- 1 Co się zmieni w nowym roku szkolnym 2024/25? (156 opinii)
- 2 Co się zmieni na egzaminie ósmoklasisty 2025? (15 opinii)
- 3 Był "laptop dla czwartoklasisty" - co zamiast? (86 opinii)
- 4 Nowe wymagania na maturze 2025. Co się zmieni? (83 opinie)
- 5 Nawet 1000 zł za wyprawkę szkolną dla dziecka (97 opinii)
- 6 Praca w branży edukacyjnej. Warto? (96 opinii)
"Idź pobiegaj". Jak pomóc, by nie zaszkodzić nastolatkowi z depresją?
"Weź się w garść" albo "kiedyś to były prawdziwe problemy" - te stwierdzenia nie tylko nie pomagają, ale często działają wręcz destrukcyjnie, szczególnie na młodych ludzi. Walką ze szkodliwymi stereotypami związanymi z zaburzeniami psychicznymi i ich leczeniem postanowiły zająć się licealistki z Sopotu i Gdyni - Martyna Kozdra i Zofia Katkowska. Nastolatki w ramach olimpiady Zwolnieni z Teorii stworzyły kampanię społeczną "Idź Pobiegaj!", gdzie pod lupę biorą problemy swoich rówieśników, pokazując je z ich punktu widzenia.
Martyna Kozdra: To zależy od grupy wiekowej. Naszą akcję kierujemy głównie do ludzi młodych - uczniów i studentów. Oni odbierają negatywne sygnały przede wszystkim w internecie. Na żywo to ludzie ze starszych pokoleń często występują jako "atakujący". Bywają gorzej poinformowani, jeżeli chodzi o profilaktykę zdrowia psychicznego i mogą nieświadomie mówić rzeczy krzywdzące i szkodliwe.
Zofia Katkowska: Z kolei młodzi w internecie czują się pewniej i bardziej anonimowo. Niektórych rzeczy nie mówią twarzą w twarz, ale w sieci już się tak nie hamują.
Zmiana tego podejścia to wasz główny cel?
Zofia: Mamy ich kilka. W naszym środowisku sporo jest osób z zaburzeniami psychicznymi, które nie wiedzą do końca, jak sobie w takiej sytuacji poradzić. Chodzi nam zarówno o walkę ze wspomnianą stygmatyzacją, ale też przybliżenie sposobów na dbanie o zdrowie psychiczne.
Martyna: Chodzi o różne szkodliwe "rady" jak ta, którą przewrotnie wybrałyśmy na nazwę naszego projektu. "Idź pobiegaj", "weź się w garść", nawet wypowiedziane w dobrej wierze mogą bardziej zaszkodzić, niż pomóc chorej osobie.
W waszej kampanii łączycie poważne treści z memami. Skąd takie połączenie?
Zofia: Wydaje mi się, że memy przekazują ogólny zamysł postów w zabawny sposób. Rozwinięcie problemu znaleźć można w tekście pod zdjęciem. Obrazem docieramy do dużej liczby osób, takie materiały są łatwiej przyswajalne. Gdybyśmy publikowały tylko naukowe artykuły, nie mogłybyśmy liczyć nawet na ułamek zainteresowania, które mamy teraz.
Z jakich źródeł korzystacie, tworząc merytoryczną część waszych postów?
Martyna: Bazujemy na raportach WHO. Konsultujemy się też z osobami doświadczonymi w danym zagadnieniu, m.in. z moim nauczycielem, który z wykształcenia jest też psychologiem. Zresztą Przemysław Staroń, bo o nim mowa, jest także partnerem naszego projektu w ramach "Idź pobiegaj!" z Międzypokoleniowym Fakultetem Filozoficznym Zakon Feniksa. Zawsze możemy na niego liczyć. Zdarza się, że bazujemy też na rozmowach ze znajomymi, na przykład, kiedy musiałyśmy znaleźć najczęściej pojawiające się stereotypy związane ze zdrowiem psychicznym.
Zofia: Poza tym sporo wiemy z autopsji, bo wśród znajomych mamy wiele osób z problemami psychicznymi. To sprawia, że pewne rzeczy są dla nas normalne, ale jeżeli ktoś ma inne doświadczenia z ludźmi, to po prostu nie będzie zdawał sobie z nich sprawy. Taką codzienną wiedzą też chcemy się dzielić.
Gdybyście miały wskazać jedną rzecz, od której warto zacząć, kiedy już zdecydujemy się na kontakt ze specjalistą, co by to było?
Martyna: Moim zdaniem ważne jest, aby odpowiednio dobrać się z psychologiem, terapeutą lub psychiatrą. Metody niektórych specjalistów nie będą odpowiadały wszystkim pacjentom. Na przykład nie każdy nastolatek musi zgodzić się na terapię rodzinną, kiedy ma jakiś problem. A zdarzają się specjaliści, którzy tylko tak pracują z osobami niepełnoletnimi. Nastolatkowie mają prawo odmówić obecności rodzica w czasie sesji, ale próby wywalczenia tego mogą nie mieć sensu.
Zofia: Wydaje mi się, że trzeba też być po prostu wytrwałym. Bo szansa na to, że pierwszy psycholog albo terapeuta będzie odpowiedni, jest raczej niewielka. Nie można próbować na siłę i spotykać się dalej, mimo widocznych rozbieżności.
Martyna: Problem jest też w tym, że ludzie nie traktują swojego zdrowia psychicznego tak samo poważnie jak zdrowia fizycznego. Na przykład, kiedy lekarz jest nastawiony tylko na szybkie wystawianie recept, a nam zależy na znalezieniu źródła problemu, to nie wrócimy do niego. A osoby, które już zdecydują się na pójście z problemem psychicznym do specjalisty, w wielu przypadkach będą trwały, próbowały się z nim docierać, mimo że nie są w stanie się dogadać. Takie doświadczenie z kolei może prowadzić do uprzedzeń wobec psychologów w ogóle.
Jaka w waszej ocenie jest wiedza Polaków, jeżeli chodzi o zdrowie psychiczne?
Martyna: Często niewystarczająca. Niektórzy ludzie nie zdają sobie sprawy nawet z tego, czym różnią się zawody psychologa, psychoterapeuty i psychiatry. To moim zdaniem smutne, bo taką wiedzę powinno się przekazywać nam już w szkole.
Możesz przedstawić te różnice w pigułce?
Martyna: Psycholog to po prostu magister psychologii. Może co najwyżej ocenić problem i pomóc w sytuacjach prostszych, bardziej doraźnych, takich jak okresowy stres związany ze szkołą u ucznia. Psycholog nie ma prawa prowadzić terapii. To zadanie psychoterapeuty, którym można zostać tylko po odpowiednim kursie, odbytym po ukończeniu określonych kierunków studiów. Psychiatrą zostaje się po skończeniu studiów medycznych i specjalizacji z psychiatrii. Tylko psychiatra może prowadzić farmakoterapię zaburzeń psychicznych.
Wspominałyście o problemach psychicznych wśród młodzieży. Macie jakieś konkretne spostrzeżenia na ten temat?
Martyna: Wiek 14-15 lat to okres, w którym szybko dojrzewamy psychicznie. Wtedy właśnie odkrywamy swoją tożsamość, snujemy pierwsze plany na przyszłość. Właśnie wtedy wzrasta częstotliwość pojawiania się problemów psychicznych. W moim gimnazjum było około 200 osób w roczniku, a ja spośród nich znałam około 30, które miały zaburzenia psychiczne, chodziły na terapię albo brały leki, a nawet były w szpitalu. Dużo więcej było natomiast osób, które mimo problemów po prostu niczego z nimi nie robiły. O skali problemu świadczy też to, że na bilansie w pierwszej klasie liceum szkolna pielęgniarka zadawała niektórym z nas pytanie, czy zażywamy leki psychotropowe, bo zdarza się to coraz częściej i w takich przypadkach chciałaby to odnotować.
Zofia: U mnie w szkole jest podobnie. A stosunek do środków psychotropowych jest bardzo negatywny. Pojawia się też strach przed mówieniem na temat własnych problemów, nawet bliskim osobom.
Martyna: Uczniowie nie wiedzą, jak pomagać swoim rówieśnikom, bo są po prostu za młodzi, a i nauczyciele, często z winy systemu, a nie swojej, też nie ułatwiają uczniom życia.
Zofia: Uczniowie nie radzą sobie z presją i tym, że wszystkiego jest po prostu za dużo, a ciągle jest to sprawdzane, co tworzy dyskomfort.
Martyna: Zdarza się też, że ludzie, którzy mają potwierdzenie ze szpitala psychiatrycznego o odbyciu leczenia, mają problemy z dogadaniem się z nauczycielami na temat zaliczeń i ocen końcowych. Nie mogą liczyć na wsparcie.
Jak w takim razie szkoła mogłaby pomóc w przygotowaniu uczniów do radzenia sobie ze stresem, który sama stwarza?
Martyna: Przykładem mogą być przygotowania do olimpiady filozoficznej w mojej szkole. Uczymy się wspólnie, co już tworzy inną atmosferę, ale ponadto rozmawiamy o naszych odczuciach i emocjach związanych z samym konkursem. Mamy okazję posłuchać o tym, jak radzić sobie ze stresem. Uczymy się też metod efektywnej nauki. Takie zajęcia w szkołach nie są częste, a bardzo się przydają. Już sam fakt, że ktoś uświadomi nam coś takiego, może mieć na nas bardzo pozytywny wpływ.
A jak wygląda sytuacja w domach?
Martyna: Rodzicom zdarza się zamiatać problemy dzieci pod dywan i kwitować, że to "taki wiek". I rzeczywiście, czasami to tylko kwestia dojrzewania i hormonów. Ale jeżeli mamy do czynienia z zaburzeniami, to nie da się ich wziąć na przeczekanie. Co więcej, czasami chodzi też o zdrowie fizyczne, na przykład problemy z tarczycą.
Zofia: Wydaje mi się, że dużo jest skrajności w podejściu do różnych zaburzeń. Albo ktoś na problemy innej osoby w ogóle nie reaguje, albo jest wręcz nadwrażliwy i wszystko wyolbrzymia, a nie z każdym smutkiem należy iść do specjalisty. Tutaj pojawia się kolejna trudna kwestia - umiar i dostosowanie środków zaradczych do sytuacji. Im więcej się z kimś rozmawia, tym łatwiej ocenić, czy jest on w chwilowym dołku, czy też jest to coś znacznie poważniejszego.
Swoje działania prowadzicie w ramach olimpiady Zwolnieni z Teorii. Przed jej rozpoczęciem musiałyście oszacować zasięgi, jakie osiągnie wasza kampania. Jak wygląda rzeczywistość w porównaniu z tymi planami?
Martyna: Tworzyłyśmy bezpieczne założenia, bo nie wiedziałyśmy, na jaki odzew możemy liczyć. Mam już pewne doświadczenie w prowadzeniu profili akcji związanych ze społecznością lokalną, gdzie zasięgi nie zawsze są satysfakcjonujące, ale wyniki "Idź pobiegaj!" pozytywnie mnie zaskoczyły.
Zofia: W tym momencie pod najpopularniejszym postem na Facebooku mamy 20 tys. wyświetleń. A stronę polubiło ponad 1,4 tys. osób.
Jak długo będziecie działać w ramach "Idź pobiegaj"?
Zofia: Olimpiada Zwolnieni z Teorii wymaga od nas zakończenia i podsumowania projektu do 31 marca 2020 roku. Ale nie wykluczamy, że później także będziemy podejmować różne działania związane z projektem.
Martyna: Z tym że będzie to raczej działanie oparte na organizacji okazjonalnych spotkań z ekspertami, a nie tak regularnej działalności w mediach społecznościowych. W przyszłym roku szkolnym obie zdajemy maturę i mamy wiele innych pozaszkolnych aktywności. Wątpię, abyśmy były w stanie utrzymać nadal takie tempo jak obecne.
Opinie (83) 2 zablokowane
-
2020-02-06 08:09
Dajcie spokój (13)
Do roboty wywalić telefon z ręki i deprecha minie
- 34 77
-
2020-02-06 08:44
Mój dziadek nie miał depresji (6)
Chłopcy w wieku 15 lat jak walczyli w Powstaniu warszawskim nie mieli depresji
- 13 40
-
2020-02-06 09:33
Romantycy co potem patrzyli jak zabawa ognim podpaliła ich dom (2)
Skąd ty możesz wiedzieć co przeżywał twój dziadek? Wielu ludzi zamknęło się w sobie i popadło w otępienie, dosięgnął ich brak wiary w przyszłość, rezygnacja, alkoholizm szczególnie gdy opadł poziom adrenaliny i spojrzeli retrospektywnie co zrobili. Dziś zgodnie z ludzką naturą po upływie wielu lat nastąpiło wyparcie złych wspomnień i występuje gloryfikacja działań. Mechanizm obronny, bo nikt nie chce nawet wewnętrznie przyznać się do porażki lub błędów
- 40 1
-
2020-02-06 09:45
Gadasz głupoty (1)
Zbyt dużo wolnego czasu i TV z pseudo autorytetami powoduje u ludzi depresję bo każdy che być naj naj naj. To jest naturalna selekcja tak działa natura
- 6 26
-
2020-02-06 10:45
"Zbyt dużo wolnego czasu "
ty to musisz mieć wiele zainteresowań że używasz takich pojęć jak "zbyt dużo czasu"...
Dla myślącego człowieka nie ma czegoś takiego, posiadanie "dużo czasu" to jest wręcz stan do którego się dąży... Jeśli się ma mózg. No ale ty jak nie widzisz łopaty przez długi "łikend" to pewnie już cię nosi, co...? Typowe dla pewnego typu człowieka.- 20 2
-
2020-02-06 10:01
Teraz nie ma wojny. A Twój dziadek nie był jedyny na świecie. A w Powstaniu ludzie zmagali się z czymś gorszym niż depresja.
- 23 2
-
2020-02-06 10:36
no i przegrali
dziękujemy za komunizm
- 1 6
-
2020-02-06 14:03
taa bo ci z depresją już nie żyli
dlatego nie brali udziału w powstaniu
- 4 0
-
2020-02-06 10:33
Tak, kołchoz od razu, wywalić im telefon, komputer, zabrać ciuchy, (2)
każdemu dać kraciastą koszulę i pod batem do kopalni. Pomysł typowy dla pseudo człowieczka dla którego jedyny cel jego pustackiego życia to "robota", bo nic innego nie potrafi- zresztą robota nawet typowo nie dla siebie a dla kogoś, pana który się na niej pasie. I jeszcze zadowolony robol będzie! "Ale się utyrałem! Tak mi dobrze teraz!" Typowe dla większości stworzeń zamieszkujących te śmieszne tereny.
Co za bałwan z ciebie.- 14 3
-
2020-02-06 13:41
Dyscyplina (1)
Tylko słabi mają depresję
- 3 14
-
2020-02-06 14:04
ty jesteś słaby, dlatego że głupi, a depresji nie masz
więc jak to jest?
- 7 1
-
2020-02-06 14:05
depresja od telefonu :D (1)
weź przyznaj że powyżej zawodówy nie podskoczyłeś. Po co się silisz na mądrości skoro masz IQ pomidora?
- 8 0
-
2020-02-06 15:23
Nie obrażaj pomidora
- 7 0
-
2020-02-06 20:01
Przykre...
- 0 1
-
2020-02-06 08:20
bezstresowe wychowanie (9)
a podobno bezstresowe wychowanie jest takie wspaniale. a ciagle slyszymy o rosnacej liczbie depresji i samobojstw wsrod ludzi mlodych i bardzo mlodych
- 50 36
-
2020-02-06 12:57
Więc zapewniaj chorym na depresję wiecej stresu (3)
To na pewno pomoze.
- 10 1
-
2020-02-06 13:11
wyjasnienie (2)
zycie czlowieka to pasmo stresu. nie da sie przyzyc zycia bez stresu. ze stresem trzeba nauczyc sie zyc i sobie z nim radzic. sztuczne wyrzucanie jakiekolwiek stresu w okresie dziecinstwa, zycie pod kloszem powoduje ze pozniej taka jednostka zupelnie nie radzi sobie jako mlody czlowiek. a co dopiero jak przyjda prawdziwe powazne sprawy w zyciu doroslym. i dzieki temu coraz wiecej pacjentow u psychologow i psychiatrow.
Chorzy musza byc leczeni. to oczywiste. ale pytanie dlaczego chorych jest coraz wiecej. Odpowiedz "bo zycie jest teraz trudniejsze" to raczej slabo sie tyczy mlodych ludzi co maja problemy podobne do tych co mieli ludzie w ich wieku 10 , 20 , 30 i 40 lat temu- 8 3
-
2020-02-06 17:34
NIe rozumiesz co to jest depresja
Depresja to nie roszczeniowość albo albo brak umiejętności społecznych.Osoby z depresją mogą sobie świetnie radzić w pracy czy uczelni a mimo to są chorzy.To nie jest tak ,ze kiedyś nie było depresji,bo zycie było inne.Oczywiście ,że była tylko słabo zdiagnozowana.
- 13 0
-
2020-02-06 20:09
ale ta bezstresowość nie jest czynnikiem warunkującym depresję
owszem zderzenie z rzeczywistością dla tych ludzi jest bolesne ale to nie to samo co jednostka chorobowa zwana depresją
- 5 0
-
2020-02-06 14:16
bzdury gadasz, to trauma i podłoże genetyczne są głównym powodem depresji
tu nie o wychowanie chodzi. Bezstresowcy to szczęśliwi durnie i nie ma to wpływu na depresję. Depresja natomiast może wystąpić u każdego. Badania dowodzą że trauma typu utrata bliskiej osoby, zdrowia czy nawet pracy przyczynia się do ujawnienia depresji u 6% zdrowych i prawie 17% predysponowanych genetycznie osób. Bez traumy, cierpi na nią 0,5 % zdrowych i ponad 1% predysponowanych osób. Osoby które łatwiej zapadają na nią to ludzie z problemami w neuroprzekaźnictwie spowodowanym brakami w norepinefrynie i serotoninie. Wychowanie nie jest tu czynnikiem, na pewno nie głównym.
- 11 0
-
2020-02-06 18:05
Współczuję twoim dzieciom, a jeśli ich nie masz, oszczędź im potencjalnego cierpienia - nie rozmnażaj się
- 4 0
-
2020-02-06 19:04
Co ma do tego bezstresowe wychowanie ?
- 3 0
-
2020-02-06 21:38
(1)
To jest bardzo interesujące bo pochodzę z surowej rodziny, dostawałam lanie aż miło, a jednak zmagam się z depresją i wielokrotnie miałam myśli samobójcze. Uwierz mi, przyczyna leży gdzieś indziej
- 6 0
-
2020-02-07 07:30
wspolczuje
mam nadzieje ze nie masz dzieci bo raczej nic dobrego z tego by nie wyszlo skoro sama nie radzisz sobie w zyciu
- 0 8
-
2020-02-06 08:26
Depresja nie ma twarzy (1)
Czas jakiś temu trafiłam na zagranicznym portal na artykuł pod tym tytułem. Składał się ze zdjęć i krótkich historii różnych osób - kobiet, mężczyzn, nastolatków. Wszystkie bez wyjątku zdjęcia przedstawiały uśmiechnięte osoby, robiące wrażenie szczęśliwych. Imprezka ze znajomymi, wypad na kajaki z rodziną, wygłupy. Co łączyło te wszystkie pozornie szczęśliwe osoby? Odebrały sobie życie krótko po tym, jak zostały im zrobione te zdjęcia. Depresja nie ma twarzy, a wołanie o pomoc często jest prawie niesłyszalne, nawet dla bliskich. Zastanówcie się, zanim znów machniecie ręką, że to kolejna fanaberia naszych czasów, a nie realny problem, z którym zmaga się coraz więcej ludzi.
- 55 4
-
2020-02-06 13:20
Najgorsza z depresji to właśnie tzw. "uśmiechnięta depresja" - nieźle kamuflowana i nie do odkrycia przez środowisko w którym przebywa osoba.
- 6 0
-
2020-02-06 08:39
Kiedyś czytałem o teorii (5)
Że depresja i wynikające z niej smobójstwa są naturalnym, podświadomym, mechanizmem zapobiegajacym przeludnieniu i mający na celu dobro całego gatunku, a nie jednostki. Im większe skupiska ludzi w naszym miejscu zamieszkania, pracy, szkole i reszcie otoczenia- tym częściej ludzie chorują na depresje.
- 12 32
-
2020-02-06 09:40
Tak samo naturalna jest nieleczona grypa albo ospa
Większe skupiska ludzi, mała epidemia, populacja spada.
- 13 1
-
2020-02-06 10:30
(3)
Jeśli chodzi o przeludnienie, to jest związek, ale z agresją. Podobnie jak u innych zwierząt - gdy jest ich za dużo na jednostce powierzchni, stają się agresywne. Widać to zarówno u świnek, krówek, kurczaków hodowlanych jak i u człowieka. Zmniejszenie obsady załatwia problem, a ludzie dalej pakują się w ścisk w aglomeracjach. Z depresją nie ma to nic wspólnego.
- 4 2
-
2020-02-06 12:32
(2)
znaczy, że na wsiach nie ma depresji i problemów z agresją?
- 3 1
-
2020-02-06 14:23
Gdy ktoś mieszka we wsi która jest 50km od miasta (1)
To tak jakby mieszkał w mieście. W tym kraju już nie ma prawdziwej wsi
- 0 2
-
2020-02-06 15:35
bez przesady
nie odległość od miasta stanowi o wiejskości wsi, tylko gęstość zaludnienia, zajęcie którym trudnią się mieszkańcy oraz więzy pomiędzy tymi mieszkańcami. W mieście to wszystko jest na głowie postawione i stąd rozmaite problemy, których kiedyś było sporo mniej.
- 1 0
-
2020-02-06 08:39
Kiedyś się z tego wyśmiewałem, dawałem "mądre" rady (1)
W końcu i mnie dopadło, teraz rozumiem jakie to było głupie
- 49 6
-
2020-02-07 10:17
:(
dokładnie mam to samo. aż mi wstyd.
kto nie "zapadł sie w odchłań" ma prawo nie rozumieć.
ale boli kiedy otoczenie bagatelizuje.
u mnie osobą dającą rady typu "inni maja gorzej", "weź się w garść", jest niestety mój mąż :(- 6 1
-
2020-02-06 08:42
To jest wina rodziców (2)
Jak sobie wychowasz dziecko, takie ono będzie.
Z domu wynosi się wartości.
Dlaczego nastolatek woli rozmawiać z kimś innym niż rodzic, który tylko krytykuje i wymaga, albo wyśmiewa?
Dobry słuchacz i zrównoważony doradca... Tego rodzice niestety często nie potrafią. Smutne....- 26 24
-
2020-02-06 10:05
Co za diagnoza. Jesteś psychiatrą czy masz po prostu dużo dzieci ?
- 5 6
-
2020-02-06 14:19
ale to już post factum, to nie jest przyczyna depresji
- 6 0
-
2020-02-06 09:00
Jakby Wam to powiedzieć.... (7)
To bardzo dobre rady, idźcie pobiegać.
Możecie jeszcze pomyśleć nad redukcją insulinoodporności (dieta, słowo klucz: Georgia Ede), ale generalnie to Wasze problemy wynikają głównie z tego, że nie potraficie wziąć tyłka w troki. Owszem, nikt Wam nie powiedział jak, nikt nie wskazał kierunku, stoicie wobec upadłego systemu wartości, ale nikt za Was nie pozbiera 4 liter. Na poczatek posłuchajcie Jordana Petersona.- 16 35
-
2020-02-06 09:47
Inulinoopornosci jeśli juz (1)
Doucz sie
- 6 0
-
2020-02-06 09:54
nie znam polskiej terminologii, nie ma zbyt wiele polskiej literatury na ten temat.
"insulin resistance" - będzie ok? To teraz merytorycznie poproszę.
- 1 6
-
2020-02-06 12:04
bzdety opowiadasz (2)
to nie jest tak, że komuś powiesz, że masz ruszyć tyłek. Niektórzy ludzie potrzebują wyznaczenia kierunku, zrozumienia, wysłuchania, nie każdy jest taki super jak Ty
- 10 0
-
2020-02-06 14:05
A zrozumiałeś co napisano? (1)
Nic nie zmieni faktu, że tyłek zebrać musi osoba, której sprawa dotyczy.
Ale też nic nie zmieni faktu, że wraz z "postępem" zanikają latarnie, które pozwalały skutecznie to zrobić starszym pokoleniom. Tych latarni trzeba szukać.
Tyle. Mogę tylko dodać jeszcze, że 99% swoich współabsolwentów z psychologii nie dałbym się zbliżyć na 100m do mojej głowy. To bezwartościowy dyplom.- 1 6
-
2020-02-06 20:12
g... prawda
z depresji nie wyjdziesz ruszając tyłek bo to nie on jest przyczyną. Problemem jest neuroprzekaźnictwo.
- 4 0
-
2020-02-06 14:21
to ty sobie go posłuchaj bo ewidentnie go nie zrozumiałeś
on takich głupich rad nie udzielał. "Weź się za siebie" adresował do "Piotrusiów Panów" naszych czasów a nie do osób z depresją.
- 2 0
-
2020-02-08 07:49
To zwykła biologia
"idź pobiegać" może być dobre dla osoby w zwykłym dołku, bo aktywność fizyczna to komunikat dla mózgu "ej, czas na endorfinki", jeśli chodzi o osoby z prawdziwą depresją, ich mózgi nie potrafią wydzielić odpowiedniej ilości takich endorfinek, bieganie po prostu zmęczy je fizycznie i tyle
- 2 0
-
2020-02-06 09:11
Problemy instagramowej młodzieży;)
- 15 30
-
2020-02-06 09:15
Oddać mu konsole do gier
- 11 15
-
2020-02-06 10:40
Jak nie mieć depresji w świecie w którym wszystko się co chwilę psuje i zmienia ? (2)
I te bzdury w tv, nienaturalnie zachowujący się ludzie na ulicach, na drogach, w szkołach co chwilę zmiana programu, w pracy zmiana celów i tak w kółko. Kupisz coś, od razu się zepsuje. Człowiek nie jest genetycznie przystosowany do takich zmian. Sami to sobie robimy.
- 35 5
-
2020-02-06 17:19
(1)
Serio po takich blahostkach można wpaść w depresję?
- 1 1
-
2020-02-06 20:13
on utożsamia doła z depresją
z resztą większości ludzi tak to się kojarzy
- 1 1
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.