Jeśli chcemy ponownie przeliczyć swoją emeryturę warto pamiętać, że wypłacanie wyższego świadczenia odbywa się nie z momentem nabycia do niego praw, ale z miesiącem złożenia przez nas stosownego wniosku.
Zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004 r. nr 8 poz. 66 z późn. zm.) ponowne ustalenie wysokości emerytury następuje po zakończeniu kwartału. Złożyłem wniosek o ponowne przeliczenie emerytury w dniu 11 kwietnia 2013 r. Otrzymałem decyzję, że pełna emerytura 75 proc. będzie wypłacana od 1 maja 2013 r. Według wyliczeń 75 proc. osiągnąłem z dniem 31 stycznia 2013 r. Czy należy mi się wyrównanie za miesiące luty-kwiecień skoro od 1 lutego 2013 r. posiadałem już pełną wysługę? - pyta nasz czytelnik.
tak, opłacam(łem) dodatkowo II filar
19%
tak opłacam(łem) dodatkowo II i III filar
13%
tak, mam założone w tym celu dodatkowe konto oszczędnościowe
13%
nie płacę składek ZUS, korzystam(łem) tylko z innych form oszczędzania
13%
nie, opłacam(łem) tylko zusowskie składki
42%
Na pytanie naszego czytelnika odpowiada Andrzej Fortuna, radca prawny z Kancelarii Radcy Prawnego Fortuna.Na wstępie wskazać należy, że generalną zasadą przepisów prawa emerytalno-rentowego jest, że świadczenia wypłaca się na wniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania prawa do emerytury (w opiniowanym przypadku do wypłaty podwyższonego świadczenia), lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o świadczenie. Reguła powyższa wyklucza możliwość wstecznego wypłacania świadczeń, tj. za okres po nabyciu prawa, a przed złożeniem wniosku, co w literaturze przedmiotu uzasadnia się zapobieganiem powstawania zjawiska kapitalizacji świadczeń.
Takie rozwiązanie znalazło swój wyraz w treści przepisu art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 8 poz. 66 z późn. zm.), który stanowi powtórzenie ogólnej zasady wyrażonej w treści art. 129 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm). Zgodnie z powyższym, świadczenia wypłaca się od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
Można więc powiedzieć, że - jakkolwiek same świadczenia z ubezpieczeń emerytalnego i rentowych nie ulegają przedawnieniu, z wnioskiem można bowiem wystąpić w każdym czasie, to przedawnieniu ulega roszczenie o wypłatę tych świadczeń w sytuacji niezgłoszenia wniosku o emeryturę lub rentę po nabyciu prawa do nich. Powyższa norma prawna wskazała chwilę złożenia wniosku jako moment warunkujący powstanie prawa do wypłaty świadczenia i jednocześnie dopuszcza wypłatę świadczenia jedynie od miesiąca, w którym zainteresowany złożył wniosek. Zasada ta ma zastosowanie do wszystkich uprawnionych do świadczeń emerytalnych bez względu na fakt, że osoba uprawniona do pobierania świadczeń podlega np. ustawie o zaopatrzeniu żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, pomimo to świadczenia z takiego tytułu są również wypłacane na wyżej opisanych zasadach ogólnych.
Nie budzi wątpliwości stanowisko, że prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego powstaje z urzędu, a decyzja organu rentowego ma charakter deklaratoryjny, jednakże samo spełnienie się przesłanek warunkujących prawo do świadczenia nie stanowi postawy do wypłaty świadczenia. Podstawę taką stanowi dopiero wniosek o przyznanie (w opiniowanym przypadku przeliczenie), a następnie wypłacenie świadczenia, tak więc niewątpliwie ustawodawca przypisał decydującą rolę woli uprawnionego, który nawet jeżeli spełnia przesłanki nabycia prawa do świadczenia nie musi z niego korzystać. Konsekwencją tego jest to, że dopiero złożenie wniosku o świadczenie powoduje obowiązek jego wypłaty, a ustawodawca nie przewidział możliwości wyrównywania świadczenia za okresy wcześniejsze przypadające przed złożeniem wniosku.