- 1 Był "laptop dla czwartoklasisty" - co zamiast? (83 opinie)
- 2 Nawet 1000 zł za wyprawkę szkolną dla dziecka (37 opinii)
- 3 Co się zmieni na egzaminie ósmoklasisty 2025? (15 opinii)
- 4 Nowy rok szkolny 2024/25 nieco później (85 opinii)
- 5 Nowe wymagania na maturze 2025. Co się zmieni? (83 opinie)
- 6 Znamy terminy egzaminów w roku szkolnym 2024/25 (17 opinii)
6-latek przygotowuje się do szkoły. Co powinno umieć dziecko?
Rozpoczęcie edukacji to bardzo ważna chwila w życiu małego człowieka, dlatego tak ważne jest przygotowanie dziecka na tę chwilę i wybranie odpowiedniego momentu. Dużo mówi się o poziomie rozwoju 6-latka oraz jego dojrzałości, jednak warto przyjrzeć się bliżej i dokładnie przeanalizować zdolności, jakie posiada dziecko w tym wieku. Co powinno umieć 7-letnie dziecko idące do pierwszej klasy? Co powinien umieć 6-latek? Rozmawiamy z psychologiem i fizjoterapeutą Joanna Kaczyńską z Centrum Terapii WYSPA.
Joanna Kaczyńska: Najważniejsze, by dziecko zarówno jeśli chodzi o zerówkę, jak i o klasę pierwszą, w zrozumiały sposób potrafiło komunikować o swoich potrzebach i decyzjach. Dzięki temu będzie miało większe poczucie bezpieczeństwa i komfortu w każdej przedszkolnej czy szkolnej sytuacji. Około piątego roku życia kształtuje się umiejętność dostosowania się w rozmowie do rozmówcy. Dzieci w tym wieku chętnie mówią o sobie i najbliższym otoczeniu, ale rozwijają też umiejętność prowadzenia rozmów. Uczą się dialogu, uważnie słuchać odbiorcy, uwzględniać jego punkt widzenia oraz podtrzymywać jego uwagę w trakcie rozmowy.
Pod względem artykulacyjnym mowa 6-latka powinna być już w pełni zrozumiała dla otoczenia. Sześciolatek powinien mieć już opanowane wszystkie głoski, a także umiejętność budowania zdań złożonych. Dziecko, które kończy edukację przedszkolną i rozpoczyna pierwszą klasę szkoły podstawowej powinno także starać się mówić poprawnie pod względem artykulacyjnym, gramatycznym, fleksyjnym i składniowym; mówić płynnie, niezbyt głośno, dostosowując ton głosu do sytuacji.
Czy dziecko w zerówce musi umieć czytać i pisać ?
Dziecko w zerówce absolutnie nie musi umieć czytać ani pisać. Nauka w zerówce to głównie edukacja przez zabawę i ma ona na celu przygotowanie dziecka do przyswojenia wymienionych umiejętności w szkole podstawowej. Jedną z takich form "nauczania" jest Metoda Dobrego Startu wykorzystywana w niektórych placówkach. Jest to model składający się z trzech kluczowych elementów: motorycznego, słuchowego i wzrokowego, dzięki którym rozwijane są funkcje, które później biorą udział w uczeniu się pisania i czytania, a wszystko to w sposób przyjazny dzieciom.
Jak długo 6-latek potrafi skupić uwagę?
Umiejętność koncentracji uwagi jest oczywiście różna u poszczególnych dzieci. Niemniej jednak uważa się, iż u dzieci w wieku 6 lat proces dojrzewania układu nerwowego nie jest ukończony. W tym wieku dojrzewają jeszcze okolice kory mózgowej płatów czołowych odpowiedzialnych za kontrolę impulsów, planowanie itp. W związku z czym u 6-latków, w porównaniu z 7-latkami przeważają procesy pobudzenia nad hamowaniem. Występuje dominacja części podkorowej mózgu odpowiedzialnej za impulsy i emocje, w związku z tym charakterystyczną cechą funkcjonowania i zachowania dziecka jest impulsywność, pobudliwość, ruchliwość oraz duża emocjonalność. Dziecko coraz lepiej koncentruje uwagę, ale nadal dominuje uwaga mimowolna, niezależna od woli. Dziecko w niewielkim stopniu kieruje swoją uwagą, skupia ją przede wszystkim na sprawach dla niego interesujących i ciekawych. Uwaga dowolna, zależna od woli i wynikająca z konieczności skupienia się, zaczyna się dopiero kształtować. Dziecko 6-letnie koncentruje się około 20-30 minut.
Im większa motywacja i im bardziej interesujące zadanie, tym dłuższy czas koncentracji u dziecka. W związku z pobudliwością procesów nerwowych dziecko szybko wyczerpuje się, potrzebuje częstych przerw, odpoczynku, regeneracji sił.
Dopiero w 7 roku życia zaczyna się kształtować uwaga dowolna, zależna od woli. Dziecko potrafi skupić się na poleceniu i kierować swoją uwagę na treści, które są mniej dla niego interesujące. Wzrasta wytrwałość przy pracy i gotowość do znoszenia związanego z nią dyskomfortu np. zmęczenia. Dziecko 7-letnie nie potrafi jeszcze koncentrować się przez całą lekcję (chyba, że treści są bardzo interesujące, a sposób przekazywania urozmaicony). W dużej mierze uwaga zależy od temperamentu dziecka.
Czy 6-latek jest w stanie odnaleźć się w grupie dzieci - jakie ma umiejętności społeczne, emocjonalne?
Sześciolatki dążą do kontaktu z innymi dziećmi. Są w stanie zorganizować sobie różnorodne zabawy, w tym zabawy tematyczne i ruchowe. Dziecko 6-letnie charakteryzuje się dużą zmiennością i intensywnością stanów emocjonalnych, doświadczane emocje są gwałtowne i intensywnie przeżywane. Z uwagi na słabsze możliwości hamowania i mniejszą dojrzałość układu nerwowego, dziecko może skłonność do przeżywania skrajnych emocji. Mogą mu się zdarzać gwałtowne wybuchów gniewu, złości, czy zazdrości. Dopiero zaczyna kształtować się zdolność do powściągania emocji i kontroli ich wyrażania.
Dziecko 6-letnie jest mało odporne na niepowodzenia, porażkę lub krytykę, bardzo wrażliwe na pochwałę, głównie w oparciu o pochwałę buduje motywację do pracy, na krytykę reaguje buntem, zniechęceniem i odmową. Dzieci słabo jeszcze rozumieją zewnętrzne normy i nakazy, raczej kierują się własnym kodeksem i poczuciem sprawiedliwości, odróżniają dobro od zła.
U dzieci 7-letnich wraz z dojrzewaniem płatów czołowych mózgu pojawia się umiejętność powściągania emocji. Następuje rozwój uczuć wyższych - intelektualnych, społecznych, moralnych, estetycznych. Większa jest kontrola emocji oraz zdolność ich opisu i różnicowania. Dzieci zaczynają uwzględniać intencje i empatycznie podejmować perspektywę innej osoby. Dziecko jest spokojniejsze, mniej pobudliwe emocjonalnie, bardziej stabilne, wycisza się "kryzys" związany z gwałtownością wybuchów emocjonalnych i labilnością.
Co powinien umieć 6-latek, żeby poradzić sobie samodzielnie w szkole?
Skąd wiadomo, czy 6-latek jest gotowy na rozpoczęcie szkoły? Ogólnie rzecz ujmując powinien być na tyle rozwinięty fizycznie, intelektualnie i emocjonalnie, by sprostać szkolnym wymaganiom. Ale co to właściwie oznacza? Ważnymi czynnikami są gotowość emocjonalna i społeczna dziecka - jego umiejętność dostosowania się do zasad, zdolność do panowania nad swoimi emocjami, kontrolowanie ich, umiejętność nawiązania więzi z innymi uczniami w grupie oraz nauczycielem. Gotowe emocjonalnie dziecko prawidłowo reaguje na uwagi dotyczące zachowania i postępów w nauce. Dziecko niegotowe emocjonalnie jest wybuchowe, drażliwe, agresywne, złości się lub płacze z błahego powodu, często wchodzi w konflikty z kolegami. Może też być wycofane, zalęknione, niepewne, napięte, płaczliwe. Gotowość społeczna objawia się także przez poziom samodzielności dziecka.
Samodzielność ta dotyczy nie tylko czynności samoobsługowych takich jak ubieranie, jedzenie czy toaleta, ale także samodzielnego przygotowania się do zajęć, podejmowania prawidłowych decyzji w różnych sytuacjach społecznych. Dziecko gotowe społecznie rozumie proste sytuacje i wie, co jest dobre, a co złe, dobrze się czuje w nowym środowisku szkolnym, z chęcią podejmuje zadania we współpracy z innymi dziećmi. Przejawem braku gotowości społecznej jest stałe absorbowanie uwagi nauczyciela, domaganie się ciągłego wyróżniania.
Kolejnym istotnym czynnikiem jest gotowość intelektualna. Oznacza ona poziom zainteresowania dziecka nauką, zwłaszcza czytaniem, pisaniem, liczeniem, zaciekawieniem zjawiskami w najbliższym otoczeniu. Dziecko gotowe intelektualnie skupia uwagę przez dłuższy czas, potrafi z uwagą śledzić treść opowiadanej czy czytanej bajki. Jego mowa jest poprawna pod względem artykulacyjnym, a zasób jego słownictwa pozwala bez trudu porozumiewać się z innymi. Dziecko gotowe do podjęcia nauki w szkole potrafi doprowadzić rozpoczętą pracę do końca, bo ciekawi go wynik własnych poczynań. Nie bez znaczenia pozostaje także gotowość fizyczna, określająca sprawność i zdrowie dziecka. Trudno bowiem wyobrazić sobie chorowitego malca spędzającego wiele godzin w ławce, nosząc ciężki tornister szkolny czy z powodzeniem wykonującego różne zadania umysłowe czy fizyczne. Rodzice mogą liczyć na pomoc nauczycieli wychowania przedszkolnego oraz wsparcie poradni psychologiczno-pedagogicznych przy ocenie gotowości szkolnej ich pociech.
Co powinno umieć dziecko idące do pierwszej klasy?
Umiejętności, jakie powinno mieć dziecko idące do pierwszej klasy określa podstawa programowa wychowania przedszkolnego dla przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego. W zakresie umiejętności społecznych przyszły pierwszoklasista powinien między innymi obdarzać uwagą dzieci i dorosłych, aby rozumieć to, co mówią i czego oczekują, przestrzegać reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej oraz w świecie dorosłych, próbować przewidywać skutki swoich zachowań, potrafić przedstawić się, podając swoje imię, nazwisko i adres zamieszkania, powinien także wiedzieć, komu można takie informacje podawać, znać nazwę miejscowości, w której mieszka, znać ważniejsze instytucje i orientować się w rolach społecznych pełnionych przez ważne osoby, np. policjanta, strażaka, wiedzieć, jakiej jest narodowości, że mieszka w Polsce, a stolicą Polski jest Warszawa, wiedzieć, że wszyscy ludzie mają równe prawa, wiedzieć, jak trzeba zachować się w sytuacji zagrożenia i gdzie można otrzymać pomoc, umieć o nią poprosić, znać zagrożenia płynące ze świata ludzi, roślin oraz zwierząt i unikać ich, wiedzieć, jak należy się zachować na uroczystościach, np. na koncercie, festynie, przedstawieniu, w teatrze, w kinie.
W zakresie czynności samoobsługowych dziecko rozpoczynające naukę w pierwszej klasie powinno już radzić sobie w takich sytuacjach jak: samodzielne mycie całego ciała, wycieranie go oraz mycie zębów, samodzielne korzystanie z toalety, samodzielne rozbieranie i ubieranie się, włączając w to dbanie o swoje rzeczy, tak by nie uległy zgubieniu lub kradzieży, dbanie o porządek w swoim otoczeniu oraz właściwe zachowanie się przy stole podczas posiłków.
Uczeń rozpoczynający naukę w szkole podstawowej powinien pod względem umiejętności komunikacyjnych: zwracać się bezpośrednio do rozmówcy, starać się mówić poprawnie pod względem artykulacyjnym, gramatycznym, fleksyjnym i składniowym, mówić płynnie, niezbyt głośno, dostosowując ton głosu do sytuacji, uważnie słuchać, dopytywać o niezrozumiałe fakty, formułować dłuższe wypowiedzi o ważnych sprawach, w zrozumiały sposób mówić lub w inny sposób komunikować o swoich potrzebach i decyzjach.
W sferze umiejętności poznawczych na temat otaczającego go świata, sztuki, wiedzy matematycznej przyszły pierwszoklasista powinien: klasyfikować obiekty w sensowny sposób i formułować uogólnienia typu: to do tego pasuje, te obiekty są podobne, a te są inne, starać się łączyć przyczynę ze skutkiem i próbować przewidywać, co się może zdarzyć, przejawiać, w miarę swoich możliwości, zainteresowanie wybranymi zabytkami i dziełami sztuki oraz tradycjami i obrzędami ludowymi ze swojego regionu, wznosić konstrukcje z klocków i tworzyć kompozycje z różnorodnych materiałów (np. przyrodniczych), mieć poczucie sprawstwa - "potrafię to zrobić" i odczuwać radość z wykonanej pracy, rozpoznawać i nazywać zjawiska atmosferyczne charakterystyczne dla poszczególnych pór roku, nazywać oraz wyróżniać rośliny i zwierzęta żyjące w różnych środowiskach przyrodniczych, np. na polu, na łące, w lesie, liczyć obiekty i odróżniać błędne liczenie od poprawnego, wyznaczać wynik dodawania i odejmowania, pomagając sobie liczeniem na palcach lub na innych zbiorach zastępczych, rozróżniać stronę lewą i prawą, określać kierunki i ustalać położenie obiektów w stosunku do własnej osoby, a także w odniesieniu do innych obiektów, wiedzieć, na czym polega pomiar długości i znać proste sposoby mierzenia: krokami, stopa za stopą; znać stałe następstwo dni i nocy, pór roku, dni tygodnia, miesięcy w roku.
W zakresie umiejętności czytania i pisania, a dokładniej gotowości do tych umiejętności, absolwent wychowania przedszkolnego: potrafi określić kierunki oraz miejsca na kartce papieru, rozumie polecenia typu: narysuj kółko w lewym górnym rogu kartki, narysuj szlaczek, zaczynając od lewej strony kartki, potrafi uważnie patrzeć, aby rozpoznać i zapamiętać to, co jest przedstawione na obrazkach, dysponuje sprawnością rąk oraz koordynacją wzrokowo-ruchową potrzebną do rysowania, wycinania i nauki pisania, interesuje się czytaniem i pisaniem, jest gotowe do nauki czytania i pisania, słucha np. opowiadań, baśni i rozmawia o nich, interesuje się książkami, układa krótkie zdania, dzieli zdania na wyrazy, dzieli wyrazy na sylaby, wyodrębnia głoski w słowach o prostej budowie fonetycznej, rozumie sens informacji podanych w formie uproszczonych rysunków oraz często stosowanych oznaczeń i symboli, np. w przedszkolu, na ulicy, na dworcu.
Wiemy, jak 6-latek przygotowuje się do nauki, a czy ważne jest odpowiednie przygotowanie szkoły?
Poza prawidłowościami rozwoju dzieci należy pamiętać, że już od wczesnych momentów życia w każdym z nas jest ciekawość poznawcza i gotowość do odkrywania świata. I sukcesem dobrego nauczyciela jest, by tą ciekawość w uczniach rozbudzać, a nie gasić. Także nie tylko gotowość dziecka, ale i gotowość szkoły decyduje o tym, jak odnajdą się uczniowie na początku swej edukacyjnej przygody.
Miejsca
Opinie (100) 1 zablokowana
-
2018-07-25 16:14
widać, że ci wszyscy komentujący: (2)
1. nie mają dzieci - bo takie pierdoły muszą pisać osoby bezdzietne....lub
2. jeśli je mają - to robią im krzywdę
3. jak można własne dziecko pozbawić dzieciństwa? czyżby to ci rodzice, co zostawiają dzieci u opiekunek w godz. 9-20? czy też te, które lubią zakupy a nie czas z dzieckiem? czy też te, które robią wielkie kariery?
4. teraz szkoła od rana do 14, potem zajęcia do 18-19??? rodzic przyjdzie z roboty po 8h i pada, a dziecko??? i rób jeszcze lekcje... jak słyszę, że syn/córka mają angielski, hiszpański, tenis, szachy, rysunek itp.??? po co im to, by miały w życiu lepiej? czyli jak??? wymiar szczęścia? dobra posada i kasa? a gdzie nauka tego, że ważna jest rodzina?, że przyjaciele? że zdrowie i szacunek? no brak tego zupełnie. A potem zdziwieni, że na starość dziecko nie zadzwoni do rodzica, czy też nawet nie przyjedzie, nie martwi się, nie interesuje, nie ma rodziny, a jak ma, to chłód panujący i tak hodowane są kolejne pokolenia IKEA.
5. my roczniki lat 60-70 tych jakoś poszliśmy późno do szkoły, mniej materiału, mniej godzin a żyjemy i zasiadamy na wysokich stanowiskach, mamy rodziny, które szanujemy, znajomych, których widzimy na kawie a nie na FB, dzieci, które zadzwonią, przyjadą, pogadają, znajdą to, co najcenniejsze - czas ...
6. dokąd zmierzasz młody rodzicu???- 33 15
-
2018-07-25 16:40
Skoro tak super jest Pani / Pan wychowana to dlaczego taka frustracja ? Co złego jest w tym , że dziecko chodzi na kilka języków obcych ? Dziecko najlepiej chłonie języki w takim wieku ( podstawy psychologii ) I proszę mi wierzyć, że mu się przydzadzą w przyszłości. Dzisiaj ludzie się przemieszczają nie muszą mieszkać w Polsce ! Tenis , piłka nożna, taniec , balet? Źle? Dziecko rozwija swoje umiejętności i zainteresowanie być może pisząc maturę będzie wiedzieć kim chce być w przyszłości a nie jak to właśnie te super roczniki 80 -90 (sama jestem rocznik 90 ) . Ludzie mają większe ambicje niż stocznia, urząd skarbowy czy Policja za 2 tysiące brutto. Zamiast krytykować innych rodziców proszę lepiej spojrzeć na siebie to że Pańskie dzieci się odzywają to jeszcze nie znaczy , że nie mają o coś żalu. I z całym szacunkiem ale uwielbiam te teksty komunistyczno prl-owskie ,, kto Ci na starość szklankę wody przyniesie "
Dzisiaj my młodzi rodzice nie posiadamy dzieci z takich powodów! Nawet nie przyszło by nam to do głowy. My pokolenie Ikea mamy się dobrze bo żyje się nam dobrze.- 7 10
-
2018-07-26 09:12
zaraz zaraz, to które roczniki nie odwiedzają swoich starych rodziców i nie mają rodziny?
- 1 0
-
2018-07-25 16:46
umiejetnosci
Dzieci po dwa razy chodza do zerowki bo mozna bo po co puszczac tak szybko itp itd a puzniej taki 7 latek idzie do 1 klasy i czytac nie umie bo w zerowce nie uczyli a przyjezdza dziecko z innego kraju 6 letnie ktore umie czytac,pisac i liczyc.. no coz kazdy z nas uwaza co jest lepsze dla naszego dziecka
- 6 6
-
2018-07-25 19:22
wiek nie ma znaczenia
Jestem Mamą trójki dzieci i moja dwójka poszła w wieku 5 lat do szkoły i jeden w wieku 6 lat. Wiek nie ma tutaj zupełnie znaczenia. Każdy człowiek jest inny i każdy stworzony do czegoś innego. Jedni nie mogą się doczekać szkoły , a inni od pierwszego dnia mówią szkole nie. poza tym jak się okazało w przypadku moich dzieci, od pierwszego dnia życia byli przygotowywani do szkoły. Od 3 miesiąca życia, kiedy rozpoczęli naukę pływania, poprzez różne zajęcia ogólnorozwojowe dla 2 latków, rytmikę, plastykę, zabawy ruchowe potem półkolonie dla 5 latków, w końcu obozy kolonie od 6 roku życia..... to wszystko jak się okazało miało znaczenie w szkole. Dzieci, które nie chodziły nawet do przedszkola nie maja żadnych szans w porównaniu z dziećmi które mają od pierwszych dni życia dyscyplinę poprzez zabawę. Takie dzieci traktują szkołę jak dalszy ciąg zabawy, a nagroda za ta ciężką pracę rodziców w pierwszych 5 latach życia są świetne wyniki w nauce. Bo gdy dziecko nie boi się szkoły i ja lubi uczy się i nie problemu z dyscypliną. Mogę potwierdzić, że dziecko, które jest najmłodsze w klasie ma najlepsze wyniki i oceny !!!! Sama jestem zaskoczona. To nie jest wyniki wieku w jakim poszło do szkoły, bo jego koledzy są o 1.5 roku starsi od niego i .... muszą się uczyć w domu z rodzicami !!!! Powiedzmy rodziców jak pokazywać świat małym dzieciom to nie będzie z nimi żadnych problemów w szkole .
- 3 13
-
2018-07-26 08:07
Robić kupe, siku, odmawiać pacierz (1)
- 4 2
-
2018-07-26 08:14
wymiotować
- 0 0
-
2018-07-26 13:43
To był wywiad zy kopia jakiegoś podrecznila
Z psychologii?
- 5 0
-
2018-07-27 12:56
PO chciala aby 6 latkowie szli do szkoły i pracowa;i do konca życia a oni ośmiorniczki mieli ...
- 3 1
-
2018-07-27 19:20
A propo czy 6 czy 7 lat do szkoły.
Klasa córki. wszystkie dzieci co poszły od 6-ciu, chodziły na zajęcia wyrównawcze. Jedyne dzieci których średnia nie dawała czerwonego paska na świadectwie to właśnie te, które poszły wcześniej. Nie mówiąc o innych problemach. Najlepdsza decyzja jaką pojęliśmy to szkoła od 7-dmiu lat. Córka jest prymuska najlepsza średnia w klasie.
- 6 2
-
2018-07-29 15:31
Powinno umiec sie zachowac wiedzac ze nie jest w domu
tylko z innymi rownymi sobie dziecmi i z opiekunami ktorych nalezy sluchac. Latwe a jednak nieosiagalne. "Bachor" to coraz bardziej adekwatne okreslenie na obecne rozwydrzone krzyczace nie nauczone minimum kultury dziecię . I nie nam na mysli 500+, o nie !
- 1 3
-
2022-07-11 10:51
Szkola (1)
W UK dzieci zaczynają szkole jeśli mają skaczone 4 lata na koniec roku już płynnie czytają przez cały rok dostają książki do czytania na cały tydzień i co tydzień potrafią napisać kilka słów dodawać i odejmować nie wiem po co cz kac do 7lat
- 1 3
-
2024-07-26 13:58
Tylko że tam mają lepszy program...
UK wiecej przeznacza funduszy na edukację. Jest przystosowany odpowiedni program nauczania. U nas by trzeba wszystko wywalić do kosza i napisać na nowo. Nie można dziecka czteroletniego wysłać do szkoły gdzie nie umieją uczyć czterolatków. Musi być odpowiedni program edukacji a ten nasz jest do kitu...
- 0 0
-
2023-05-29 20:12
Jestem za zniesieniem obowiązku szkolnego całkowicie . Nauka powinna być dla chętnych.Jesli coś jest obowiązkiem, to jest narzucaniem czegoś niezależnie od tego czy ktoś tego chce czy nie.
- 0 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.