- 1 Kto odpowiada za wypadek przy pracy? (40 opinii)
- 2 Nauczyciele mogą składać wnioski o nowe świadczenie (192 opinie)
- 3 Czy możemy odmówić pracy w upały? (59 opinii)
- 4 Praca w branży edukacyjnej. Warto? (96 opinii)
- 5 Dyskusja o krótszej pracy dla urzędników (354 opinie)
Zmiana zawodu? Czemu nie, ale jak się przebranżowić
Aż 94 proc. Polaków byłoby gotowych przekwalifikować się, by znaleźć pracę - wynika z danych portalu pracuj.pl. Całkowita zmiana kwalifikacji jest jednak procesem skomplikowanym, pociągającym za sobą wiele wyrzeczeń. Studia, kursy oraz szkolenia kosztują i są ryzykowną inwestycją, która może się nie zwrócić. Szczególnie, gdy proces przebranżowienia jest nieprzemyślany i podejmowany pochopnie.
Gotowość do zmiany zawodu w dużym stopniu zależy od branży - wynika z danych portalu pracuj.pl. Największą elastyczność deklarują pracownicy działu sprzedaży i handlu - aż 52 proc. takich osób dopuszcza myśl o przebranżowieniu. Równie wysoki wskaźnik odnotowują działy marketingu oraz obsługi klienta i call center, odpowiednio 55 proc. i 52 proc. O zmianie zawodu najrzadziej myślą specjaliści IT, chociaż odsetek informatyków zainteresowanych zmianą zajęcia jest mimo wszystko wysoki i wynosi 22 proc. Ciekawostką jest to, że bardzo dużą motywację do zmiany wykazują pracownicy obsługi celnej - co trzeci z nich chciałby zmienić drogę zawodową, nawet kosztem niższego stanowiska czy wynagrodzenia.
Decyzja o przekwalifikowaniu staje się łatwiejsza, gdy pracodawca, w zamian za przebranżowienie, proponuje atrakcyjniejszą płacę.
Nowa praca - nowe kwalifikacje
Jednym z kroków do zmiany zawodu jest podwyższenie posiadanych kwalifikacji. W Polsce wciąż wielu z nas traktuje czas pracy i edukacji jako oddzielne i następujące po sobie etapy. W związku z tym na studiach wyższych stosunkowo rzadko pojawiają się osoby w średnim wieku. Potwierdzają to wyniki badań opublikowanych w raporcie Diagnoza społeczna 2011. W latach 2009-2011 w podnoszeniu swoich kwalifikacji zawodowych uczestniczyło zaledwie 10,7 proc. osób w wieku 25 lat i więcej. Udział ten zmniejszył się o niemal 1 punkt procentowy w stosunku do lat 2007-2009. Najczęściej szkolą się absolwenci uczelni wyższych i szkół policealnych, mieszkańcy dużych miast powyżej 500 tys. mieszkańców oraz osoby, które nie ukończyły 30. roku życia.
Polacy najczęściej korzystają z kursów doszkalających finansowanych przez pracodawcę. Ta forma zyskała niemal 41 proc. wskazań ankietowanych. Pozostałe aktywności okazały się znacznie mniej popularne. W szkołach lub uczelniach wyższych (z wyłączeniem studiów podyplomowych i doktoranckich) dokształcało się 15 proc. Polaków powyżej 24. roku życia, a kursy finansowane z własnej kieszeni wybrało 13 proc. osób. Najrzadziej wykorzystywano kursy finansowane ze środków unijnych lub Funduszu Pracy.
10 kroków przebranżowienia
Jakie kroki trzeba wykonać, aby cieszyć się nowym zawodem? Czy związana z przebranżowieniem konieczność podnoszenia kwalifikacji jest realizowana w praktyce? Randall S. Hansen, twórca amerykańskiego portalu quintcareers.com twierdzi, że plan zmiany kariery powinien zawierać 10 następujących kroków:
1.Analiza własnych zainteresowań. Wskazanie tego, czego się nie lubi w obecnej pracy, nie jest takie trudne. Wielu ludzi zmienia pracę, bo nie toleruje codziennych obowiązków, szefa czy też firmy, w której pracuje. W zmianie ścieżki zawodowej kluczowe jest jednak przeanalizowanie zainteresowań - czynności, które sprawiają nam radość lub satysfakcję, i budowanie przyszłej kariery na ich podstawie.
2.Dopasowanie zainteresowań do zawodu. Rzadko jest tak, że praca całkowicie pokrywa się z naszymi wyobrażeniami. Zazwyczaj poza czynnościami, które sprawiają nam przyjemność, jesteśmy narażeni na szereg obowiązków wpisanych w wykonywany zawód. Przykładowo zawód nauczyciela to praca z dziećmi, ale także stos papierkowej roboty. Trzeba uświadomić sobie także, ile pracy będziemy musieli wykonać, żeby "wskoczyć" w nową profesję, a więc oszacować, jak wielka jest planowana zmiana.
3.Wykorzystanie posiadanych kwalifikacji. Warto zastanowić się, które z dotychczas zdobytych umiejętności można wykorzystać w nowej pracy. Taka analiza może dać zaskakujące rezultaty - wiele z kompetencji miękkich, takich jak zdolności przywódcze czy komunikacyjne sprawdza się w różnych obszarach rynku pracy.
4.Podwyższenie kwalifikacji. Zmiana zawodu powinna iść w parze z przyswojeniem określonej wiedzy. Czasami wystarczy kilka książek i szkoleń. W innych przypadkach konieczne jest ukończenie dodatkowej szkoły policealnej, studiów licencjackich, magisterskich czy podyplomowych.
5.Użycie sieci kontaktów. Chodzi głównie o przeprowadzenie wywiadów ze znajomymi oraz członkami rodziny, którzy mają lub mieli styczność z daną branżą. Opinie o samej pracy czy konkretnych pracodawcach okazują się bezcenne dla przyszłych poszukiwań zatrudnienia.
6.Zdobywanie doświadczenia. Pracując w "starej" branży, warto uczyć się nowego zawodu w ramach pracy dorywczej czy też wolontariatu, nawet jeśli niejednokrotnie będzie to wiązało się z bezinteresownym poświęceniem wieczorów lub weekendów innemu pracodawcy.
7.Znalezienie mentora. Randall Hansen twierdzi, że bardzo przydatne okazuje się znalezienie specjalisty w wytypowanym przez nas obszarze, który pomoże "wprowadzić" w branżę. Ważne jest nie tylko doświadczenie zawodowe tej osoby, ale także jej sieć kontaktów.
8.Rozważenie pracy u dotychczasowego pracodawcy. Większość osób, mówiąc o zmianie ścieżki kariery, ma też na myśli zmianę pracodawcy. Zanim jednak podejmiemy tę decyzję, warto zastanowić się nad zmianą zadań wewnątrz obecnej organizacji. Niejednokrotnie propozycja przebranżowienia pracownika wychodzi od samego pracodawcy. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy podwładny utracił zdolność wykonywania pracy (pogorszenie stanu zdrowia, wypalenie zawodowe, przerdzewienie itd.) czy też mają miejsca zwolnienia grupowe, a jedyną możliwością ograniczenia tego procederu jest przekwalifikowanie części kadr.
9.Poszukiwanie pracy. Większość osób zmianę zawodu zaczyna od odpowiadania na oferty pracy pojawiające się w internecie. Tymczasem na liście Hansena to dopiero dziewiąty punkt, poprzedzony gruntownymi przygotowaniami. Nawet jeśli mamy już swoje lata życia i pracy, warto zaktualizować wiedzę o metodach poszukiwania pracy oraz uzupełnić ją o nowe trendy, np. w tworzeniu CV.
10.Elastyczność na rynku pracy. Nawet jeśli uda nam się znaleźć nowe miejsce zatrudnienia, pamiętajmy, że współczesny rynek pracy cechuje zmienność i może się zdarzyć, że za jakiś czas ponownie staniemy przed wyzwaniem, jakim jest przebranżowienie.
Opracowała
Opinie (38) 9 zablokowanych
-
2011-11-10 11:14
(2)
prawda jest taka, że o wszystkim decyduje widzimisie dyrektora/szefaA najlepiej mieć plecyW tym kraju bez znajmości można szukać do śmierci pracyMam dwa fakultety , doświadczenie i niestety tylko tyle bo nie mam pleców gdzie trzeba. POlska to dziki kraj!
- 7 1
-
2011-11-10 13:46
(1)
zaloz wlasna dzialalnosc skoro masz 2 fakultety i doswiadczenie
- 0 1
-
2011-11-10 13:51
wlsnie zastanawiam się nad tym
- 0 0
-
2011-11-10 12:19
ludzie zjednoczmy sie wszyscy (1)
i przestańmy pracować
- 5 3
-
2017-01-19 18:02
Marzenie ..... :) Ludzie są za głupi na to ;)
Wolą tyrać w pogoni za kasą i mieniem wszystkiego, więcej i więcej. Społeczeństwo konsumpcyjne jest chore!!!!!! Na co nam te wszystkie bzdury. Najbardziej szczęśliwi ludzie często nic nie mają :)
Świat jest chory i niestety musimy w nim żyć.- 0 0
-
2011-11-10 12:27
Rząd PO obcioł dotacje dla urzedów pracy na dokształcanie,szkolenia i zakladanie własnej firmy o 90%
A potem piszą ze ludzie niechca korzystac ze szkoleń a jak przychodza to słyszą funduszy brak bo rżąd zabrał kase!!" Tymczasem rząd przykręcił kurek z pieniędzmi na staże i szkolenia bezrobotnych, by poprawić dane o deficycie budżetowym "To jest własnie taka propaganda rządowa.
- 4 0
-
2011-11-10 13:09
Bez pomocy się nie obędzie
Choćby pierwsze dwa punkty - często trzeba skorzystać z pomocy fachowca, żeby ustalić swoje mocne strony i sprecyzować marzenia.W końcu Polacy specjalizują się w niedocenianiu samych siebie i niskim poczuciu własnej wartości. Trzeba kogoś, kto pomoże nam otworzyć oczy.Coach, psycholog? Ktoś ma jakieś pomysły, jak skorzystać z takiej pomocy a nie zbankrutować???
- 3 0
-
2011-11-10 18:18
Nie trzeba dofinansowanych szkoleń i kursów żeby podnosić kwalifikacje. Czasem wystarczy zwyczajnie sięgnąć po książkę. Jasne, nie dostaniemy za to certyfikatu, ale przecież o wiedzę a nie o papier chodzi. A jak komuś chodzi o papier to się pracodawca w końcu na tym pozna.
- 0 0
-
2011-11-10 21:48
Pomoc jest dostępna, warto się rozejrzeć:-)
Na pewno warto skorzystać z pomocy fachowca, jak pisze atama. Grono coachów w trójmieście jest coraz większe, wystarczy rozejrzeć się w internecie. Można też zajrzeć literatury i popełnić autorefleksję i /lub zapytać znajomych co w nas cenią i/lub wykonać darmowe testy i kwestionariusze i/lub podejmować nowe zadania / wyzwania - by poznać, sprawdzić co nam odpowiada najbardziej. Dróg do poznania naszych mocnych stron i docenienia siebie jest wiele. I jest to ciekawa przygoda poznawania siebie, by potem wejść na drogę zmiany:-) i satysfakcji z decydowania o sobie i zarządzania własnym życiem. To możliwe! Wielu się powiodło!:-) Trzeba "tylko" zacząć, zrobić pierwszy krok.
- 1 5
-
2011-11-11 18:04
:-)
Studia podyplomowe zwłaszcza na UG to strata czasu - niski poziom ale papier zawsze się przyda
- 1 0
-
2011-11-11 18:11
Emila
Co do UG popieram
- 0 0
-
2016-12-04 23:21
nie adekwatny do czasów artykuł
fatalny, amatorski poradnik, nie adekwatny do czasów na rynku pracy
- 0 0
-
2019-05-24 13:02
1
ja sie prebranzowiłem na WSB konczac studia podyplomowe :D sporo pracy w to włozyłem ale po tym mialem mega mobilizacje zeby znalesc prace w tym zawodzie :d
- 0 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.