Ślad │ Trace
Ruth Le Gear
Termin wystawy: 21.11.2015 - 3.01.2016
Wernisaż : 20.11.2015 godz. 19.00
CSW Łaźnia ul. Strajku Dokerów 5
Kuratorka: Aleksandra Księżopolska
Podobne wydarzenia
1 - 7 września 2024, godz. 12:00 - 18:00
2 września - 11 października 2024, godz. 10:00 - 12:00
Podczas swojego pobytu rezydencyjnego artystka kolekcjonowała próbki wody z różnych lokalizacji w Trójmieście. Przeprowadziła szereg eksperymentów badawczych i artystycznych odnoszących się do "fizycznej" pamięci wody. Podczas wystawy zobaczymy wynik jej skrupulatnej i konsekwentnej pracy w odniesieniu do energetycznego, estetycznego jak i emocjonalnego obrazu zgromadzonej cieczy.
Poniższy fragment pochodzi z korespondencji e-mailowej między Ruth Le Gear i Pádraic E. Moore, która odbyła się wiosną 2015 r.
Wygląda na to, że podczas rezydencji artystycznej w CSW Łaźnia prowadziłaś badania nad społeczno-polityczną historią miejsca, w którym mieszkałaś i pracowałaś. W szczególności zainteresowała Ciebie historia Martwej Wisły. Być może to było nieuniknione, zważywszy na "obciążenie" tego miejsca historią. Poszukiwałaś śladów przeszłości nadal pulsujących w tej okolicy.
Czy którekolwiek z działań, które wykonałaś podczas rezydencji stanowiło odpowiedź na konkretne wydarzenia historyczne związane z tą okolicą? Być może wyniknęły one z chęci retrospektywnego uzdrowienia dawnych traum, których byłaś świadoma?
Mój pierwszy kontakt z nowym miejscem gdzie przybywam zawsze rozpoczynam od zwiedzania okolicznych akwenów wodnych. Przed przyjazdem nie zależy mi na zgromadzeniu dużej ilości informacji o nowym miejscu.
Pozwala mi to na 'czytanie' jego krajobrazu bez uprzedzeń i narzuconych szablonów. Naturalnie w przypadku Gdańska i szlaków wodnych nie ucieknę od konotacji historycznych. Zaintrygował mnie fakt, że po zrobieniu przekopu Wisły tę część rzeki nazwano Martwą Wisłą. Nie mogłam powstrzymać się od chęci dokonania zmiany, wprowadzenia pewnego rodzaju katalizatora inicjującego proces jej uzdrawiania. Nawet sposób mówienia o niej był w pewien sposób pouczający. Ta woda pozbawiona jest życia, ruchu. Jednak istnieje między nią a mieszkańcami wyczuwalna więź - od ludzi siedzących wokół grzybka inhalacyjnego w Sopocie w celach leczniczych po nadanie nazwy Martwa Wisła.
Podczas rezydencji szczegółowo zwiedziłam okolice portu, pływałam kajakiem po kanałach poznając wodny system miasta. Moja praca zawsze polega na spacerach medytacyjnych, które trwają do momentu aż odkryję miejsce, w którym mogę nawiązać więź z wodą. Dlatego też podczas pobytu w CSW Łaźnia odwiedziłam wiele lokalizacji od portu, po studnie i strumienie będące miejscami kultu.
Aby poznać co niesie w sobie woda, rozpoczynam swoją pracę od leków homeopatycznych pochodzących z lodowców Arktyki. Następnie zbieram próbki lokalnej wody, przygotowuję z niej leczniczy roztwór i zażywam go aby sprawdzić działanie. Praca w Nowym Porcie była dla mnie niezwykle ciekawa gdyż zazwyczaj wybierałam miejsca wręcz krystalicznie czyste, unikając tych zanieczyszczonych, mrocznych, o burzliwej przeszłości. W tym wypadku dopiero po wielu miesiącach eksperymentowania z roztworem odkryłam jego funkcję.
W trakcie swoich poszukiwań odbieram otoczenie poprzez lek homeopatyczny, przetwarzam go, wydobywając jego wnętrze. To co uzyskałam z wody w Nowym Porcie jest pełne światła, nadziei i radości. Odkrycie to było dla mnie tak ogromnym zaskoczeniem, że powtórzyłam cały proces od nowa. Nie spodziewałam się, że miejsce tak pełne smutku, traum i zanieczyszczeń może mieć w sobie tyle blasku. Przypomniało mi to, że natura zawsze znajdzie sposób na uleczenie się i że nie możemy odwracać się od miejsc, które wydają się zniszczone. W moim odczuciu woda stanowi zapis informacji. Rejestruje czas i posiada klucz do własnego wnętrza, rodzaj wodnej alchemii. W homeopatii panuje zasada "podobne podobnym się leczy." Na tym też polegał mój sposób pracy - przygotowywałam lecznicze roztwory wodne i oddawałam je z powrotem tej samej wodzie. Gdy to robię ma ona zawsze postać zamrożonej bryły. Te alchemiczne przemiany w wodzie odzwierciedlają symbol ouroborosa (węża połykającego własny ogon), archetyp podstawowej alchemicznej mandali. Dlatego przygotowuję lekarstwa z wody i "oddaję" je wodzie. Uruchamiam proces "uzdrawiania", skupiając całą uwagę na konkretnym miejscu. Sprzeczności będące niezaprzeczalną częścią leku homeopatycznego, przygotowanego z wody i rozpuszczonego w niej samej, stawia interesujące pytania dotyczące wykorzystania i zmian krajobrazu, którego pola energetyczne współistnieją i ścierają się w ludzkim ciele.
Pádraic E. Moore jest pisarzem, kuratorem i człowiekiem wiary, obecnie związanym z Akademią Van Eycka w Maastricht.
Ruth Le Gear ukończyła Galway Mayo Institute of Technology w 2007 roku. W swojej pracy wykorzystuje fotografię, dźwięk oraz wideo. W 2009 roku w Galway Arts Centre odbyła się jej wystawa "Water thet Sleeps". Partycypowała w wystawach grupowych: "Crystalline" w Millennium Court Arts Centre, Portadown (2012), Ev+a (2008), Claremorris Open (2008). Q 2006 roku wzięła udział w 6-miesięcznej rezydencji w Fire Station Artists' Studios, Dublin. Inne rezydencje: The Arctic Circle (2012); Culturia, Berlin (2012); SIM, Iceland (2012/09); Cill Rialig, Kerry (2011/12); Limerick City Gallery of Art (2008), Tyrone Guthrie (2010).