- 1 Nowe lokale: od skrzatów po Portugalię (78 opinii)
- 2 Lubisz kawę? Odwiedź ten festiwal (43 opinie)
- 3 Ranking pierogarni w Trójmieście (58 opinii)
- 4 Coraz więcej sposobów na napiwek (295 opinii)
- 5 Jemy na mieście: Aichi (dobrze) Gotuje (72 opinie)
- 6 Psiorbet, tatar lub psierogi. Menu dla psów (188 opinii)
Test Smaku: Świetny, choć jeszcze nie idealny Biały Królik
W kolejnym odcinku cyklu Test Smaku odwiedzamy restaurację Biały Królik . W ubiegłą środę pisaliśmy o Fidelu w Sopocie. Od czerwca do września recenzje publikowane będą co dwa tygodnie, w środę - następnym razem opiszemy nasze wrażenia z restauracji Buddha Lounge w Gdańsku (już tam byliśmy). Nasze recenzje są subiektywne, ale szczere - wszystkie restauracje odwiedzamy anonimowo, bez zapowiedzi i na własny koszt.
Biały Królik to niezwykła restauracja, która pojawiła się niedawno Gdyni przy ul. Folwarcznej, czyli w niezbyt popularnej części urokliwego Orłowa. Z wielką ciekawością i podekscytowaniem czekaliśmy na wizytę w Białym Króliku, tym bardziej, że wybraliśmy się tam z jednym z członków prestiżowej Akademii Gastronomicznej w Polsce. Było to niebywałe spotkanie, a degustowanie potraw w tak wyrafinowanym i znającym się na smakach towarzystwie było nie lada przyjemnością i bezcennym doświadczeniem.
Na czym polega niezwykłość odwiedzonej przez nas restauracji? Po pierwsze na niesamowitej, wręcz bajkowej aranżacji. Wzorowano się na znanym tekście o Alicji w Krainie Czarów. Każdy detal, szczegół, element wystroju przywodzi na myśl właśnie to magiczne, pełne iluzji i czarów dzieło Charlesa Dodgsona. Jest niezwykle elegancko i estetycznie. Dominują jasne kolory. Uwagę przyciągają niesamowite zdjęcia, które zdobią niektóre ściany. Mimo że jest tutaj tak wytwornie, nie panuje nadęta atmosfera.
Zaskakujące, przepełnione niebanalnymi połączeniami smaków i faktur jest również menu, w którym znajdziemy dania wykwintne, wyrafinowane, oparte na tradycyjnej polskiej kuchni. Specjalnością szefa kuchni są receptury zamknięte w obrębie Pomorza. Klasyczne, znane wszystkim potrawy, połączono z wyszukanymi i niebanalnymi dodatkami. Każde danie wydaje się być zapowiedzią magicznej podróży w ekscytujący świat kulinarnych, niezapomnianych doznań.
W ofercie Białego Królika znalazła się również propozycja lunchu. Za jedno danie zapłacimy 25 zł, za dwa 40 zł, a za trzy 60 zł. Lunch wydawany jest od godziny 12 do 17. Jak widać, w magiczne wnętrze idealnie wkomponowano równie wyszukane, czarujące zmysły menu. W Białym Króliku wykorzystuje się regionalne produkty, które dostarczane są do restauracji przez lokalnych dostawców. Jest to na pewno gwarancja wysokiej jakości potraw. Z racji tego, że nie byliśmy sami, a karta menu nie jest wielka, to mieliśmy szansę skosztować praktycznie wszystkich potraw.
Na nasz stół trafiły:
- Makrela z rzepakiem i aloesem (25 zł);
- Chłodnik z Maliny Moroszki i młodej marchwi (19 zł);
- Tatar wołowy/Solona Słonina/Chleb (31 zł);
- Rokitnik Morski/Karmelizowane drożdże/Soczewica/Żółty burak (23 zł);
- Królik/Dziki szczypior/Topinambur/Czarny bez/Kalarepa (48 zł);
- Kociewska Szczawiowa/Łosoś/Brokuł/Helskie anchovies (35 zł);
- Dorsz/Pomidory Malinowe/Amarantus/Olej bio dyniowy(37 zł);
- Języki cielęce/Mamałyga z żołędzi/Dzika marchew/Cebula (48 zł);
- Kwiaty Bzu/Karmelizowana biała czekolada/Lody z palonego słodu jęczmiennego (25 zł);
- Truskawka/Lody Jałowcowe/Kozie Ptasie mleczko (25 zł).
W ramach czekadełka zostaliśmy poczęstowani chrupiącymi czipsami ze świńskiej skóry, które oprószono lekko pikantnymi przyprawami i dodano do nich odrobinę jogurtu żuławskiego. Cóż, powiem tak: początkowy smak przypominał chrupkie pieczywo, ale później czuło się przede wszystkim tłusty posmak. Chyba nie jestem gotowa na takie eksperymenty. Oprócz chipsów na nasz stół trafił wiklinowy koszyczek ze świeżymi, pachnącymi bułkami, a obok nich na kamieniu podano kilka porcji masła.
Na początku przystawki. Zacznę od tych, które wzbudziły skrajne emocje. Od zachwytu, po zdziwienie i zaskoczenie. Chłodnik z maliny moroszki i młodej marchwi. Gęsty, bardzo specyficzny, ciężki, o cierpkim smaku. Szczerze mówiąc przypominał lekarstwo, syrop na kaszel. I w sumie nic dziwnego, bo przecież owoce maliny moroszki wykorzystywano w walce ze szkorbutem, biegunką czy gorączką. Niestety, nie było to urocze spotkanie z tym mało popularnym owocem.
Tatar wołowy przygotowany oczywiście z porządnego mięsa. Przepięknie podany. Zamiast klasycznego żółtka dodano mus, który z niego powstał. Doskonały pomysł, bo dzięki temu tatar był delikatniejszy, bardziej subtelny. Troszkę za mało pieprzny, ale kelner czuwa nad wszystkim i z szybkością światła rozwiązał ten problem. Być może nie był to najlepszy tatar, jaki jedliśmy, ale na pewno plasuje się w czołówce.
Sposób podania makreli to doskonały przykład na to, jak zaprezentować danie, aby słowa "przerost formy nad treścią" pasowały wręcz idealnie. Bałagan, nawet ten o charakterze artystycznym, nie wpisuje się w moje poczucie estetyki. Te kleksiki, ten papier, ta jadalna ziemia z razowego chleba to za dużo, bo tak naprawdę gwiazdą talerza powinna być makrela, która niestety zginęła gdzieś między tymi wszystkimi kropkami. Smak nie zachwycił niczym szczególnym. Ot słona makrela, bezbarwny i wizualnie, i smakowo aloes. Jedynie mus z rzepaku był całkiem do rzeczy. Na pewno to dobry dodatek do różnego rodzaju ryb.
Rokitnik morski w połączeniu z żółtym burakiem tworzył świetny duet. Słodko-kwaśno-cierpkie zestawienie to bardzo przyjemne doznanie dla podniebienia. Karmelizowane drożdże - po nich spodziewałam się o wiele więcej, a smakowały jak przesuszone, zbyt długo przechowywane w nieodpowiednich warunkach. Ziarenka soczewicy miękkie, delikatnie przyprawione, ale czy tutaj pasowały? Sama nie wiem. Chyba już za dużo było tych wszystkich struktur, smaczków, zapachów.
Kociewska szczawiowa nie była klasyczną wersją tejże popularnej zupy. Można śmiało powiedzieć, że to zdekonstruowana wizja tej potrawy. I, co ważne, naprawdę smaczna wizja. Podano do niej pysznego łososia. Niezwykle soczysty, aromatyczny, wyrazisty. Uwielbiam właśnie tak przyrządzoną rybę. Piana z anchovies dodała całości charakteru. Była słona, ale nie dominująca. Zamknięto w niej smak sardeli. No i szczaw, który czułam od pierwszego do ostatniego kęsa. Co ważne, grał on pierwsze skrzypce, mimo tak wyrazistych dodatków. Według mnie mistrzowsko przygotowano to danie główne.
Królika trzeba tutaj spróbować - w końcu jesteśmy w Białym Króliku. Mięso idealnie upieczone. Soczyste, delikatne, bardzo subtelne. Takie jak powinno być, ale bez zaskoczenia. Tak przygotowanego królika jedliśmy wielokrotnie. Jednak wyszukane dodatki nadały tej potrawie oryginalności i zaskoczyły nas dość pozytywnie. Topinambur, dziki szczypior, czarny bez i kalarepa. Wszystkie elementy świetnie dopełniły smaku królika. Nie pasował nam tylko szczypior, ale dość łatwo można było się go pozbyć, więc nie stanowił dużego problemu.
Języki cielęce to potrawa dla odważnych, bo jak wiadomo, nie każdy jest fanem podrobów. Jednak z całym przekonaniem mogę polecić to danie. Mięso doskonale przygotowane, rozpływało się w ustach. A mamałyga z żołędzi to wprost idealny dodatek. Świetny, oryginalny smak, który znakomicie współgrał z kawałkami mięsa. Perfekcyjnie wykonany sos demi-glace dopełnił doznań. Ta potrawa zachwyca i smakiem, i wyglądem. Myślę, że warto skosztować, bo takiego połączenia smaków nie znaleźliśmy dotąd w żadnej restauracji.
Dorsz niestety przesolony i to dość znacznie. Szkoda, bo i porcja, i soczystość ryby nie budziła żadnych zastrzeżeń. Do dorsza podano pomidory malinowe w formie chrupiącego, bardzo smacznego czipsa. Olej dyniowy okazał się być zbyt ciężki do tak delikatnej ryby. Amarantus niczym nie zaskoczył, nie był to najlepszy dodatek, jaki mogliśmy sobie wymarzyć.
Desery w Białym Króliku nie są dla tych, którzy lubią słodko, ciężko i czekoladowo. Słodkości, które jedliśmy były bardzo wymyślne, ale czy smaczne? Cóż, najbardziej smakowały nam lody jałowcowe i z palonego słodu jęczmiennego. Kozie ptasie mleczko raczej wytrawne niż słodkie. Syrop, którym zalano lody ze słodu, mało wyrazisty. Także desery nie były mocnym ogniwem tejże wyrafinowanej kolacji.
Za to obsługa w Białym Króliku to majstersztyk sztuki kelnerskiej. Elegancko ubrani panowie, z niewymuszonym uśmiechem, z niebywałą gracją podawali kolejne dania, o których potrafili powiedzieć po prostu wszystko. I co ważne, obyło się bez nadęcia, sztuczności i niepotrzebnej bufonady. Jeżeli ktoś chce być obsłużony na najwyższym poziomie i chce, aby potraktowano go wyjątkowo, to może na to liczyć w Białym Króliku.
Czy spotkanie z kuchnią autorstwa Marcina Popielarza było smaczne? Owszem, ale niestety nie idealne. Mam wrażenie, że na razie są to intensywne poszukiwania ambitnego szefa kuchni, który z niezwykłą kreatywnością traktuje swoje zadanie. Myślę, że z tych poszukiwań już niebawem powstaną idealne i zachwycające potrawy, które mają szansę zaspokoić najbardziej wymagające podniebienia. Jak na razie w Białym Króliku jest ciekawie i warto dać się zaskoczyć, bo tego właśnie należy się spodziewać po restauracji z nowatorską kuchnią. Co ważne, jak na tak eleganckie miejsce z kuchnią autorską, nie jest przesadnie drogo.
W Białym Króliku można zorganizować dużą rodzinną uroczystość. Na pewno atutem jest duży park, który znajduje się tuż obok restauracji.
Można tutaj liczyć na doskonałą obsługę, niestandardowe połączenia smaków i wymyślnie udekorowane talerze.
Mam nadzieję, że Biały Królik stanie się kiedyś restauracją idealną, bo ma ku temu wszelkie predyspozycje.
Pierwsze wrażenie: 100 proc.
Aranżacja/wystrój: 100 proc.
Atmosfera: 100 proc.
Obsługa: 100 proc.
Estetyka dań: 85 proc.
Toalety: 100 proc.
Dla maluchów: 20 proc.
Smak: 85 proc.
Cena/zadowolenie: 80 proc.
Ocena ogólna: 4.6
Miejsca
Opinie (49) 3 zablokowane
-
2015-07-01 06:43
Ciekawy artykuł. (1)
Bardzo innowacyjny, ciekawy artykuł :)
- 13 26
-
2015-07-01 09:34
ehem. czyli wszystko oprócz obsługi bachorów praktycznie 100%, a tytuł "Królik jeszcze nie idealny"?! bo co, nie jeżdżą mi na wrotkach po stole g*wniarze? cały ten kraj z odpieluszkowym zapaleniem "mózgów".... anglosasi takie powiedzonko mają, że bachory ma być widać, a nie słychać. moim zdaniem widać też być nie powinno, ale niech tam już mają. do kaloryferów by można przywiązywać, albo co.
- 12 8
-
2015-07-01 07:14
Sztuczność, nadęcie i niepotrzebna bufonada. (2)
Taki jest ten artykuł.
- 73 23
-
2015-07-01 07:34
mądrze prawisz
- 14 6
-
2015-07-01 10:46
Widać subiektywne opinie
Widać ze jest to tekst obrazowej pańci, która o smaku i estetyce ma niewiele wiedzy. O gustach się nie dyskutuje dlatego takie teksty to można do szuflady schować
- 9 6
-
2015-07-01 07:33
Byłem.
Całkiem ciekawie!
- 8 8
-
2015-07-01 07:59
Członek prestiżowej Akademii Gastronomicznej w Polsce??? (1)
Szkoda, że autorka nie przedstawiła opinii członka prestiżowej Akademii Gastronomicznej w Polsce, który miał okazję spróbować tych wyszukanych potraw. Po co pisać coś na początku, skoro później w artykule nie ma o Panu/Pani słowa.
- 61 6
-
2015-07-15 12:13
No bo członek Beacie potrzebny był do czegoś innego....
- 1 1
-
2015-07-01 08:01
Oo.. Nowy test smaków.. Od razu scroluje do komentarzy..
- 37 1
-
2015-07-01 08:10
Cud smaku. (4)
Cud! Nagle obecny Członek i pani Beacie zmienił się smak.
- 30 8
-
2015-07-01 08:32
Ta Pani... (2)
to prosta kobieta jest. Zaliczyła kilka restauracji i kreuje się na znawce. Szkoda, że Trójmiasto takie brednie publikuje.
- 17 13
-
2015-07-01 09:23
(1)
zgłoś się do redakcji, może zechcą twoje miarodajne i oświecone opinie publikować? albo i nie zechcą, jeśli o kulinariach wiesz tyle co o pisaniu po polsku, który to język byłeś tak łaskaw pokaleczyć swą "wypowiedzią."
- 6 9
-
2015-07-01 09:29
Pan w każdej dziedinie idealny
jak przypuszczam. Nie czuję potrzeby zgłaszania się do redakcji.
- 8 2
-
2015-07-01 08:34
Prostak
- 2 4
-
2015-07-01 08:39
Artystycznie wygląda a i owszem, ale jestem ciekawa co ze smakiem, aż muszę tam jechać popróbować? (1)
- 2 3
-
2015-07-01 10:00
nie wiem czy na wieś p. Autorka wyjeżdża czasem, ale jeśli tak, to w kwestii artystyczności i bufonady chętnie bym przeczytał recenzję garkuchni Hot Paper w siole zwanym Tczew. za hajs prezesa tam żem balował i mimo blokowiska dookoła, wrażenie odniosłem dość pozytywne, zwłaszcza na tle np. sopockich wejherowian z wiecznym wk*rwem na twarzy, że nie jestem warszawskim dresem płacącym kulami brudnych dwustuzłotówek.
- 6 2
-
2015-07-01 09:32
Nieporozumienie (1)
Przerost formy nad treścią - to idealne podsumowanie degustowanych potraw. Wnętrze restauracji mało przytulne, sprawia wrażenie niedokończonej wizji, niewygodne krzesła, przy doborem których kierowano się wyglądem a nie funkcjonalnością. Przy zupełnie pustych dwóch salach (od momentu przybycia, aż do zakończenia posiłku) obsługa pyta o rezerwację, a po dłuższej chwili w celu stworzenia wrażenia elitarności lokalu, otrzymujemy stolik w przejściu. Niestety, ambicje szefa kuchni, przesłoniły najważniejszy element jakim jest smak potraw, niekoniecznie osiągnięty coraz to bardziej dziwacznymi połączeniami smaków i form. Bufonada.
- 36 7
-
2015-07-01 15:50
Pytanie o rezerwacje...
To ze nikogo nie ma to nie znaczy ze nie ma rezerwacji ;)
- 2 2
-
2015-07-01 09:46
Próbowałem (2)
Byłem w króliku na lunchu, ale to chyba było menu przed zmianą. I cóż... Przede wszystkim jedno wrażenie: kucharz bardzo ambitny, miałem wrażenia, że te połączenie smaków to na siłę, byle się pokazać, zaistnieć, odróżnić się od konkurencji, co niestety odbywa się kosztem smaku. Samo miejsce bardzo przyjemne, kuchnia na pewno oryginalna ale czy smaczna...
- 28 1
-
2015-07-01 10:11
(1)
Otwarcie odbyło się całkiem niedawno więc zmiana menu po tak krótkim czasie - chyba niemożliwe.
Moim zdaniem artykuł powinien znaleźć się na stronach deluxe.trojmiasto.pl tak jak informacja o otwarciu restauracji Biały Królik.- 1 2
-
2015-07-01 12:34
Przecież było :)
http://deluxe.trojmiasto.pl/Zaskoczenie-w-Bialym-Kroliku-Polska-kuchnia-w-odwaznym-wydaniu-n90433.html
oraz
http://deluxe.trojmiasto.pl/Otwarcie-Quadrille-koktajl-w-krainie-czarow-n91754.html- 2 0
-
2015-07-01 10:16
Wystrój i kawa.
W orłowskim pałacu, obecnie pomalowanym na tak okropny kolor, że historia płacze, nie można wypić przedpołudniowej kawy, ponieważ "wszystko otwiera się o 12.00". Wystrój holu to również nieporozumienie - kaszubskie kompozycje ze sztucznych kwiatów w socjalistycznych wazonach-donicach plus obciachowa balustrada schodów z postarzanej metaloplastyki...
- 21 3
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.