70., 80., typowe dla tej całej subkultury morskiej, marynarskiej, z wszystkimi patologiami społecznymi z tym związanymi i ze specyficznym menu. Ta gastronomia była bardzo staroświecka, ale miała swoje uroki i też wielkie osiągnięcia, jak np. najstarsza gdańska restauracja Kubicki, która od lat 20. XX wieku działa przy Targu Rybnym. Wciąż pamiętam tamtą gablotkę z potrawami garmażeryjnymi - kaczka w maladze, pstrąg w galantynie... To rzeczy absolutnie legendarne, za którymi tęsknię.
A za barami mlecznymi też pan tęskni?
A jakże! Za każdym razem, gdy jestem w Trójmieście, to wchodzę i witam się serdecznie z paniami z baru mlecznego Turystyczny. Bary mleczne w wielu wypadkach padły, a ten się tak wspaniale trzyma. Te dziewczyny, które tam pracują, są pełne entuzjazmu i talentu kulinarnego. W barach mlecznych, a w tym szczególnie, jest coś takiego specyficznego. To nie jest przecież wyrafinowane jedzenie, ale jak coś się przygotowuje przez kilkadziesiąt lat i każdego dnia wydaje się setki porcji, to nie ma sposobu, żeby tego nie robić już perfekcyjnie. Tamtejsze gołąbki czy zupy to są absolutne arcydzieła.
A teraz? Jakie lokale odwiedza pan, gdy jest w Trójmieście?
Teraz jestem absolutnie zachwycony tą młodą trójmiejską gastronomią i szefami kuchni, którzy z wielką fantazją i inteligencją wykonują swoją pracę. Moim odkryciem sprzed roku jest rozkwit gastronomii na Dolnym Mieście. To jest niesłychana satysfakcja, bo te 15 lat temu, gdy wyjeżdżałem z Trójmiasta, Dolne Miasto nie skłaniało do wizyt. To była zdegradowana zupełnie część Gdańska, tam się po prostu nie chodziło. Teraz na Dolnym Mieście są awangardowe knajpy. Oczywiście na Głównym Mieście też są kontynuowane rozmaite, dawne koncepty gastronomiczne, ale widać, że one już nie przyciągają. To jest bardzo oldschoolowe, być może należałoby tam założyć muzeum gastronomii i w takim kontekście o tym opowiadać.
Wydarzenia
Wywiady
Zobacz także
Opinie (98) ponad 50 zablokowanych
-
2021-10-07 07:54
Opinia wyróżniona
Maciej Nowak (2)
ekspertem kulinarnym jest, nie można mu odmówić wiedzy, orientacji w tym co się dzieje na świecie w gastronomii. Ciekawa rozmowa, tylko cały ten festiwal to dorabianie ideologii i wprowadzanie polityki do kulinariów. Człowiek zaczyna się już dusić, bo w każdej sferze życia trzeba już zajmować jakieś stanowisko, opowiedzieć się za czymś, zamanifestować jakiś pogląd....
- 118 9
-
2021-10-07 09:41
(1)
Racja. W każdej dziedzinie - nie jesteś z nami to przeciwko nam. To jest naprawdę frustrujące.
- 27 1
-
2021-10-08 09:40
Czy ja wiem? A nie można po prostu być sobą? Robić swoje i nie oglądać się na dystraktory z zewnątrz? Ale rozumiem klimat, o którym piszecie. Pozdrawiam
- 0 0
Wszystkie opinie
-
2021-10-07 07:11
Co ma LGBT do gastronomii? (7)
Upodobania łóżkowe gastronomików, podobnie zresztą jak ich poglądy polityczne, kompletnie mnie nie interesują. Oczekuję jedynie dobrego jedzenia w dobrej atmosferze - a jak się da, to i w dobrej cenie. Kojarzenie talerza z tyłkiem jest (nomen omen) niesmaczne.
- 163 9
-
2021-10-07 08:28
(5)
Nic nie ma. Chodzi o wgrywanie ludziom do mózgòw tej ideologii dlatego trafiła nawet na stoły. Chodzi o zalanie każdej dziedziny życia marksistowską ideologią. To jest współczesna rewolucja marksistowska.
- 65 10
-
2021-10-07 09:21
Dokładnie o to chodzi
- 26 3
-
2021-10-07 09:34
Idź na spacer, wyłącz telewizję i internety, bo ci wyżarły resztki szarych komórek. Marksistowska ideologia ci na wątrobę siadła.
- 8 31
-
2021-10-07 10:29
zmień pieluchę
- 3 20
-
2021-10-07 11:42
(1)
Syndrom oblężonej twierdzy mocno.
- 4 10
-
2021-10-07 17:38
Syndrom sztokholmski mocno.
- 5 1
-
2021-10-08 09:43
Było o tym w tekście - chodzi o zmianę trendu i odpuszczeniu maczyzmu w szrankach kucharzy
- 3 1
-
2021-10-07 07:23
Pytanie czy się zna? (1)
Jest to chyba kolejny fachowiec od wszystkiego czyli od niczego. Celebryta znaczy.
- 81 12
-
2021-10-07 10:30
Oooo, Pan Nowak na jedzeniu to się akurat ma prawo znać. I piszę to bez przekąsu, nomen-omen.
- 4 6
-
2021-10-07 07:26
O tak silną i wielką gospodarkę widzę z takimi osobami (1)
Czy media muszą promować tak bardzo celebrytów?
- 54 11
-
2021-10-07 07:37
Można by rzec, to taki człowiek renesansu
Redakcja: Maciej Nowak jest animatorem kultury, krytykiem teatralnym i kulinarnym, dziennikarzem telewizyjnym i publicystą- 6 13
-
2021-10-07 07:27
(2)
Nie wiedziałem, że Maciej Nowak jest krytykiem kulinarnym. W Trójmieście znany jest z innych powodów.
- 70 8
-
2021-10-07 09:29
Jest od dawna
Myślę, że przynajmniej od 20 lat.
- 8 7
-
2021-10-07 17:19
No to już wiesz.
Ponad 20 lat temu już się tym zajmował.
- 1 2
-
2021-10-07 07:54
Opinia wyróżniona
Maciej Nowak (2)
ekspertem kulinarnym jest, nie można mu odmówić wiedzy, orientacji w tym co się dzieje na świecie w gastronomii. Ciekawa rozmowa, tylko cały ten festiwal to dorabianie ideologii i wprowadzanie polityki do kulinariów. Człowiek zaczyna się już dusić, bo w każdej sferze życia trzeba już zajmować jakieś stanowisko, opowiedzieć się za czymś, zamanifestować jakiś pogląd....
- 118 9
-
2021-10-07 09:41
(1)
Racja. W każdej dziedzinie - nie jesteś z nami to przeciwko nam. To jest naprawdę frustrujące.
- 27 1
-
2021-10-08 09:40
Czy ja wiem? A nie można po prostu być sobą? Robić swoje i nie oglądać się na dystraktory z zewnątrz? Ale rozumiem klimat, o którym piszecie. Pozdrawiam
- 0 0
-
2021-10-07 08:07
mocno (4)
ucierpieli gastronomicy, ale zamiast poszerzać grono klientów podnieśli ceny i czekają na frajerów, dlaczego proste nalanie piwa do szklanki musi im dawać 400% zysku na butelce?
- 101 0
-
2021-10-07 08:28
...zrób to sam (2)
i dlatego,że gastronomia szuka frajerów odkąd nas pozamykali raz na pół roku kupuję świnkę przerobioną na gotowe produkty, mąż raz na kwartał robi extra domowe piwko w liczbie 300 sztuk a dla mnie fermentuje cydr .A z owoców zebranych ze starych sadów przygotowuje różnego rodzaju przetwory wytrawne do świnki,piwa i cydru.Z taką aprowizacją w weekend od znajomych nie można się opędzić. Jest swojsko,gościnnie,zdrowo i ekonomicznie.
- 13 5
-
2021-10-07 09:07
Daj namiar
Wpadnę z bimbrem- 10 2
-
2021-10-07 10:12
Ja też z chęcią wpadnę, wezmę skrzyneczkę paroletniego, samorobionego miodu pitnego.
- 8 0
-
2021-10-07 09:54
Widocznie stwierdzili, że to im się bardziej opłaci.
- 3 0
-
2021-10-07 09:01
Bo za tanio jest i przychodzą niewłaściwi klienci. Jak będzie jeszcze drożej, to gościom będzie się bardziej podobać.
- 30 0
-
2021-10-07 09:04
Piotr (3)
No litości, LGBT jest wpychane wszędzie. I taki człowiek mówi z dumą że juz następuje cenzorowanie i że będzie super wkrótce bo już jak będziesz mówił o LGBT to tylko będziesz mógł mówić dobrze! To jest jakiś inny stan umysłu, jakieś infantylne podejście, ideologia LGBT to potężne zagrożenie i warto o tym ciągle rozmawiać, bronić się przed agresją ten ideologi jednocześnie tolerując ludzi o takim wyborze, ale nachalna ideologia to również realne zagrożenie dla naszych dzieci które mogą puść za wykreowaną modą nie mając normalnie żadnych tendencji. Utrwali się im że jak jest "kolorowo" to jest fajnie, nie powie się jak smutne życie LGBT również może być, a będzie się utrwalało obraz związku mężczyzny z kobietą jako nie ciekawy, szary itd. To ma bardzo realny wpływ na ich późniejsze wybory, patrzenie na rodzine i małżeństwo. Nie dajmy się oszukać że LGBT to radość i nie można tego krytykować, prawdziwy obraz LGBT to smutne osoby, rozchwiane osobowości, brak często celu i perspektyw...
- 93 15
-
2021-10-07 09:35
(1)
kolejny ideolog. Wam już żółć ideologiczna padła na dekiel tak mocno, że wszystko nazywacie ideologią. ideologia pisu.
- 7 33
-
2021-10-07 17:31
Ja jestem akurat antypisowy
Z tolerancją wobec osób homo problemów nie mam i nigdy nie miałem, ale też mam już dość tej wszechobecnej, nachalnej tęczowości. Co za dużo to niezdrowo.
- 15 1
-
2021-10-07 10:04
xx
Jestem hetero, ale odpływasz w skrajności i stygmatyzujesz. "Nie dajmy sie oszukac ze LGBT to radosc prawdziwy obraz LGBT to smutne osoby, rozchwiane osobowosci". Mówisz za wszystkich ludzi o odmiennej płci niż heteroseksualna? Dlaczego wszyscy muszą być smutni? Dlaczego muszą mieć zaburzone osobowości? Czemu stygmatyzujesz, a wręcz obrażasz te osoby? Nie wiem i nie rozglądam się za nachalną ideologią, niczego nie promuje, ale akurat czytajac twoj komentarz, widzę, że naznaczasz całą grupę i nadajesz im wartości osob smutnych, rozchwianych i nie wiedzących czego chcą, a wręcz nie posiadających świadomości w swoich wyborach. Sam szerzysz ideologię, tylko nie wiem czego, ignorancji i nieuctwa? Jeżeli tacy "mówcy", całą grupę pakują do worka (gejów/lesbijki którzy są dojrzali emocjnalnie, bez zaburzeń osobowosci/psychicznych i prowadzą dojrzałe życie, wraz z dziewczynkami lat 14 które nosza torebkę z tęczą bo to zabawne) to nie dziwię się, że pierwsza wymieniona przeze mnie grupa w nawiasie to ludzie smutni. Polskie spoleczenstwo nie posiada tolerancji, nie potrafi rozmawiac, to zakompleksione i pełne patologii spoleczenstwo, nie wspominajac juz o uzaleznieniach i patologiach chowających się w mieszkaniach, a na zewnatrz "maska". Bywałem za granicą, Portugalia, Włochy itd. ludzie bardziej rozmawiaja, krótszy dystans, glosiej częściej. U nas się gra. Gra się szczęśliwych ludzi, a wchodzi innym z buciorami do życia lecząc wlasne kompleksy i zaniżone ego.
Jeszcze tylko nos w telefon i kreować tam profile z lajkami, nie zapominając o nowym blyszczącym autku, a w zaciszu domu smarowanie i stygmatyzowanie innych, bo czuje się sam zle ze sobą, ale to oni są winni mojego zlego samopoczucia!- 7 21
-
2021-10-07 09:19
O Jezu (2)
Jaki Piękny
- 13 8
-
2021-10-07 09:43
(1)
W którym miejscu? XD
- 7 0
-
2021-10-07 09:48
To już najlepiej wie jego partner. Choć jak tu piękna nie dostrzegam. Z jednej strony trochę śmieszno, zaś z drugiej, straszno.
- 15 1
-
2021-10-07 09:30
Poproszę niebinarne danie z ziemniaków (3)
Ojej, pomyliło mi się z niebanalnym!
- 41 2
-
2021-10-07 09:44
(2)
Kopytka raz?
- 11 0
-
2021-10-07 14:17
Stop zabijaniu koni na kopytka! (1)
- 15 0
-
2021-10-07 17:20
10/10 :))
- 7 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.