- 1 Nowe lokale: od skrzatów po Portugalię (78 opinii)
- 2 Lubisz kawę? Odwiedź ten festiwal (43 opinie)
- 3 Ranking pierogarni w Trójmieście (58 opinii)
- 4 Coraz więcej sposobów na napiwek (295 opinii)
- 5 Jemy na mieście: Aichi (dobrze) Gotuje (72 opinie)
- 6 Psiorbet, tatar lub psierogi. Menu dla psów (188 opinii)
Test Smaku: Sztuczka - bez jednego zarzutu
W kolejnym odcinku cyklu Test Smaku odwiedzamy restaurację Sztuczka w Gdyni. W ubiegłą środę pisaliśmy o sopockim Browarze Miejskim Sopot, za tydzień w środę opiszemy nasze wrażenia z bistro LuLa w Gdańsku (już tam byliśmy). Nasze recenzje są subiektywne, ale szczere - wszystkie restauracje odwiedzamy anonimowo, bez zapowiedzi i na własny koszt.
Sztuczka to mała restauracja zlokalizowana trochę w ukryciu miejskiego parkingu przy ul. Władysława IV w Gdyni. Zmieści się w niej 35 osób. Jednak nie uważam, że jest to wada. Dzięki takiemu niewielkiemu wnętrzu restauracja zyskuje niepowtarzalny kameralny klimat. Wystrój nie jest spektakularny. Nie stworzono w Sztuczce nadętego, pełnego przepychu wnętrza. Jest skromnie, estetycznie, elegancko. Po wejściu do restauracji nie czujemy się jak w pałacu, z którego najchętniej byśmy wyszli. Jest przyjemnie i zachęcająco.
Menu jest krótkie, ale to akurat nas nie dziwi. Ceny, jak na tego typu restaurację, nie są wygórowane. W wielu innych lokalach o niższym standardzie życzą sobie o wiele więcej za dania, które często okazują się być niesmaczne. I tak za przystawki zapłacimy od 25 zł do 36 zł, za zupy 16 zł - 18zł, dania główne: 39 zł - 68 zł, a każdy deser kosztuje 18 zł. Wszystkie potrawy to same zaskakujące połączenia, stworzone z wyszukanych i najwyższej jakości składników. Oczywiście zgodnie z najmodniejszymi gastronomicznymi trendami.
Świetną propozycją jest oferta lunchowa, która zmienia się w każdy poniedziałek. Lunch można zjeść od poniedziałku do piątku w godz. 12-15, a w sobotę od 13 do 16. Za trzy dania (przystawka, danie główne i deser) zapłacicie 40 zł. Czy to dużo? Co ważne, lunch to zawsze dwie propozycje do wyboru. Zawsze są dwie przystawki, dwa dania główne i dwa desery, więc jeśli tylko wybierzecie się we dwoje, możecie skosztować aż sześciu autorskich połączeń. Oczywiście, jak przystało na autorską kuchnię, można zdecydować się na menu degustacyjne (7 dań w cenie 150 zł, a z winem 240 zł). My zdecydowaliśmy się na propozycję lunchową oraz na trzy dania z karty.
Zamówiliśmy:
Lunch Menu (3 dania za 40 zł):
Przystawki:
- tatar z łososia, jajko na miękko, aioli, sałata rzymska;
- krem z topinamburu, świeży topinambur, sałatka z kopru włoskiego.
Dania główne:
- polędwiczka wieprzowa, duszona kapusta włoska, chutney jabłkowy, słonina;
- filet z makreli, risotto grzybowe.
Desery:
- eton mess, wędzona śliwka, sorbet z wiśni;
- espuma z orzechów laskowych, lody z popcornem.
Z karty:
- szafranowe risotto, szyjki rakowe, bisque z szyjek rakowych, chrupki jarmuż (26 zł);
- zdekonstruowany żurek - mus z zakwasu, emulsja ziemniaczana, boczek, świeża pieczarka, bulion wołowy (18 zł);
- zdekonstruowane tiramisu - granita espresso, kandyzowane żółtko, puder czekoladowy, kasza manna z amaretto, migdałowe macaronsy (18 zł);
- kawa latte (10zł).
Zanim zacznę wgłębiać się w szczegóły każdej potrawy, muszę nadmienić, że wszystko, czego próbowaliśmy stanowiło dla nas niesamowitą kulinarną przygodę. Obiad w Sztuczce to była wielka przyjemność dla naszych zmysłów. Ciężko też będzie mi opisać niektóre doznania smakowe, bo to po prostu trzeba przeżyć. Pierwszy raz w życiu zabrakło mi słów, aby oddać to, jak smakowały niektóre składniki dań. Cóż, to najlepszy dowód na to, że w Sztuczce spotkacie się z kuchnią zaskakującą i niecodzienną.
Przystawka menu lunchowego: tatar z łososia, jajko na miękko, aioli, sałata rzymska. To tylko z pozoru proste i znane wszystkim połączenie. Wszystko w tej przystawce było idealnie dobrane, wyważone, wyselekcjonowane. Świeży, wysokiej jakości łosoś pokrojony w drobną kostkę i delikatnie przyprawiony, ale tak minimalnie, aby nie zdominować żadną przyprawą smaku ryby. Jajko na miękko ugotowane w punkt. Żółtko lekko płynne, ale nie surowe i niezbyt ścięte. Aioli - sos z delikatnym musztardowo-czosnkowym posmakiem wspaniale dopełnił całości. I majonez (tutejszy wyrób) tak aksamitny, lekki i subtelny, że już chyba nigdy nie zjem tego ordynarnego, octowego, pochodzącego ze słoika. Urozmaiceniem dla tejże przystawki było kilka listków chrupiącej sałaty rzymskiej. Pyszne, a i porcja nie należała do najmniejszych.
Zupa krem z topinamburu (przystawka menu lunchowego), czyli z warzywa, które wiodło prym w ubiegłym roku i wykorzystywane było przez wszystkich znanych szefów kuchni. Na początek muszę przyznać, że nie spodziewałam się tak dużego talerza. To znaczy dużego talerza może i się spodziewałam, ale z małym zagłębieniem w środku, do którego zmieści się co najwyżej kilka łyżeczek zupy. W Sztuczce zaskoczyła mnie słuszna porcja kremu, który prezentował się znakomicie, a i smakował wybornie. Słodki, nie za ciężki, delikatny, aksamitny. Charakteru zupie dodała sałatka z kopru włoskiego pokrojonego w bardzo cieniutkie paseczki. Co ciekawe, każda kolejna łyżka smakowała inaczej, wyzwalała coraz to nowsze nuty smakowe. Niesamowicie ciekawa propozycja.
Do przystawek podano nam koszyczek ciepłego pieczywa i masło. Być może to oklepane i niezbyt wyrafinowane, ale to kolejne pozory. O ile pieczywo niczym się nie wyróżniało, to masło smakowało genialnie. Puszyste, lekkie, pozostawiające na podniebieniu maślany aksamit. Wiem, być może brzmi infantylnie, ale nie umiem tego inaczej wyrazić. Na pewno nie było to ciężkie, tłuste masło, które obciąża żołądek.
Dania główne niczym nie odbiegały od przystawek. Filet z makreli, risotto grzybowe (danie główne lunch menu). Jakiś czas temu jadłam w pewnym lokalu w Gdyni makrelę i była to totalna pomyłka, bo ryba okazała się być stara, śmierdząca, niejadalna. W Sztuczce nie zawiodłam się, bo ryba, którą mi podano była najlepszą, jaką jadłam od lat. Świeża, soczysta, doprawiona tak jak lubię, czyli bardzo delikatnie, bez zbędnej panierki, mąki, sztucznych przypraw. I to risotto, które pachniało lasem. Nie szczędzono na grzybach, które czułam w każdym kęsie.
Polędwiczka wieprzowa (danie główne lunch menu). Przygotowana metodą sous vide, czyli gotowana we właściwej temperaturze w opakowaniu próżniowym. Dzięki takiej obróbce mięso zachowuje wszelkie walory smakowe. Taka też była polędwiczka w Sztuczce. Pełna aromatu, niezwykle soczysta, miękka, niesamowicie delikatna. Jak mięsna pianka, która rozpływała się w ustach. Mięsu towarzyszył chutney jabłkowy. Gęsty, słodki sos, który współgrał z polędwiczką wręcz idealnie. Pojawiło się go na talerzu tyle, ile trzeba. Nie zalano nim mięsa, dzięki czemu to właśnie ono, od pierwszego do ostatniego kęsa, było królem. Duszona kapusta włoska była miękka, nie przesadzono z obróbką, więc liście nie zmieniły się w papkę. Danie doskonałe w każdym calu.
Risotto szafranowe al dente (danie z karty), bardzo delikatne, subtelne. Wyrazu nadawały mu miękkie szyjki rakowe, słona, wyrazista piana i chrupiące, nieprzesuszone listki jarmużu. Połączenie tych wszystkich składników w jednym kęsie to niebywała przyjemność dla kubków smakowych.
Propozycja zdekonstruowanego żurku w karcie tak nas zaciekawiła, że nie mogliśmy go nie spróbować. Na dnie talerza (kolejny już raz naprawdę dużego) położono mus z zakwasu i emulsję ziemniaczaną, a na nich ułożono plasterki świeżej pieczarki i chrupiący boczek. W karafce dostaliśmy wywar wołowy, którym trzeba było zalać całość. Jak smakował ten zdekonstruowany żurek? Fenomenalnie. Gładki i delikatny mus z zakwasu, równie subtelna emulsja z ziemniaków w połączeniu z wyrazistym, pełnym aromatu i smaku wywarem wołowym, to nic innego jak wyraz najwyższego kulinarnego kunsztu. Dodatek plasterków chrupiącego boczku to genialny pomysł, który jeszcze wzbogacił ów zdekonstruowany żurek.
Po takiej uczcie przyszedł czas na desery. Nie ukrywam, że czekaliśmy z ogromnym zniecierpliwieniem na słodkie wariacje tutejszego szefa kuchni.
Eton mess (deser z propozycji lunchowej), czyli słodki bałagan. Chrupiącą, delikatną bezę połączono z wędzoną śliwką, która miała słodko-wytrawny smak, pachniała dymem i niczym, na szczęście, nie przypominała tej płytkiej w smaku śliwki kalifornijskiej. Sorbet z wiśni doskonały, pełen owocowej słodyczy. Wszystkie smaki przenikały się w każdym kęsie i tworzyły wysublimowaną całość.
Espuma z orzechów laskowych (deser lunch menu), lody z popcornem. Espuma, ostatnio często stosowany przez szefów kuchni zamiennik nazwy dla delikatnej, lekkiej, subtelnej pianki. Ta, którą podano nam w Sztuczce, miła wyrazisty smak orzechów laskowych. Lody z popcornem stanowiły wyborne uzupełnienie już i tak świetnego smaku. Słodycz lodów mieszała się ze słoną kukurydzą, tworząc tym samym zaskakującą, ale jakże smaczną kompozycję.
Największym zaskoczeniem było dla nas zdekonstruowane tiramisu zamówione z karty. Wszystkie składniki deseru ułożono obok siebie. Można było je łączyć w dowolny sposób i tym samym tworzyć co rusz nowy wymiar smaku i aromatu. Na talerzu pojawiła się granita espresso, kandyzowane żółtko, puder czekoladowy, kasza manna z amaretto, migdałowe macaronsy. Prawda, że brzmi "zdekonstruowanie"? Granita - słodycz przypominająca lody lub sorbet. Ważne, aby miała odpowiednią konsystencję, czyli musi być na wpół zamarznięta z kryształkami lodu. Oczywiście granita w Sztuczce właśnie taka była, a i smakowała niecodziennie i oryginalnie, bo aromatyczną kawą espresso. Kandyzowane żółtko to chyba największa niespodzianka w tej wersji tiramisu. Rozlało się po pozostałych składnikach niczym słodka emulsja. Zamiast klasycznego mascarpone użyto kaszy manny, która ani fakturą, ani smakiem nie przypominała tej tradycyjnej wersji.
Nie będę się rozwodzić o latte. Napiszę krótko, zwięźle i na temat: pięknie podana, niesamowicie pyszna, kosztowała 10 zł, a swoją jakością górowała nad tymi kawami, które serwują nam sieciówki i to za o wiele wyższą cenę.
Na uwagę zasługuje nienaganna obsługa. Kelner, który nas obsługiwał to dowód na to, że istnieją jeszcze restauracje, które dbają o to, aby każdy gość poczuł się wyjątkowo. W Sztuczce można przeżyć niezapomnianą kulinarną przygodę, ale też przypomnieć sobie, na czym polega profesjonalna obsługa kelnerska. Imponujące było to z jakim spokojem, zaangażowaniem i gracją zostaliśmy obsłużeni. Nie mamy żadnych, absolutnie żadnych uwag. Brawo.
Zdaję sobie sprawę, że pojawi się wielu malkontentów narzekających na ceny, na ilość, na dziwne nazwy, na podążanie za kulinarnymi trendami, ale szczerze mówiąc mam dla nich tylko dwie rady. Nigdy, przenigdy nie odwiedzajcie Sztuczki. Wybierzcie osiedlowy bar, w którym serwują tradycyjne obiady po 10 zł. Sztuczka jest restauracją dla ludzi, którzy docenią wyrafinowane smaki, faktury, połączenia, którzy chcą próbować nowości. Dla których gastronomia nie ogranicza się tylko do napchania brzucha byle czym i byle jak. Sztuczka jest dla tych, którzy umieją docenić starania, pomysłowość i kreatywność. Dla tych, którzy chcą przeżyć kulinarną przygodę ze smakiem.
Miejsce, gdzie można nie tylko zaspokoić głód, ale przede wszystkim nasycić wszystkie zmysły.
Restauracja pełna pasji, wspaniałych smaków, aromatów, różnorodnych faktur i imponujących połączeń.
Obalamy mit, że porcje są mikroskopijne. To nieprawda, można się nimi naprawdę najeść, a i ceny nie są bardzo wysokie.
Pamiętajcie o rezerwacji. Bez niej może być ciężko o wolny stolik w godzinach lunchowych.
Pierwsze wrażenie: 100 proc.
Aranżacja/wystrój: 100 proc.
Atmosfera: 100 proc.
Obsługa: 100 proc.
Estetyka dań: 100 proc.
Toalety: 100 proc.
Smak: 100 proc.
Cena/zadowolenie: 100 proc.
Ocena ogólna: 5
Miejsca
Opinie (142) 1 zablokowana
-
2015-02-11 09:35
Czy ktoś z Was tam w ogóle był? (2)
Bo nie wiem skąd podejrzenia o mikro porcjach. Oczywiście nie ma tam talerza zasypanego ziemniakami, schabowego jak koło od Stara i wiadra surówek czy innej kapusty. Polecam pójście na lunch, bo i taka jest opcja. Dwa dania, po których czujesz się syty (nie napchany jak po 2 big macach). Do tego naprawdę smaczne potrawy w ciekawych kompozycjach smakowych.
Ja polecam ale dla każdego coś miłego.- 17 10
-
2015-02-11 09:46
nie trzeba wszędzie być osobiście żeby poznać wady i zalety
na szczęście są jeszcze inne, obiektywne portale z opiniami, a tam przeważają właśnie opinie (autentycznych klientów i smakoszy, nie grafomanów z zadęciem kulinarnym) o mikroskopijnej gramaturze. Wiadomo, że ostatecznie da się najeść wszędzie, pytanie tylko po ilu potrawach albo dokładkach...
- 14 6
-
2015-02-11 15:46
Reks problem właśnie polega na tym że szczekają Cebulaki których nie stać na tak dobrą restaurację i ściemniają o jakiś mikro porcjach. Też tam byłem dwa razy i za każdym razem wyszedłem najedzony pysznym jedzeniem. Oczywiście nie zamówiłem jednego dania jak Cebulaki mają w zwyczaju.
- 4 7
-
2015-02-11 10:00
Jutro tam pójdę z lustrzanką
Gdy na oczach obsługi zacznę fotografować przystawkę, mam gwarancję, że zupa i następne dania będą arcydziełami.
- 35 5
-
2015-02-11 10:02
Gdy patrzę na te zdjęcia potraw to akurat w tej knajpie porcje nie wydają mi się małe. A apetyczne to i owszem.
Ps. Bary osiedlowe też lubię. Czasem idę do baru, żeby coś szybko zjeść, czasem do restauracji, żeby coś nowego popróbować.- 14 5
-
2015-02-11 10:04
byłam razem ze swoim chłopakiem...
byliśmy zachwyceni. Smaki genialne, proste ale i wyrafinowane. Mój facet duży a mimo to wyszliśmy oboje najedzeni. Fakt. Restauracja nie należy do tanich ale na specjalne okazje pasuje idealnie. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś będę miała okazję odwiedzić Sztuczkę. Gorąco polecam!!!
- 16 12
-
2015-02-11 10:27
Ostatni akapit - szczyt żenady
Obsługa kelnerska w Sztuczce może stała na wysokim poziomie, ale ostatni akapit tej recenzji pokazał, że autorka nie ma pojęcia, co to kultura i wyczucie.
- 41 5
-
2015-02-11 11:11
100% ze wszystkiego (3)
żebyście rozwolnienia z tego zachwytu nie dostali!
Byłem w zeszłym roku ze znajomymi i żadna z potraw nie jest warta swojej ceny. Wiecie z czym kojarzy mi się konsumpcja w Sztuczce? - z degustacją tortów przy wyborze tortu na ślub. Byłem w cukierni z przyjaciółmi, którzy brali ślub i wybieraliśmy. Każdy dostał talerzyki z mikroskopijnymi kawałkami tortów, co w tym przypadu jest normalne, bo po tortach szybko może zemdlić, ale że w restauracji postawiono przede mną danie główne w podobnej wielkości... od razu dostałem retrospekcji i przypomniałem sobie te mikro porcje tortów do degustacji... nie wiedziałem, że może mnie to spotkać w restauracji i to jeszcze za takie pieniądze. Przerost formy nad treścią absolutnie. Pomijając już nawet swoją własną kuchnię, to wolę zjeść coś porządnego w innym miejscu, gdzie cena będzie adekwatna do jakości i na pewno nie będzie to byle co, tak jak się wydaje tej pseudowyroczni kulinarnej.- 30 9
-
2015-02-11 18:29
(2)
Wreszcie coś z sensem. Trend na dobre jedzenie nie przeminie nigdy, ale spuszczanie się nad kompozycją piankową w rogu talerza to tylko przejściowa moda.
P.S. Dobrze, że opowieść o mulach sobie tym razem darowałeś.- 12 1
-
2015-02-11 21:05
Mentalny
Haha, też kojarzę te mule, pozdrorisotto
- 4 0
-
2015-02-11 23:58
o mulach było wtedy, bo wtedy robiłem i w najbliższym czasie o nich nie będzie...
Dzisiaj mało co mogę pisać, bo robię próbne ciasto na sobotę, ciasto myśliwskie, a nawet tortem można by to nazwać. Po raz pierwszy, ale wyszło rewelacja, na bank żadna cukiernia nie ma takiego pysznego ciasta! :P
- 5 1
-
2015-02-11 11:22
tu wystarczy jedno zdanie aby stać się wrogiem-milutcy na uliach rodacy (1)
w necie bez skrępowania ukazują swoje głębokie nieukontentowanie.Naprawdę czujecie się tak bardzo urażeni słowami o osiedlowym barze i 10 Złotych?Czyżby jak zwykle nastąpiła śmiertelna obraza prostych,dobrych i uczciwych ludzi-na szczęście w necie nie są oni bezbronni-szybko zatapiajà kły w gardle swego gnębiciela...
- 10 19
-
2015-02-11 20:15
chodzi o nietakt i słomę z butów autorki
- 9 2
-
2015-02-11 11:29
Sztuczka i tyle
To jest tekst sponsorowany. Powinien trafić do działu "ogłoszenia. trójmiasto". I tyle w temacie. Byłem w Sztuczce dość dawno temu. Jest drogo, porcje są małe. Na wielkich talerzach podają jakieś dekoracje i wymyślne ozdóbki. Siedzenia niewygodne. Wystrój otwarty, jak w barze mlecznym PRL. Do tego ogromne szyby, przez które przechodnie zaglądają do talerzy. Ogólnie nie polecam.
- 22 8
-
2015-02-11 12:17
Sztuczką jest tam się najeść. (1)
- 25 6
-
2015-02-11 22:21
Rozwalił mnie ten komentarz ale zgadzam sie w 10%!!!!!haha
- 2 0
-
2015-02-11 12:27
A mnie artykuł zachęcił do odwiedzenia Sztuczki. (3)
I wybiorę się z mężem na pewno.
- 10 13
-
2015-02-11 20:16
brawo za podatność na reklamę
- 6 2
-
2015-02-11 20:58
Beata, no przecież byłaś tam juz (1)
nawet recenzję napisałaś tą
- 7 1
-
2015-02-11 21:08
Babole
Tę a nie tą
- 3 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.