- 1 Wykupili cały nakład jej nowej książki (113 opinii)
- 2 Najlepsze zdjęcia ostatniego roku (90 opinii)
- 3 5 wystaw do zobaczenia we wrześniu (12 opinii)
- 4 Czytelnicy wybierają najlepsze zdjęcie (66 opinii)
- 5 Czy AI zastąpi artystów? (72 opinie)
- 6 Jedna z najważniejszych nagród w Gdyni (7 opinii)
Fikcja i niemoc - o wystawie w IS Wyspa
Nie słynny już krem z ludzkiego tłuszczu najbardziej przykuwa uwagę na otwartej w sobotę w Instytucie Sztuki Wyspa wystawie "Fikcja i fikcja". Ten zbiorowy projekt zadaje raczej pytanie o rolę artysty i sztuki we współczesnym społeczeństwie. Nasuwające się wnioski nie są niestety optymistyczne.
Znajdująca się w jednej z bocznych sal Instytutu Sztuki Wyspa instalacja Aliny Żemojdzin wbrew oczekiwaniom nie jest najbardziej rzucającym się elementem wystawy "Fikcja i fikcja". Jeżeli już to ujmuje starannie zaplanowana kampania promocyjna - rzucające się w oczy billboardy w przestrzeni miejskiej, ładne opakowania z kremem czy kolorowe mydła, które zaprojektowane są na tyle ciekawie, że chyba niejedna kobieta z chęcią zobaczyłaby je na półce w swojej łazience wśród innych kosmetyków.
Dopisek informujący o tym, że krem wykonano z tłuszczu ludzkiego nie nasuwa skojarzeń z dokonaniami prof. Spannera, a zamiast tego puszcza do widza ironiczne oko - oto artystka pokazuje, że do upiększenia ciała służy coś, co wcześniej było w nim zbyteczne i zostało z niego usunięte. Stawia to pytanie o wzór piękna kreowany w mediach i społeczeństwie konsumpcyjnym - w jakim stopniu jest on prawdziwy i czy faktycznie potrzebujemy go w takiej formie? Bo czyż nie jest to raczej sztucznie wykreowana potrzeba, którą wmawia się ludziom w toczącym się konsumpcyjnym spektaklu?
Na wystawie "Fikcja i fikcja" bardziej przykuwa uwagę praca dyplomowa Igora Duszyńskiego. W trzech gablotach artysta umieścił odrażające, ruszające się, choć nieistniejące stwory morskie. Nieistniejące, ale ... Obok nich znajdują się wiernie wyglądające zdjęcia rentgenowskie stworzeń, a w sali obok możemy obejrzeć paradokument, prezentujący ich rzekome życie w Bałtyku. Przeniesienie ekspozycji do gabinetu naukowego uwiarygodniłoby obiekt znacznie bardziej, jednak w przestrzeni galeryjnej wciąż pamiętamy, że to sztuka podszywająca się pod naukę.
Ta praca doprowadza do sedna wystawy w Instytucie Sztuki Wyspa, a mianowicie pytania o rolę jaką we współczesnym społeczeństwie pełni sztuka. Zestawiona z nauką, mediami czy polityką zdaje się wyraźnie przegrywać i wciąż nie jest traktowana prawomocnie w publicznym dyskursie.
Może problemem jest jej język - sztuka musi lepiej komunikować się z widzem. Idealnym miejscem komunikacji wydaje się przestrzeń publiczna. Najdobitniej pokazują to prace Angeliki Fojtuch i Julii Kurek, rozgrywające się w przestrzeni miejskiej, gdzie dochodzi do najskuteczniejszej interakcji z widzem. Problem w tym, że artysta jest w niej postrzegany jako szaleniec, którego nie słucha się i nie traktuje poważnie. Jak więc sztuka ma szanse na równe prawa w publicznej debacie skoro nawet w takiej konwencji jest postrzegana z przymrużeniem oka i lekkim niedowierzaniem? Francuski filozof Jacques Rancière twierdzi, że sztuka musi wyjść poza swoje ramy, stać się czymś więcej, a więc być także nie-sztuką, dzięki czemu będzie mogła wejść do publicznego dyskursu. Jednak na wystawie "Fikcja i fikcja" sztuka jedynie podszywa się pod inne dziedziny wiedzy. Może zamiast symulować powinna bardziej się z nimi przenikać i więcej z nich czerpać?
Wszak wielu artystów wychodzi poza ramy sztuki, wykorzystując ją jedynie jako narzędzie, dzięki któremu ingerują w społeczeństwo - wystarczy wymienić działania Joanny Rajkowskiej przyjmującej cechy moderatora społecznego w przestrzeni publicznej czy akcje Krzysztofa Wodiczki, który np. wciela się w rolę psychologa diagnozującego stan społeczny zmarginalizowanej części społeczeństwa w swoich projektach. Wtedy sztuka zyskująca cechy innych dziedzin nauki zdaje się być traktowana bardziej poważnie, również dlatego że łatwiej dostrzegalne są jej skutki.
"Fikcja i fikcja" unaocznia, że artysta wciąż pozostaje traktowanym z niedowierzaniem twórcą, który może pokazywać swoje eksponaty w wyznaczonej przestrzeni galeryjnej. Nie pomagają mu w tym media, które jeszcze przed otwarciem wystawy z góry narzucają jej interpretację odwracając uwagę od tematów, na których istotnie skupiają się młodzi twórcy. Starając się prawomocnie zyskać miejsce w publicznej debacie sztuka zdaje się wykorzystywać wszelkie możliwe środki aby zostać dopuszczoną do głosu. W najbardziej skrajnej opcji - jak Julia Kurek - artysta czołga się środkiem ulicy chcąc wykrzyczeć swój komunikat, jednak wciąż wydaje się być niezauważony i nie jest traktowany poważnie. Czy istnieje cień szansy aby to zmienić?
Miejsca
Wydarzenia
Opinie (18) 1 zablokowana
-
2009-04-07 09:10
Sztuka to była dawno temu. (1)
Teraz to jest chałtura.
Artysta aby zostać dostrzeżony jest gotowy wysmarować się własnym łajnem i paradować po mieście.- 9 6
-
2009-04-07 13:04
jaki odbiorca taki język i przesłanie artysty :P
- 2 1
-
2009-04-07 09:11
Kazdy moze być artysta (1)
W naszych czasachnp. robienie kupy na stożek mocy może być świetnym tematem na wystawę, instalacje,wernisaż.Wystarczy dobrac towrzystwo opniotwórcze, jakiś skandal i gotowe - bedą rozpisywac się o Tobie w annałach sztuki.Obecne kanony sztuki nowowczesnej nigdy nie trafią do odbiorcy, bo odbiorca tego typu stylistyke ma w najbliśzym kuble na śmieci, wiec nie chce być robiony w konia ,ze to sztuka. Oczywiście towarzystwo snobo-lanserskie nie ma żadnych pytań i klaszcze na komende, do tego wykłada spory cash ,żywiąc tych umownych artystów.
Podsumowując jest to jeden wielki P.I.A.R.D- 12 7
-
2009-04-08 08:15
Towarzystwo snobo - lanserskie musi klaskać
Tu obowiązuje zasada wzajemności :-) Nie klaszczesz ty, nie klaszczą tobie.
- 1 1
-
2009-04-07 09:32
Każdy z nas może zostać artystą.
Wystarczy znaleźć w swoim otoczeniu podobnych do siebie głupków bijących nam brawo jak robimy publicznie kupę.
- 8 6
-
2009-04-07 09:46
No nie zupełnie
Najpierw trzeba skończyć jakąś uczelnię artystyczną bo jak ktoś bez dyplomu wysmaruje się swoimi odchodami to nie będzie sztuka - sztuka będzie jak wysmaruje się ktoś z dyplomem ;-).
- 16 4
-
2009-04-07 10:54
jak panienka ktora czyta prase w radiu
recenzuje artyste to o czym my mowimy
- 3 1
-
2009-04-07 11:27
O! (2)
Widzę że sporo innych osób ma podobne do mojego zdanie o "sztuce" współczesnej :)
Swoją drogą, myślałem że to jakieś wydarzenie opisujące życie codzienne Gdańszczan oraz - "fikcja i niemoc!"- 3 1
-
2009-04-07 20:56
domyślam się że tak jak sporo innych osób (1)
wypowiadających sie o sztuce współczesnej pewnie coś o niej wiesz i sie ją interesujesz? Czy może, jak sporo innych osób, znasz "flagowe" prace o któych głośno w nieprofesjonalnych mediach i na ich podstawie dokonujesz uogólnienia?
- 1 1
-
2009-04-08 08:35
Sztuka mięsa!
Zakładam, że te flagowe o których trąbią to śmieć, podczas kiedy nieprzebrany zastęp PRAWDZIWYCH ARTYSTÓW, pokroju, najmarniej, Mozarta i Michała Anioła w jednym, płodzi "do szuflady" dzieła od których każdy PRAWDZIWY MIŁOŚNIK SZTUKI dostałby wielokrotnego orgazmu - na samą myśl?
Czy może ten nieprzebrany zastęp to analogiczny śmieć produkuje, a tylko modli się po nocach do tego, żeby jakieś medium zechciało ów produkt nagłośnić? :)- 1 0
-
2009-04-07 11:39
artystami sa urzednicy
zobaczcie kogo oni dotuja samych swoich kolegow to jest chamstwo
- 0 3
-
2009-04-07 11:46
(1)
czytając wasze opinie bije tylko jad -taki typowo polski, rodem z oruni dolnej
- 2 12
-
2009-04-07 12:41
Bije z nas zdrowy rozsądek - ewidentna rządkość w dzisiejszych czasach. Po prostu nie akceptujemy bzdur wymieszanych z wazelina i podanych na tacy tzw.kultury wysokiej. Ot i co
- 6 2
-
2009-04-07 13:39
maybe zobaczmy tę wystawę zanim wszystkie dramatis personae oplujemy?
idę jutro oglądać :)
z pozdrowieniem dla bogu_ducha_winnych artystów współczesnych i recenzenta- 3 1
-
2009-04-07 14:10
z niektorymi artystami jest jak
np z walesa na kolanach jak juz wszysczy wyjechali po uroczystsciach robi sie o nim wystawe dla kogo ..................
- 0 2
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.