- 1 Wykupili cały nakład jej nowej książki (110 opinii)
- 2 Najlepsze zdjęcia ostatniego roku (31 opinii)
- 3 Czy AI zastąpi artystów? (58 opinii)
- 4 5 wystaw do zobaczenia we wrześniu (12 opinii)
- 5 Szemet z szansą na operowego Oscara (2 opinie)
- 6 Czytelnicy wybierają najlepsze zdjęcie (65 opinii)
Jeśli ktoś spodziewał się odważnej, nowoczesnej inscenizacji "Halki", to najnowszą premierą Opery Bałtyckiej będzie zawiedziony. Pomimo tego, że spektakl robiła reżyserka kojarzona z teatrem dramatycznym, jej opera okazała się bardzo klasyczna i na dodatek nie do końca udana.
Reżyserka gdańskiej realizacji, Ewelina Pietrowiak, aby uprawdopodobnić treść libretta, zapowiadała przeniesienie "Halki" w lata trzydzieste. Jednak poza kilkoma zewnętrznymi emblematami (charakterystyczna pilotka, w jakiej wbiega na scenę Janusz; stroje tancerzy w I akcie, wyjęte z przedwojennego kabaretu) trudno dostrzec zamysł reżyserski na scenie. Ponadto ciekawa scenografia (również autorstwa Eweliny Pietrowiak) - w I akcie inspirowana zapewne modernizmem - aż do finału opery, rozgrywanego w kościele i jego okolicy, pozostaje kompletnie "odklejona" od wydarzeń scenicznych.
Najważniejsze są jednak głosy, przesądzające o wartości inscenizacji "Halki" - koloraturowy sopran, zdolny oddać tragizm sytuacji Halki, stanowczy baryton Janusza, podkreślający małostkowość jego postaci i tenor targanego potężnymi emocjami, zakochanego w Halce Jontka.
W realizacji Opery Bałtyckiej właśnie Jontek (Paweł Skałuba) jest najbardziej przejmujący. Miękki tenor Skałuby unosi się wysoko, szczególnie w czołowych ariach "I ty mu wierzysz, biedna dziewczyno!", oraz "Szumią jodły na gór szczycie" wywołuje całą gamę emocji. Halka Katarzyny Hołysz jest nazbyt patetyczna, przesadnie upozowana na dostojną cierpiętnicę. Hołysz sprawia wrażenie nieco zagubionej na scenie - nieprzypadkowo najlepiej wypada w partiach statycznych, gdy zwolniona jest z zadań aktorskich (słynne arie "Gdyby rannym słonkiem wzlecieć mi skowronkiem", "Ha! Dzieciątko nam umiera, z głodu umiera"). Duży zawód sprawił za to Bartek Misiuda, nijaki jako Janusz, z pozbawionym polotu, a w pierwszym akcie właściwie również barwy, barytonem.
Niestety śpiewacy, poza Skałubą, słyszalni są głównie w recytatywach (podczas premiery, 6 lutego, w pierwszym akcie nie było słychać większej części libretta). Na szczęście wspaniale słychać świetnie dysponowany, prowadzony przez maestro Andrzeja Straszyńskiego, zespół orkiestrowy - obok Jontka Skałuby zdecydowanie najjaśniejszy punkt "Halki". Orkiestra buduje dramaturgię spektaklu i ratuje inscenizację przed nudą.
Szkoda, że reżyserce zabrakło konsekwencji - z odważnej, intrygującej scenografii pierwszego aktu wycofuje się w drugim, ustępując przy tym pola choreografowi (Roman Komassa) i kierownikowi chóru (Dariusz Tabiasz). Balet w folklorystycznym "niby góralskim" tańcu z elementami krakowiaka wypada ledwie poprawnie, chór zaś pomimo niedociągnięć inscenizacyjnych (jedynym pomysłem Pietrowiak na wprowadzenie chóru jest nieustanne witanie się jego uczestników) ma swój najlepszy moment w scenie przywitania nowożeńców Janusza i Zofii (Anna Fabrello).
"Halka" pozostawia mieszane uczucia. Uboga warstwa dramatyczna spektaklu wywołuje spory niedosyt. Nie mam mowy o jakimkolwiek przełamaniu konwencji, czego można by się spodziewać po reżyserce dramatycznej. Nasycona interpretacja Jontka Pawła Skałuby, jasny sopran Hołysz (znacznie lepszej wokalnie niż aktorsko) i wydobywająca bogactwo dzieła Stanisława Moniuszki orkiestra, dają jednak czytelny obraz namiętności i uczuć towarzyszących głównym bohaterom.
Trudno więc jednoznacznie ocenić spektakl Opery Bałtyckiej. Prosta, niekiedy banalna inscenizacja Eweliny Pietrowiak rekompensowana jest po części przez orkiestrę i talent solistów. Pozostaje mieć nadzieję, że gdy spektakl dojrzeje, efekt sceniczny będzie bardziej okazały, chociaż do najsilniejszych punktów repertuaru Opery "Halka", w moim odczuciu, należeć nie będzie.
- fot. Łukasz Unterschuetzl.unterschuetz@trojmiasto.pl
Miejsca
Spektakle
Opinie (69) 2 zablokowane
-
2010-02-11 21:14
nie tak tragicznie (2)
pierwsza część spektaklu - ohyda! obrzydliwa scenografia, paskudne kostiumy, coś się nie udalo to uwspólczesnienie. stawiam 3 minus
czesc druga - na 4 z plusem. Scenografia tez nienajpiekniejsza, ale lepiej oddajaca ducha opery. Kiedy zobaczylem goralski taniec w prawdziwych ludowych strojach (krytykowana tutaj cepeliada), to pomyslalem: i taka "Halke" trzeba bylo wystawic! Druga czesc spektaklu jest naprawde swietna. Szkoda tylko, ze te dwie czesci wyraznie sie gryza. Totalny modernizm - a raczej minimalizm, zupelnie nieprzypominajacy lat 30. XX wieku jest kompletna klapa
slowo o wykonawcach:
-orkiestre najlepiej szczelnie zamknac w fosie orkiestrowej i tez dobrze byloby ja slychac - gra strasznie glosno, dzieki niej nie uslyszalem polowy libretta
-pani Holysz spiewala pieknie, choc prawdziwe mozliwosci wokalne zdradzila dopiero na koncu spektaklu - aria "Ha! dzieciatko nam umiera!" i cavatina Halki. trzeba jednak jej przyznac, ze ma wspaniala barwe glosu
-Tomasz Michalski jako Jontek - tragedia. Slynna jego dumka totalnie skopana. Artysta spiewa jakby chcial a nie mogl - jego glos jest zduszony i slaby
-balet tanczyl rewelacyjnie, chor spiewal przepiekne piesni, doskonale wypadal zwlaszcza w drugiej czesci przedstawienia
Oczywiscie trzeba tez pochwalic samego kompozytora - nie przypuszczalem, ze Moniuszko napisal tak piekna w warstwie muzycznej opere - na dlugo w pamieci zapadlo mi wiele fantastycznych melodii- 4 12
-
2010-02-11 21:48
(1)
przepraszam a kiedy Pan był na spektaklu?
- 0 0
-
2010-02-11 23:30
oj czepiacie się, czepiacie...
z wymienionej obsady wynika, że w środę:)
- 0 0
-
2010-02-12 16:53
(2)
Ja również, świetne, cięte pióro - i co najważniejsze trafna spostrzeżenia, tak trzymać Panie Rudziński
- 2 10
-
2010-02-17 22:15
Faktycznie, bardzo trafne... (1)
"(...) Balet w folklorystycznym "niby góralskim" tańcu z elementami krakowiaka"
Z elementami czego??
Czy Pan Rudziński widział kiedyś jak tańczy się krakowiaka?
Mam spore wątpliwości...
"koloraturowy sopran, zdolny oddać tragizm sytuacji Halki (...)"
Jak sopran?? KOLORATUROWY??
Od kiedy partia Halki pisana jest na koloraturę??!!??
Faktycznie, Pan Rudziński ma bardzo trafne spostrzeżenia...- 6 2
-
2010-02-18 10:57
Gdyby barwa głosu była odpowiednia do wykonania partii Halki,czyli bogata w alikwoty,mięsista,dramatyczna zapewne Pan Rudziński by nie odebrał głosu Pani Hołysz jako koloraturowy...nie dziwię się.A skoro oczekujemy profesjonalizmu od Pana Rudzińskiego oczekujmy też profesjonalizmu od wykonawców!!!
- 3 4
-
2010-02-18 17:53
balet super
jestem mile zaskoczona spedzilam mily wieczor spiew i balet na wysokim poziomie gratuluje czekam na wiecej
- 2 5
-
2010-11-09 22:26
wczoraj miałem okazję zobaczyć Halkę podczas gościnnego występu Opery Bałtyckiej w Krakowie. Byłem nastawiony sceptycznie ale po przedstawieniu byłem autentycznie wzruszony i poruszony tym co zobaczyłem i usłyszałem. Mam małe uwagi do inscenizacji ale to nie ważna, bo mimo pewnej nieścisłości i braku konsekwencji w tej kwestii, wykonanie mnie "powaliło"!!!K. Hołysz była boska!!!padam do stup i się kłaniam jej!!!wdzięk, gra aktorska i głos na 6!!!reszta również zabrzmiała świetnie!!! wow wow wow
dziękuję za ten występ!!!- 4 2
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.