Wystawa Anny Kwiatkowskiej pochyla się nad malarstwem abstrakcyjnym, które ugruntowało się w latach 50-tych,60-tych ubiegłego wieku - ale także jest ukłonem ku współczesnej abstrakcji ,której flagowym przykładem jest twórczość Kathariny Grosse.
Podobne wydarzenia
5 września - 6 października 2024
Gdańsk,
Klub ŻAK
Wstęp wolny
12 maja 2024 - 4 maja 2025, godz. 10:00 - 16:00
Gdańsk,
Narodowe Muzeum Morskie
bilety 12 zł
ulgowy 10 zł
ulgowy 10 zł
Anna Kwiatkowska posługuje się uniwersalną abstrakcją, która wyszła poza ramy tradycyjnego obrazu, stając się aktem performatywnym. Artystka interpretuje za pomocą barwy i abstrakcyjnej ekspresji malarskiej żywioły występujące w przyrodzie, takie jak nurt niebezpiecznej rzeki. Odnosi się tez do fluorestencyjnych kolorów flar z zamieszek ulicznych. Artystka łączy barwy nieba odbijającego się w tafli wody z barwami protestu ulicznego.
Działania wizualne Anny Kwiatkowskiej dotykają niepokojów społecznych przybierających najczęściej formę manifestacji. Artystka skupia główną uwagę właśnie na flarze- symbolu wyłaniającym jednostkę z tłumu, tworzącym autonomiczny kolor. Artystka czule oddaje na płótnach agresywne barwy znane z wieców ,zamieszek ulicznych, zamienia wściekłość w spójny cykl złożony z rozmaitych ujęć. Anna Kwiatkowska jest wrażliwą i wnikliwą twórczynią rozprawiającą się za pomocą przekazu wizualnego z niesprawiedliwościami, różnymi problemami współczesnego społeczeństwa. Sama artystka uznaje motyw flary jako związany z napięciem i niebezpieczeństwem.
W swoich poszukiwaniach obok flary pojawiła się wspomniana rzeka ze swoim niebezpiecznym nurtem. Rzeka jest żywiołem nie do zatrzymania. Nurt stanowi zwodniczą ,nieprzewidywalną siłę. Dym flary ustaje, a rzeka płynie dalej.
Zarówno żywioły natury jak i żywioł buntu społecznego uzupełniają się wizualnie tworząc dynamiczną kompozycję zbudowaną na silnych kontrastach i łagodnych niuansach barwnych.
Anna Kwiatkowska (ur. 1997) jest absolwentką wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Rezyduje w Kolonii Artystów na Dolnym Mieście. Zajmuje się głównie niefiguratywnym malarstwem oraz instalacją. Jest finalistką 19. edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii oraz laureatką nagrody Rektora w 3. Konkursie Malarskim im. Wojciecha Fangora. Wpływ na jej aktualną twórczość miało doświadczenie z tańcem i ruchem. W swoich pracach malarskich skupia się na warstwie emocjonalnej, która wynika z napięć społecznych, ale również na przełamywaniu swoich wewnętrznych granic, również tych kulturowo przypisanych kobiecie/malarce.
Działania wizualne Anny Kwiatkowskiej dotykają niepokojów społecznych przybierających najczęściej formę manifestacji. Artystka skupia główną uwagę właśnie na flarze- symbolu wyłaniającym jednostkę z tłumu, tworzącym autonomiczny kolor. Artystka czule oddaje na płótnach agresywne barwy znane z wieców ,zamieszek ulicznych, zamienia wściekłość w spójny cykl złożony z rozmaitych ujęć. Anna Kwiatkowska jest wrażliwą i wnikliwą twórczynią rozprawiającą się za pomocą przekazu wizualnego z niesprawiedliwościami, różnymi problemami współczesnego społeczeństwa. Sama artystka uznaje motyw flary jako związany z napięciem i niebezpieczeństwem.
W swoich poszukiwaniach obok flary pojawiła się wspomniana rzeka ze swoim niebezpiecznym nurtem. Rzeka jest żywiołem nie do zatrzymania. Nurt stanowi zwodniczą ,nieprzewidywalną siłę. Dym flary ustaje, a rzeka płynie dalej.
Zarówno żywioły natury jak i żywioł buntu społecznego uzupełniają się wizualnie tworząc dynamiczną kompozycję zbudowaną na silnych kontrastach i łagodnych niuansach barwnych.
Anna Kwiatkowska (ur. 1997) jest absolwentką wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Rezyduje w Kolonii Artystów na Dolnym Mieście. Zajmuje się głównie niefiguratywnym malarstwem oraz instalacją. Jest finalistką 19. edycji konkursu Artystyczna Podróż Hestii oraz laureatką nagrody Rektora w 3. Konkursie Malarskim im. Wojciecha Fangora. Wpływ na jej aktualną twórczość miało doświadczenie z tańcem i ruchem. W swoich pracach malarskich skupia się na warstwie emocjonalnej, która wynika z napięć społecznych, ale również na przełamywaniu swoich wewnętrznych granic, również tych kulturowo przypisanych kobiecie/malarce.