- 1 Nowe lokale: od skrzatów po Portugalię (87 opinii)
- 2 Lubisz kawę? Odwiedź ten festiwal (45 opinii)
- 3 Ranking pierogarni w Trójmieście (58 opinii)
- 4 Jemy na mieście: Aichi (dobrze) Gotuje (72 opinie)
- 5 Coraz więcej sposobów na napiwek (295 opinii)
- 6 Psiorbet, tatar lub psierogi. Menu dla psów (188 opinii)
Montownia: odkrywamy pierwsze lokale
Otwarcie Montowni w Gdańsku zbliża się wielkimi krokami. Prace remontowe w największym food hallu na Pomorzu dobiegają końca, a koncepty gastronomiczne wypełniają przestrzeń - łącznie będzie ich 20. Odsłaniamy sylwetki trzech pierwszych restauratorów - każdy reprezentuje zupełnie inny pomysł na jedzenie i gotowanie. Montownia ruszy już wiosną.
Aleksander Gajdus, restauracja Melted
Historia pochodzącego spod Gdańska pasjonata kuchni alpejskiej, w jego wydaniu opartej na roztopionym francuskim serze raclette, to opowieść o rzuceniu pracy w "korpo" i poszukiwaniu zajęcia, które byłoby pasją i sposobem na życie.
Za dzieciaka był niejadkiem. W domu rodzice pracowali, więc dla Olka było normą, że sam po szkole odpala kuchenkę, odgrzewa jedzenie, robi przekąskę.
- Mówimy o przełomie lat 80. i 90. - podkreśla po latach Aleksander Gajdus. - Mężczyźni wtedy nie gotowali, to było zajęcie ujmujące męskości. U nas też na co dzień gotowała mama, ale tata wkraczał w wyjątkowych momentach. Gdy były święta, imprezy rodzinne, to te najpoważniejsze dania, mięsa - on robił. Wujek, u którego często spędzałem wakacje, też był świetnym domowym kucharzem. Razem z kuzynem gotowali już wszystko, a to tacy "męscy mężczyźni", wielkie chłopy. Robiliśmy pizzę od zera, dwie blachy, potem wcinaliśmy pod korek. Obserwowałem mężczyzn w mojej rodzinie i dostałem wzorzec na przekór powszechnie panującym: facet może sam zrobić dobre jedzenie, nie musi być kulinarnie zależny. Gotowanie jest też męskie.
Potem zaczęło się dorosłe życie. Praca, dom, przeprowadzka do stolicy, ale też podróże, w tym też te kulinarne, które tylko przypominały mu, ile frajdy sprawia mu gotowanie i jedzenie. W niemieckich marketach zobaczył też coś, czego w Polsce kilka lat temu nie robił nikt: raclette, danie wywodzące się z kuchni alpejskich pasterzy. Solidna górska potrawa, roztopiony ser z prostymi dodatkami, do tego wino.
W 2017 r. otwiera Melted. Pierwszy projekt kulinarny w Polsce, który bazuje na świeżo roztapianym serze rodem z Alp i wysokiej jakości dodatkach. Do jego okienka na warszawskich marketach szybko ustawiają się długie kolejki. W 2022 r. Aleksander postanawia wrócić do rodzinnego Gdańska i poprowadzić swoją kuchnię z hali kulinarnej Montowni.
- Mój projekt kulinarny jest oparty na przyjemności jedzenia prostych dań z roztopionym serem w głównej roli. Raclette, najważniejszy punkt w menu, jest daniem składającym się z pięciu składników wysokiej jakości: są tam młode grillowane ziemniaki, rukola, korniszony, prosciutto włoskie i bohater: francuski, roztopiony ser raclette. Do tego całe serowe menu: kanapki z roztopionymi serami, serowe zupy oraz selekcja różnorodnych dań głównych z serem w mniejszej lub większej roli. Będzie także sporo dań z opcją wegetariańską oraz pozycje keto. Z biegiem lat dojrzała we mnie także miłość do wina, zrobiłem kurs sommelierski, więc w Montowni na samym serze się nie skończy - zapewnia Aleksander Gajdus.
Mieszko Rzewnik, restauracja Fiori
Do Trójmiasta jechał nietypową trasą: z Dolnego Śląska przez Poznań i Włochy. W domu gotowali wszyscy: babcia, dziadek, rodzice i wuj, który z miłości do jedzenia i karmienia otworzył restaurację. Mieszko Rzewnik miał wtedy naście lat i dorabiał u niego na zmywaku, obierał ziemniaki.
- Z czasem przeniosłem się na salę, zostałem kelnerem, zrobiłem pierwszy kurs barmański. Zdecydowałem, że gastronomia to będzie moje życie - opowiada.
W kolejnych latach przeniósł się do Poznania, gdzie ukończył Wyższą Szkołę Hotelarstwa i Gastronomii. W międzyczasie jeździ regularnie do Włoch, gdzie mieszka jego mama. Zakochuje się w kuchni włoskiej. Ze wzajemnością.
![Montownia: miejska jadalnia w historycznej hali](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3326/150x100/3326463__c_286_0_2635_1901__kr.webp)
Po studiach zatrudnia się w biznesie gastronomicznym, który na przestrzeni lat z niewielkiej kawiarenki rozwija się do wielkiej i świetnie prosperującej firmy tworzącej kilka znanych restauracyjnych marek. Także w Trójmieście.
Fiori to włoski street food, pizza i pasta. Kuchnia jest otwarta: można podglądać kucharzy zagniatających makaron, lepiących pierożki i wkładających pizzę do pieca.
- W naszym wydaniu street food jest pizzą rzymską na grubym cieście w kilku smakach - dzieloną na kawałki, do tego cztery rodzaje arancini, czyli smażonych kuleczek ryżowych z różnymi nadzieniami i na ogół ciągnącym się serem w środku. Do tego wybór pierożków ravioli, panini, pasta fritta, drobne, kolorowe przekąski, które można wziąć do schrupania - opowiada Mieszko.
Będzie też oczywiście pizza klasyczna wypiekana w piecu, ale trochę odstająca od klasyki, przynajmniej tej znanej w Polsce. Można zjeść na przykład połączenie włoskiej mortadeli, kremu pistacjowego i ricotty. Nie zabraknie też makaronów oraz pysznych włoskich drinków i win.
- Kuchnia włoska wzięła się z prostoty. Dania najbardziej znane, które większość z nas kojarzy, powstały z braku jedzenia, dosłownie - opowiada Mieszko. - Włosi musieli kombinować z tego, co było. Tak stworzyły się klasyki, jak cacio e pepe z trzech składników czy pasta ca' muddica. Prostota to też kierunek naszej kuchni.
Olaf Sternicki, restauracja Chix
Przez kilka ostatnich lat gotował m.in. w kopenhaskiej restauracji Marchal z gwiazdką Michelin oraz współpracował z szefami kuchni sławnej, trzygwiazdkowej Nomy, wielokrotnie uznanej przez krytyków za najlepszą restaurację na świecie. Po 10 latach pracy w europejskich lokalach najwyższych lotów Olaf Sternicki wraca do rodzinnego Gdańska tworzyć swój pierwszy autorski projekt w Montowni.
Z Gdańska wyjechał niedługo po dwudziestych urodzinach. Rodzice zawsze wybierali niestandardowe opcje obiadów, jego domowe ścieżki kulinarne nie były oczywiste. Te ścieżki, jak ma się wkrótce okazać, zaprowadzą go do kuchni najlepszych restauracji w Europie. Najpierw Oslo.
- Nie interesowała mnie praca na odbębnienie ośmiu godzin, zawsze oczekiwałem od siebie więcej. W Oslo spędziłem sześć lat: najpierw pracując w hotelu Bristol jako kucharz i sous-chef, później gotując w restauracji pięciogwiazdkowego hotelu The Thief - opowiada Olaf Sternicki.
![Trójmiasto w Budowie. Nowe życie hali U-bootów](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3163/150x100/3163947__kr.webp)
Stamtąd na rok przeniósł się do hipsterskiego lokalu azjatyckiego szukać wschodnich smaków, ale kluczowym momentem na tej azjatyckiej ścieżce była dopiero praca w restauracji 108 w Kopenhadze. To gwiazdkowa, młodsza siostra słynnej trzygwiazdkowej Nomy okrzykniętej przez międzynarodowych krytyków najlepszą restauracją globu, szczytem kulinarnego świata: wygrała czterokrotnie najbardziej prestiżowy w branży ranking Best Restaurant in the World. W 2021 r. była wciąż numerem jeden.
- W pewnym momencie założyciele Nomy postanowili otworzyć kolejne restauracje, m.in. restaurację 108, w której pracowałem. Miała swój styl, aczkolwiek z delikatnym dotykiem i gustem wspaniałej Nomy. Szefem kuchni był Kristian Baumann, który w Nomie gotował przez 7 lat. Dzięki temu mogłem współpracować i uczyć się od jednego z najlepszych kucharzy świata - wspomina.
Niestety 108 nie przetrwała pandemii. Olaf zatrudnił się więc we francuskiej restauracji Marchal z jedną gwiazdką Michelin. Wtedy urodził się pomysł na Chix, soul foodowe bistro.
- W każdym z miejsc, w których gotowałem, rozmawiając z kucharzami Azji, Europy, Indii, okazywało się, że wszyscy lubimy to samo danie - smażonego kurczaka. Nieważne, czy to trzygwiazdkowy lokal w Kopenhadze, czy bistro ze smażonym kurczakiem w Gdańsku, chodzi o jakość i smak. A mi chodzi o to jeszcze, żeby zaproponować ludziom jedzenie, na które ich stać. Żeby mogli siąść na trawie i zjeść z przyjemnością, bez zmartwień.
Flagowym daniem Chix jest sandwich z kurczakiem koreańskim. Udko marynowane od 12 do 24 godzin w paście z papryki, czosnku, cebuli, octu i maślanki, później panierowane w miksie z trzech rodzajów mąki: pszennej, kukurydzianej i ziemniaczanej, w końcu smażone i glazurowane w koreańskiej paście chili. Do tego domowej roboty colesław na przełamanie ostrości, domowe pikle, świeża sałata i sezonowe dodatki. Latem szparagi, jesienią dynia, zimą warzywa korzenne. Do wyboru jest też koreańska opcja łagodna: z glazurą miodowo-czosnkową na bazie sosu sojowego. Inny smak kanapki zerka z nostalgią na amerykańską kulturę - tu kurczak jest robiony na palonym maśle, w smaku przebijają się orzechy.
A co dla wegan i wegetarian? Np. chrupiące boczniaki w tempurze. Bułki w Chix są wypiekane rzemieślniczo przez lokalnych gdańskich piekarzy, więc warto - a jeśli ktoś ma ochotę na kurczaka bez buły: do wyboru są marynowane i panierowane polędwiczki, pałki z kurczaka i skrzydełka w wybranej glazurze plus dodatki (frytki z miksem przypraw ostrym lub łagodnym, piklami, odświeżającymi warzywami).
- Moja kuchnia jest soul foodem, jest domowa, opiera się na autentyczności, sezonowości, dlatego w Chix nie zamykam się, zostawiam sobie pole do popisu - zapewnia Sternicki.
Miejsca
Opinie (62) 9 zablokowanych
-
2023-02-24 19:02
Jezu - z 5tys kcal w jednym Daniu
A d rosną
- 0 0
-
2023-02-24 22:22
Wszystko super.
Pytanie tylko, dlaczego poruszamy się monotematycznie w realizowaniu inwestycji?
Brak jest urozmaicenia. Teraz wszędzie lokują food hale, tak jak swojego czasu galerie handlowe. Monotematyczne jest też lokowanie co sto metrów kolejnej żabki. Ludzie jakby zatracili kreatywność. Wszędzie będą stały koryta z paszą, a gdzie się podziewają zwykłe sklepy i punkty usługowe?
Kosztem handlu w hali targowej także padła informacja o food halu. Pytam po co?
Normalnych ubrań i jedzenia już nie kupisz. Wszystko kiczowate i tandetne z centrów handlowych albo tandetne z bazaru czy zmechacone z second handu. Czy chcemy by miasto polegało wyłącznie na zaspokajaniu potrzeb turystów, bo przecież nie mieszkańców?
Znikły z centrum praktycznie wszystkie sklepy z armaturą sanitarną przez co jeśli dojdzie do awarii w mieszkaniu, to musisz szukać serwisantów którzy przyjadą z wszystkimi częściami do wymiany albo jechać szukać po dużych marketach budowlanych w odległe części miasta tracąc przy tym wiele czasu.
To miasto przestaje być przyjazne mieszkańcom.- 4 1
-
2023-02-25 08:24
"Odbębnianie ośmiu godzin".
to będziesz pan odbębniał teraz kilkanaście.
- 2 0
-
2023-02-25 10:43
Nie mogę się doczekać ! :))
- 1 0
-
2023-03-01 20:49
Realny
Trzymam kciuki ale niestety nie wróżę sukcesu najemcom, czynsz kosmiczny, trzeba płacić % od obrotu, klienci będą tylko w sezonie a później zamknięcia i długi.
Człowiek, który to wynajmuje pięknie opowiada o inwestycji ale w biznesie każdy wie jak jest i zasięgając opinii ludzi, którzy go znają odradzają stanowczo interesy z tym Panem.
To Montownia chodziła za najemcami bo nie mogli ich znaleźć, widziałem propozycje cen lokali i aż musiałam przetrzeć oczy ze zdumienia jakie kosmiczne warunki były.- 2 0
-
2023-03-04 07:42
Nigdzie!
Nigdzie nie zjem tak, jak w domu. Nigdzie!!!
- 0 1
-
2023-03-04 07:48
Poszedłem
z moją już prawie 100-letnią mamą do wykwintnej knajpy. Jedyne, co jej smakowało to tylko mrożona wódeczka. Pozostałe dania były niejadalne.
- 0 1
-
2023-06-30 08:07
Melted
Byłam wczoraj w melted, zamawiałam pozycję z pieczonymi ziemniakami. Ten, kogo serce mocniej bije na widok pieczonego ziemniaczka ogromnie się zawiedzie. To były bardziej gotowane ziemniaki w mundurkach włożone do piekarnika na 2min by udawać pieczone. Ser i dodatki ok, jednak przez ziemniaki, czyli podstawę dania, ostateczne wrażenie bardzo słabe.
- 0 0
-
2023-07-15 14:47
Fiori montownia
No cóż. Wielka opowieść o zawodowej drodze o częstych wyjazdach do Włoch i .. No i klapa. Sobota 15.07 godz 13 mały ruch, zamawiam spagetti carbonara i z lekkim niepokojem i wielką nadzieją wpatruję się w elektroniczny przywoływacz. Jest mamy to- obsługa mega miła podaje mi tace z dużym głębokim talerzem. Ładnie wygląda - i na tym koniec. Tzn byłoby Ok gdyby to zaserwowała ciocia Jadzia na domowym obiedzie z okazji 60 urodzin. Porcja mała (u cioci napewno byłaby większa) makaron nie trzyma sosu, sam sos bez polotu, bez wyrazu bez wow. Carbonara to powinna być poezja smaku włoskiego boczku i sera. Oczywiście zjadłem bo aż tak źle nie było natomiast już tej propozycji z Fiori więcej nie zamówię. Dzisiaj carbonara wam po prostu nie wyszła, a może taka u Was ma być, nie włoska, a zwyczajnie polska
- 1 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.