- 1 Kto odpowiada za wypadek przy pracy? (43 opinie)
- 2 Praca w branży edukacyjnej. Warto? (96 opinii)
- 3 Czy możemy odmówić pracy w upały? (59 opinii)
- 4 Nauczyciele mogą składać wnioski o nowe świadczenie (192 opinie)
- 5 Dyskusja o krótszej pracy dla urzędników (354 opinie)
"Etat zabiera nam życie". Młodzi próbują z tym walczyć
Praca czy życie? Młode pokolenie w korporacjach walczy o balans. W codziennej gonitwie za wypełnianiem obowiązków i zarabianiem, wielu zapomina o pasjach i relacjach. Jednak młode pokolenie, które wchodzi na rynek pracy pokazuje, że zamiast akceptować status quo i brać udział w wyścigu szczurów, może czas na innowacje, elastyczność i... życie? Pokolenie Z nie żyje, żeby pracować. Pracuje, żeby żyć. Czy uda im się przemodelować system pracy?
- Pokolenie innowacji czy lenistwa?
- Zmiany blokują starsze pokolenia?
- Praca dla pieniędzy czy dla satysfakcji?
Pokolenie innowacji czy lenistwa?
Czas w ciągu dnia co do minuty wypełnia nam praca i codzienne obowiązki. Wiele osób zarabia po to, by zapłacić za mieszkanie, w którym może się wyspać, by pracować. Przecież tak jest skonstruowany system. Nieprawda? Wychodzi się rano do pracy, wraca wieczorem i jedyne o czym się marzy, to odpoczynek... by mieć siłę kolejnego dnia. Tak rodzi się frustracja. Wiele osób czuje, że czas przepływa im przez palce, a na to co lubią, czyli swoje pasje lub pielęgnowanie relacji, nie mają czasu. Jednak nie pokolenie Z.
![Gen Z to nie Jay-Z: czym różnią się pokolenia?](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3604/150x100/3604664__c_263_15_2148_1503__kr.webp)
W roku przepracujesz na etacie 2000 godzin, czyli około 250 dni, często aby tylko przeżyć i zapłacić rachunki lub wyjechać na jakieś małe wakacje na kilka dni. Tak mijają lata. To właśnie z tym próbuje walczyć "roszczeniowe" pokolenie Z, które nie chce skończyć jak ich rodzice. Chcą widzieć efekty poświęconych godzin na pracę. Zamiast zmęczenia i marzeń oraz niezrealizowanych planów, na które "nigdy nie było czasu" - wolą szukać rozwiązań, by dobrze zarabiać i mieć wolność.
- Zarabiam dość dobre pieniądze i na tym mi bardzo zależało. Zawsze miałam w głowie, że chcę więcej zarabiać niż moi rodzice, którzy mimo że są po studiach, to ledwo wiązali koniec z końcem i wciąż pracują od rana do wieczora. Jako dziecko o wyjazdach i wycieczkach, mogłam zapomnieć, bo nie było na to pieniędzy. I nie jest to wyrzut do rodziców, bo robili wszystko, by było dobrze, ale sama nie chciałam powielać tego schematu. Wiem, że chcę zwiedzać świat, a praca ma mi dać pieniądze i wolność bym to robiła. Nie chcę pracować tylko po to, by żyć "od pierwszego do pierwszego". Wykonuję wyznaczone mi zadania i za to otrzymuję zapłatę - to jest praca - mówi Ania, 28 lat.
Wiele młodych osób w korporacjach próbuje rozgryźć ten zawiły system, poszukując pracy zdalnej lub hybrydowej, w której właśnie istnieje możliwość pogodzenia życia z pracą.
- Pokolenie Z to pokolenie ludzi mobilnych, elastycznych i zorientowanych na technologie. Jest to pokolenie, któremu (przynajmniej w europejskich warunkach) podarowano dostęp do opcji i możliwość wyboru. W sprzyjających warunkach pokolenie to wnosi do organizacji nie tylko oczekiwania i dystans, ale także szereg innowacji i usprawnień, nakręcanych w dużym stopniu horyzontami technologicznymi i niemal nieograniczonym dostępem do informacji. To pokolenie, które zamiast siedzieć po godzinach, będzie szukać możliwości uproszczenia czy zautomatyzowania procesu, osiągając ten sam cel szybciej i przy mniejszym zaangażowaniu człowieka. To również generacja pracy zdalnej i pośrednich relacji interpersonalnych - co z punktu widzenia pracodawcy może wymagać rewizji w obszarze budowania zaangażowania - mówi Agnieszka Piechaczek, Senior Manager - People Operations.
Zmiany blokują starsze pokolenia?
Jednak zamiast pozytywnych reakcji na innowacje wśród starszych kolegów i koleżanek, młodzież często czeka ostracyzm. Współpracownicy dają również do zrozumienia, że czują się rozgoryczeni, bo w końcu jak to możliwe, że chce się odejść z pracy, jeżeli jest się traktowanym "tak dobrze".
- Pokolenie Z w pewnym sensie zignorowało autorytety. Wyważyło społeczne drzwi używając języka i narzędzi nie do końca zrozumiałych przez pokolenia X czy Y. Zamiast dywagować, teoretyzować, sprawdzać - po prostu "klika", działa i odkrywa. Przetwarza wielokrotnie większe ilości informacji, robi kilka rzeczy naraz, stosuje skróty - a do tego oczekuje autonomii i poszanowania. To może wywoływać pewien opór, a nawet brak zaufania czy lęk w innych członkach społeczeństwa - co jednak z perspektywy dziejowej wydaje się być zupełnie naturalnym mechanizmem. Zamiast się "czepiać" rekomendowałabym "czerpać" - z siebie nawzajem. Społeczna wymiana barterowa sprawdza się od wieków. W tym ekosystemie każdy ma trochę racji. Zarówno ci, którzy bronią swoich historycznych osiągnięć (one też były przełomowe jakiś czas temu), i ci, którzy to kontestują. Postęp jest nieunikniony, choć tempo zmian we współczesnym świecie wydaje się być unikatowe - mówi Agnieszka Piechaczek.
Na domiar złego starsze pokolenia często dorzucają swoje kąśliwe komentarze pt. "nie wiecie, jak wygląda prawdziwa praca" lub "jeszcze nic nie potrafią, a już mają wymagania". Jednak może warto znaleźć złoty środek, zamiast wchodzić w przepychanki słowne i "walkę pokoleń"?
- Dla mnie nie jest ważna jakaś walka o karierę i pięcie się po szczebelkach w korpo, robiąc nadgodziny, za które mało kto ci podziękuje i słabo zapłaci. Zamiast tego wolę iść na koncert ze swoją dziewczyną, bo to ją kocham. Uważam, że sami nakręcamy się w pracy, często dajemy z siebie wszystko, przepracowujemy się, co sprawia, że wpływa to też na naszą psychikę. Widzę to u swoich znajomych czy u mojej mamy, która pięła się po ścieżce kariery szkolnej, by jako dyrektorka szkoły dostawać niewiele ponad najniższej krajowej i jednocześnie zaniedbując relację w domu. Ja nie chcę wchodzić z butami w świat ludzi po 40-tce, którzy poświęcili takiemu myśleniu życie, ale sam tak nie chcę - mówi Karol, 27 lat.
Karol pracuje obecnie przed laptopem ze swojego (wynajmowanego) mieszkania. O dziwo dla niektórych - studiów nie skończył i jak sam mówi zrobił to celowo, bo nie zgadza się z twierdzeniem, że tak trzeba.
- Jestem na własnej działalności. Moi rodzice uważają, że marnuję swoje życie, a "nie mając umowy o pracę i to najlepiej w budżetówce, to emerytury mieć nie będę". Ja podsumuję to tylko tak, że mimo braku studiów, podyplomówek i innych szkoleń, które posiadają moi rodzice, zarabiam obecnie dużo więcej niż oni. Do tego mam czas na to, aby pójść na siłownię czy do restauracji. Po to powinna być praca, by dać nam pieniądze na życie, a nie po to, by przetrwać i robić coś dla "wyższych" celów - mówi Karol.
Praca dla pieniędzy czy dla satysfakcji?
Czy podejście, że praca jest po to, by zapewnić pieniądze na życie, to złe podejście? Zatrudnienie w firmach służy przede wszystkim zapewnieniu środków utrzymania. Pokolenie Z rozumie pracę jako część życia, a nie jego całość, doceniając przy tym potrzebę realizowania się również na innych płaszczyznach, a praca przestaje być dla nich misją.
- Pracowałam chwilę na etacie, ale od samego początku wiedziałam, że to nie dla mnie. Akurat jak zaczęła się pandemia, to zobaczyłam, że wykonując te same zadania zdalnie, potrafię zoptymalizować swoją pracę tak, że mam więcej czasu dla siebie. Akurat pracuję w takiej branży, w której pracodawca zgodził się, bym pozostała na pracy zdalnej i bardzo to doceniam. Wiem, że muszę wykonać swoje zadania, bo z nich jestem rozliczna i nie muszę siedzieć kilka godzin w biurze "udając, że pracuję" bo muszę być 8h. Ale zobaczyłam też, jak wielu moich znajomych ma z tym problem. Próbują rozmawiać z pracodawcami na temat pracy zdalnej i kończy się to jedynie na odmowach - mówi Marta, 25 lat
![Unia wprowadzi domniemanie etatu](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3678/150x100/3678450__kr.webp)
Jednak to, że chcą mieć więcej czasu, nie oznacza, że go marnują. To pokolenie aktywnie angażujące się w działania na rzecz ochrony środowiska i redukcji nierówności społecznych. Dlatego przewartościowując podejście do pracy na bardziej techniczne niż emocjonalne, pokolenie Z dąży do tworzenia rozwiązań korzystnych systemowo i zrównoważonych. Ich aktywna postawa i dbałość o zdrowie, przy jednoczesnym zachowaniu zdrowego balansu między życiem a pracą, wyznacza nowe, systemowo korzystne kierunki rozwoju społecznego. Jednak potrzeba otwartości na nowe narzędzia, by je dostrzec.
- Aby skutecznie weryfikować swoje wymagania pod pokolenie Z, firmy powinny lepiej zrozumieć wymagania samego pokolenia. Zakłada to nie tylko zmiany w zakresie podejść, procesów i procedur, ale także używanych na co dzień narzędzi i technologii. Efektywny pracownik z generacji Z potrzebuje sprzyjającego środowiska pracy, aby uwolnić swój potencjał - to pokolenie rzadko akceptuje kompromisy. Nowoczesny system zarządzania i komfortowe wynagrodzenie wraz z systemem premiowym stają się niepodlegającymi dyskusji podstawami, szczególnie w korporacjach. Wąska perspektywa - nie działa na pokolenie Z, które ma świat u swoich stóp. Prawdziwa różnica wymaga przyjrzenia się szerszym aspektom funkcjonowania organizacji z takimi elementami, jak: spersonalizowana oferta benefitowa, work-life balance także w czasie pracy, marka pracodawcy zaangażowanego i odpowiedzialnego, styl i kanały komunikacji, elastyczne zarządzanie czasem. Nie zapominajmy jednak, że z upływem czasu przedstawiciele pokolenia Z stają się szefami zespołów czy właścicielami firm, wpływając realnie na zmiany dokonujące się w każdym obszarze. A na horyzoncie mamy już nowe pokolenia - dodaje Agnieszka Piechaczek.
Opinie (445) ponad 20 zablokowanych
-
2024-03-25 08:54
Rozumiem
Jak zacząłem zarabiać 10k na rękę, to nie chce się już tyle pracować. Chcę wydawać te pieniądze i cieszyć się życiem. Mam mnóstwo hobby, zainteresowań, dodatkowych obowiązków, po pracy robisz najważniejsze i brakuje czasu. Podziwiam ludzi, którzy mają jeszcze do tego dzieci. Takie 6h dziennie albo 4 dni w tygodniu, myślę, że mogłoby załatwić sprawę.
- 4 3
-
2024-03-25 09:02
Szacunek wzajemny
Zetki z artykułu maja jeszcze idealistyczne podejście do życia, zobaczymy co powiedzą za pare lat. Jednak pracodawcy chcieli by pracownicy tyrali po 12h w dodatku nie płacąc im za nadgodziny. Szanujmy siebie nawzajem. Tak dla uczciwej pracy, nie dla wyzysku!
- 9 0
-
2024-03-25 09:09
Bo młodzi chcieliby zarobic ale się nie narobić. Obecnie nie ma obowiązku pracy jak za komuny, więc nikt pracowac nie musi
- 6 0
-
2024-03-25 09:22
Niestety nie da się tak, że każdy będzie szefem. "Etatowcy" będą zawsze. Jedyne co trzeba zrobić to faktycznie
Zmienić organizację pracy w 99% firm. Nie jest bowiem wcale potrzebne zasuwanie po 8 godzin dzień w dzień - ja tak naprawdę mógłbym spędzać w pracy 6-7 godzin, bo tyle defacto zajmuje mi wykonanie wszystkich zadań na dany dzień, czasem nawet mniej, a reszta to już obijanie się i symulowanie pracy np. pisząc komentarze tutaj :) i nie tylko ja w firmie tak mam. Przez jakieś 90% roku (wyjątkiem są okresy okołoświąteczne i długo weekendowe) po 15 u mnie w firmie nie dzieje już prawie nic, a siedzimy do 17...
- 12 1
-
2024-03-25 09:23
artykuł nieco poblakły, zetki to zetki tamto
po prostu zachowują się tak a nie inaczej bo
1. rodzice pomagają ze wszystkich stron- w praniu, sprzataniu, żywieniu, mieszkaniu itd
2. od kilkunastu lat jest rynek pracownika, więc to pracownik rozdaje karty- prywatna opieka medyczna, owocowe czwartki, urlop menstruacyjny, imprezy integracyjne
Gdyby rodzice kazali im się usamodzielnić i dodatkowo rynek poszedł w drugą stronę, to te wszystkie mądrości zetek odeszłyby niczym noc o poranku.- 12 1
-
2024-03-25 09:29
Nic lepiej nie weryfikuje niż pełna samodzielność.
Wyprowadzka z domu, opłacanie swoich rachunków (i konieczność opłacania ich co miesiąc, bez taryfy ulgowej!), troska o to co na grzbiecie i co w garnku, o dentystę, o dojazd... i już wiesz, że tik toki i instagramy to nie obraz prawdziwego życia:)
- 12 0
-
2024-03-25 09:35
Nie pracuję od dłuższego czasu. Mam swoje lata i stać mnie na to. (1)
Mogłem poświęcić się zaległym książkom, rowerowemu hobby, nauczyć się nowego języka w stopniu pozwalającym na komunikację, zacząłem gotować zamiast jeść na mieście i wiele innych drobnych rzeczy, na które nie miałem czasu łącznie z podróżowaniem. Niestety jest w tym wszystkim pewna pustka. Pewną forma ostracyzmu, na którą sam się skazałem. Jesteśmy stworzeniami społecznymi, osiągającymi satysfakcję w tworzeniu, efektywnymi tym bardziej, im bardziej angażujemy się w pracę z innymi ludźmi. To nas inspiruje i napędza. Wracam do pracy.
- 10 1
-
2024-03-26 02:02
Sukces przynosi satysfakcję tylko wtedy,
kiedy możemy się nim podzielić z innymi. Ot, cała tajemnica.
- 3 0
-
2024-03-25 10:02
Dobra, dobra.
Jakby mama przestała dopłacać\utrzymywać\nie ufundowała mieszkania/ a w razie czego i nie brała odpowiedzialności za decyzje swojego dorosłego dziecka jak np nasza juleczka machnnęła sobie bombelka i wnusio jest do zajmowania się nim. To młodzież nauczyłaby się i odpowiedzialności i mądrego zarządzanie czasem, pieniędzmi, swoimi potrzebami. A tak to rozmemłane tik tokowe dzieciaczki przed 30stką.
- 9 0
-
2024-03-25 10:05
(1)
Jestem informatykiem specjalistą. Własna działalność. Są plusy i minusy. Powrócić na etat? Chyba nie.
- 2 3
-
2024-03-25 11:51
przyjdzie inny informatyk-specjalista i powie:
"Zrobię za połowę..."
Efekty "holenderskiej choroby", która powoduje, że nieliczne branże dają zarobić.- 2 3
-
2024-03-25 11:03
Za odmowę wykonania pracy społecznej w wojsku (1)
Miałem natychmiastową zmianę klimatu, pierdel i szpital. Dla młodzieży - w wojsku pracowalo się 2 albo 3 lata za darmo, a prace społeczne były obowiązkiem...
Była sprawa w WSW i ojciec, stary AK-owiec popuścił że strachu bo przypomniało mu się jak sam siedział za Polskę.
Nie było komórek, internetu, żarcie marne a pracowalo się za 13 $/miesiąc. O jakim problemie pieprzycie?!- 9 2
-
2024-03-25 18:00
Nie dla wojny
Precz podrzegaczu wojenny
- 1 1
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.