- 1 Taksówki droższe i trudniej dostępne (209 opinii)
- 2 Plaga rowerowych wraków w Trójmieście (196 opinii)
- 3 Koniec połowów na Oksywiu. Co z kutrami? (243 opinie)
- 4 Trudne życie lokatorów gminnej kamienicy (331 opinii)
- 5 Blokują przejście, stojąc w kolejce do kasy (298 opinii)
- 6 Kiedyś dostałby 1,5 tys., teraz było 3 tys. zł (158 opinii)
Pracująca, samotna mama bez szans na mieszkanie komunalne
Ma pracę, ale ceny wynajmu mieszkań przekraczają jej możliwości finansowe. Poza tym samotnie wychowuje dwoje dzieci, a takim osobom z reguły mieszkań się nie wynajmuje. Wniosek o mieszkanie komunalne złożyła już 15 lat temu, ale Wydział Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w Gdańsku konsekwentnie odmawia jej przyznania lokalu z miejskich zasobów. - To niewiarygodne, że nadeszły czasy, kiedy uczciwa, ciężko pracująca osoba, chcąca postąpić zgodnie z prawem, nie ma szans za zapewnienie sobie i dzieciom dachu nad głową - komentuje z nieskrywanym żalem czytelniczka Trojmiasto.pl, pani Karolina.
- Najpierw decyzja pozytywna, potem negatywna
- Po 9 latach oczekiwania przerzucona na koniec kolejki
- Wniosek odrzucony z powodu meldunku, który był koniecznością
- Kredyt na wynajem, a przez resztę miesiąca wegetacja
- Nie dostanie mieszkania, bo mieszkanie jej mamy jest za duże
- Prezydent się łamie, urzędniczka go hamuje
- Doczekaliśmy czasów, w których osób pracujących nie stać na mieszkanie
- Urząd Miasta Gdańska: wnioski odrzucano, bo brakowało niezbędnych dokumentów
- Gdańsk dysponuje prawie 16 tys. mieszkań komunalnych, niezasiedlonych jest ok. 8 proc.
Najpierw decyzja pozytywna, potem negatywna
- W tzw. międzyczasie wynajmowałam mieszkanie, jeśli było mnie na to stać, albo pomieszkiwałam z córką u znajomych i rodziny, więc niesamowicie mnie ta odpowiedź ucieszyła. Po otrzymaniu pisma niezwłocznie udałam się do urzędu - relacjonuje pani Karolina. - Urzędniczka poinformowała mnie, że wszystko super, łapię się na mieszkanie nie tylko socjalne, ale komunalne. Prosiła tylko o doniesienie dokumentów z nowej pracy. Następnego dnia, kiedy się z nimi stawiłam, narracja uległa zmianie. Pani, która mnie obsługiwała, była szorstka i - spoglądając na papiery - stwierdziła, że jednak na mieszkanie komunalne się nie kwalifikuję. Próbowałam wyjaśnić tę sytuację, ale urzędniczka ewidentnie tego dnia miała zły dzień. Kazała przyjść za tydzień, co też zrobiłam. Spotkania z obsługującą mnie wcześniej panią się jednak nie doczekałam. Zeszła do mnie inna urzędniczka (porównałabym ich zachowanie do dobrego i złego policjanta). Spokojnym tonem oznajmiła, że jednak nie mogą mi zaoferować mieszkania komunalnego. Mogę ewentualnie czekać na socjalne, ale czas oczekiwania jest dłuższy. Nie wytrzymałam nerwowo. Popłakałam się i wyszłam. Później wysłano mi jeszcze trzy pisma. Na zły adres. Dlatego ich nie odebrałam. Skreślono mnie też z listy bez mojej wiedzy, więc kolejka zaczęła się dla mnie od nowa - opowiada.
Po 9 latach oczekiwania przerzucona na koniec kolejki
Jako że nasza czytelniczka nie zamierzała ustąpić, pracownica Wydziału Gospodarki Komunalnej zasugerowała, aby po prostu monitorowała sprawę i sprawdzała w kolejnych tygodniach, czy stan rzeczy się nie zmienił. Podczas każdej wizyty w urzędzie pani Karolina słyszała jednak to samo - nie kwalifikuje się do przydziału mieszkania z miejskich zasobów.
- W tym czasie wynajmowałam mieszkanie, urodziła mi się druga córka. Życie się tak ułożyło, że dzieci wychowuję sama - opowiada pani Karolina. - Cztery lata temu koleżanka mi powiedziała, że muszę złożyć znowu wniosek, ponieważ zmieniły się przepisy i wnioski trzeba teraz składać co rok, a ten mój, złożony w 2008 r., został anulowany. Skreślono mnie z listy. Wysłano pismo na zły adres, choć adresu korespondencyjnego na przestrzeni lat nie zmieniałam. Okazało się przy okazji, że ten 11-letni okres oczekiwania na mieszkanie mi anulowano, nie liczy się. Muszę "ustawić się" znowu na końcu kolejki. Oczywiście się zdenerwowałam, bo przez tyle lat cierpliwie czekałam na swoją kolej, mając świadomość, jak wiele osób czeka przede mną. I cały ten okres oczekiwania poszedł na marne, choć byłam w stałym kontakcie z urzędem - denerwuje się czytelniczka Trojmiasto.pl.
Wniosek odrzucony z powodu meldunku, który był koniecznością
W tamtym czasie pani Karolina podjęła studia w Łodzi. Aby móc np. nocować w akademikach czy hostelach, potrzebowała meldunku. Jedyną osobą, która była w stanie i wyraziła chęć zameldowania jej u siebie, okazała się ciocia. Niestety mieszkała ona na południu Polski, co okazało się nie bez znaczenia w kontekście przydziału mieszkania w Gdańsku.
- Tylko tam mogłam zameldować siebie i młodszą córkę, a zwyczajnie nie miałam innego wyjścia. U mojej mamy, w mieszkaniu, w którym pomieszkujemy teraz, nie mogłam tego zrobić, bo jest to mieszkanie komunalne, które moja mama zajmuje bezumownie. Nie może więc domeldować ani mnie, ani moich dzieci, ani nikogo innego - tłumaczy pani Karolina. - Cztery lata temu, podczas ponownego składania wniosku, właśnie fakt, że posiadam meldunek na południu Polski, wskazano jako główny powód odrzucenia mojego wniosku.
Nasza czytelniczka, mimo że meldunek nie był jej niezbędny od 2011 r., zachowała go sobie jednak z uwagi na fakt, że samotnej matce z dziećmi i tak trudno wynająć mieszkanie. Bez meldunku byłoby to wręcz niewykonalne.
Kredyt na wynajem, a przez resztę miesiąca wegetacja
Pani Karolina u swojej mamy, wraz z obiema córkami, mieszka od roku, zajmując jeden z dwóch pokoi. Drugi jej mama dzieli z 36-letnim bratem naszej czytelniczki.
- Do 2023 r. wynajmowałam mieszkania, chociaż przekraczało to moje możliwości finansowe. Pracowałam jednak ponad siły, posiłkowałam się pożyczkami i jakoś dawałam radę. W końcu zmuszona byłam się poddać, bo sytuacja stała się dla mnie nie do opanowania - opowiada pani Karolina. - Poprosiłam mamę, żeby na jakiś czas przyjęła nas do siebie, bo zwyczajnie nie było mnie stać na wynajem, a musiałam nieco wyhamować, zabrać siebie i dzieci do lekarza. Potrzebowałam też tego poczucia, że po opłaceniu wszystkich rachunków coś jednak zostaje na życie. Zamierzałam cierpliwie czekać, aż przyjedzie moja kolej i Wydział Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w Gdańsku
przyzna mi lokal. Niestety na przestrzeni tych czterech lat wszystkie moje wnioski odrzucano. Pierwsze dwa dlatego, że byłam zameldowana na południu Polski. Rok temu pojechałam tam nawet do urzędu po zaświadczenie, że tam nie mieszkam, byłam w stanie udowodnić, że przez cały ten czas mieszkałam i pracowałam w Gdańsku. Nie pomogło.
Nie dostanie mieszkania, bo mieszkanie jej mamy jest za duże
Kolejne dwa wnioski złożone przez panią Karolinę odrzucono, ponieważ wyliczono, że metraż mieszkania jej mamy, w którym gościnnie mieszka, przekracza urzędowe wyliczenia "na jedną osobę" o 2 metry. A skoro tak, to nie kwalifikuje się do przydziału.
- Mama ma swoje życie osobiste, a musi mieszkać w jednym pokoju z moim bratem. Ja z córkami - 5-letnią i 17-letnią - zajmuję drugi pokój. Warunki są naprawdę ciężkie: w pokojach palimy w piecach, które w dodatku są nieszczelne, kuchnia i łazienka są nieogrzewane. Zimą na oknach pojawia się lód. Opisywałam warunki, w jakich żyjemy, we wniosku, który złożyłam do Wydziału Gospodarki Komunalnej, ale usłyszałam od urzędniczki, że jeśli mi coś nie pasuje, to mama może zamienić mieszkanie na mniejsze i wtedy być może będę się kwalifikowała. Tyle że to nie mama składa wniosek i to nie ona jest tutaj stroną, tylko ja. Ja przecież w mieszkaniu mamy jestem tylko gościem.
Prezydent się łamie, urzędniczka go hamuje
Pani Karolina nie poddawała się i szukała pomocy, gdzie tylko się dało. Również w gdańskim prezydium.
- Ponad rok temu zgłosiłam się po pomoc do pani Anny Trzuskolas z Wydziału Gospodarki Komunalnej (było to konieczne, aby uzyskać pozwolenie na spotkanie z wiceprezydentem Piotrem Kryszewskim) - relacjonuje pani Karolina. - Usłyszałam tylko, że mieszkanie socjalne to nie bułka z masłem. Niedługo później odbyło się spotkanie z prezydentem Kryszewskim, o które zabiegałam. Uczestniczyli w nim również pani Trzuskolas oraz pan Ziemowit Borowczak - dyrektor Gdańskich Nieruchomości. Po raz kolejny opowiedziałam swoją historię. Prezydent niewiele miał do powiedzenia. Prym wiodła pani Trzuskolas. Na moją prośbę o chociażby lokal socjalny do remontu - na co próbował przystać prezydent Kryszewski - pani Trzuskolas zareagowała negatywnie.
Skoro z mieszkaniem komunalnym się nie udawało, pani Karolina postanowiła poszukać innego rozwiązania. Jako że nie ma wielkich wymagań i po prostu chce zapewnić dzieciom dach nad głową, zadeklarowała, że jest gotowa przyjąć mieszkanie socjalne czy jakikolwiek inny lokal do remontu.
Podczas spotkania nasza czytelniczka przedstawiła listę pustostanów, którymi nikt się nie interesuje.
- Jeden z nich znajduje się obok mieszkania mojej mamy - opowiada. - Mieszkanie stoi puste i niszczeje od 4 lat, od kiedy umarł sąsiad. Proszę mi wytłumaczyć, jak to możliwe, że jest tyle pustych i niszczejących mieszkań, a ludzi w potrzebie, gotowych je wyremontować mimo tragicznego stanu, odsyła się z kwitkiem i skazuje na tułaczkę? Bo tak od 15 lat wygląda moje życie - pyta retorycznie.
Doczekaliśmy czasów, w których osób pracujących nie stać na mieszkanie
Tym, co najbardziej frustruje naszą czytelniczkę, jest ignorancja, z jaką traktują ją urzędnicy, nawet niepróbujący uzasadnić swoich decyzji.
- Ostatnią decyzję negatywną wydano w ciągu raptem 24 h - relacjonuje nasza czytelniczka. - Zadzwoniłam do referatu na Partyzantów, do p. Mirelli Doszczuk, która od lat zajmowała się moimi wnioskami z pytaniem, czy czytała obszerne uzasadnienie. Nie, nie czytała. Interesują ją tylko wytyczne, czyli metraż. W mieszkaniu, w którym jestem gościem...
Przez 15 lat nasza czytelniczka działała zgodnie z prawem. Nie szukała forteli, nie próbowała niczego zrobić podstępnie. Kiedy uznała, że nie stać jej na dalsze wynajmowanie, nie zabarykadowała się w lokalu, odmawiając wyprowadzki, póki nie otrzyma lokalu zastępczego, a o takich przypadkach słyszy się nierzadko. Przekonała się jednak na własnej skórze, że uczciwość zwyczajnie się nie opłaca.
- Nie chcę udawać osoby biednej, schorowanej, bo taka nie jestem - podkreśla pani Karolina. - Jestem osobą pracującą, mam dzieci uczące się, ale nie mam możliwości, przy obecnych cenach, wynajęcia mieszkania. Zresztą kto wynajmie mieszkanie matce samotnie wychowującej dwoje dzieci? Od 15 lat tułam się i wegetuję, co przypłaciłam zdrowiem. Chciałabym po prostu zacząć normalnie żyć.
Urząd Miasta Gdańska: wnioski odrzucano, bo brakowało niezbędnych dokumentów
Urząd Miasta Gdańska informuje, że o powodach odrzucenia wniosku p. Karolina była wielokrotnie informowana telefonicznie, pisemnie oraz podczas osobistych spotkań z pracownikami WGK i zastępcą prezydenta ds. usług komunalnych.
- Wnioski p. Karoliny złożone w ubiegłych latach pozostawały bez biegu z powodu niedostarczenia wszystkich wymaganych dokumentów potrzebnych do rozpatrzenia sprawy - informuje Jędrzej Sieliwończyk z gdańskiego magistratu. - Wniosek złożony w 2024 r. został odrzucony, ponieważ w miejscu obecnego zamieszkiwania pani Karoliny łączna powierzchnia pokoi wynosi 44,5 m kw., co daje na osobę 8,9 m kw. Pani Karolina nie spełnia zatem kryterium do udzielenia pomocy mieszkaniowej z zasobów Gminy Miasta Gdańska ani z zasobów Towarzystw Budownictwa Społecznego.
Zasady ubiegania się o lokal z zasobów Gminy Miasta Gdańska reguluje Uchwała Rady Miasta Gdańska Nr XIII/264/19 z 29 sierpnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali mieszkalnych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta Gdańska oraz zasad udzielania pomocy w wynajęciu lokali mieszkalnych w zasobach Towarzystw Budownictwa Społecznego - Dz. Urzędowy Województwa Pomorskiego z 2023 r. poz. 4761/ - zobacz jej treść - PDF.
Gdańsk dysponuje prawie 16 tys. mieszkań komunalnych, niezasiedlonych jest ok. 8 proc.
Gdański magistrat przyznaje, że w puli mieszkań komunalnych znajdują się lokale niezasiedlone. Przyczyną takiego stanu rzeczy, w przypadku części z nich, ma być niespełnienie obowiązujących warunków technicznych.
- Miasto dysponuje prawie 16 tys. mieszkaniami komunalnymi. W zasobie mieszkaniowym Gdańskich Nieruchomości liczba niezasiedlonych lokali mieszkalnych wynosi ok. 8 proc. całego zasobu lokalowego i jest przyjmowana jako stały zasób znajdujący się w tzw. obrocie - informuje Jędrzej Sieliwończyk z Urzędu Miasta Gdańska. - Oznacza to, że z uwagi na naturalną rotację: śmierć, emigrację, opracowanie dokumentacji remontowej itp., taka liczba stanowi minimalny poziom lokali niezasiedlonych. Część niezasiedlonego zasobu mieszkaniowego stanowią lokale niespełniające obowiązujących warunków technicznych.
Miejsca
Opinie (521) ponad 20 zablokowanych
-
2024-04-09 21:48
Wyjscie jest " proste "
Trzecie dziecko, ewentualnie partner. I metry się zgadzają.
- 2 2
-
2024-04-09 23:59
(2)
Polacy, to najbardziej zawistny naród. Pracowałem kiedyś w UK na taśmie. Litwini, Łotysze, Węgrzy i pełno Polaków. Ci ostatni za pół funta utopili by w łyżce wody. Ciągle w urojonych spiskach, że ktoś chce ich wydoić...Reszta ludzi trzymała się razem, pogodni, bez awantur.
Baba pracuje, chce zrobić remont w socjalnej norze, bo Polacy cebulaczki dopieprzyli w cenach najmu I to ją przerosło urząd robi sobie jaja. I już fala hejtu, bo oni brali kredyt i wegetują. To po co brali? To że masz zdolność, nie znaczy, że na kredyt cię stać. Idz i złóż papier na komunalne. Na ujeścisku co rusz rodziny dostają? I też patologia? W samym wrzeszczu od zarypania nor do remontu, ale lepiej budować nowe mikro apartamenty pod lasem i mieć focha na dziki.....- 4 4
-
2024-04-10 08:37
Daj spokój nie przetłumaczysz elicie
- 3 2
-
2024-04-11 00:00
W UK dokładnie tak, jak piszesz.
Ja miałam w pracy tylko jedną Polkę,która tak umilała mi życie, że wróciłam.Kilka pozostałych narodowości- wszyscy życzliwi i pomocni.Aaaa jeszcze zabroniła mi mówić po polsku nawet do niej po cichu.
- 1 1
-
2024-04-10 13:18
Pracująca Mama
Trzeba walić urzędnikom do kiermany albo mieć bliską osobę w nieruchomościach i to działa!!!
- 1 1
-
2024-04-10 16:33
(3)
Zaraz, zaraz. Samotna matka? Juz pierwsza wpadka powinna dac do myslenia, a tu kolejne dziecko z innym partnerem. Co we lbie trzeba miec? Druga sprawa jak pani Karolina bedzie w stanie utrzymac mieszkanie komunalne? Jak wielu z nas wie takie mieszkania trzeba czesto wyremontowac, a mieszkajac tyle lat z matka nie wyremontowac obecnego, bo jak mowi nie ma pieniedzy? Bardzo ciekawe.
- 3 2
-
2024-04-10 16:43
Następny Jackowski z pałą z matury za czytanie ze zrozumieniem. Wpadka? Może z tobą? Nie ma pieniędzy na januszowe ceny wynajmu. 200 rodzin które dostały chałupy komunalne na ujeścisku wynika z tego że też nie ma kasy na najem i nie opłaci teraźniejszych?
- 2 3
-
2024-04-10 16:44
(1)
Z matką mieszka od maja tamtego roku detektywie....
- 0 2
-
2024-04-24 20:11
Co daje rok czasu. Mozna wygospodarowac troche czasu i sprzatnac.
- 0 0
-
2024-04-10 18:42
Wal
Dział komunalny i socjalny w Gdańsku to dno !!
Cały też urny urząd to dno !!
Samotna matka wyjechała do zachodnich sąsiadów z dwojaką dzieci ,czekała na mieszkanie od miasta max 3 miesiące i dostała nawet pracę pomogli znałeśc i pracuję do tej pory ..
Pani jest szczęścia dzieci chodzą do szkoły i wszystko się kręci jak powinno , a tu posranana patologia !!!
Więcej kasy na przejścia naziemnie najlepiej co 200 m ..- 2 0
-
2024-04-10 21:35
Samotna mama
Podam jeden z WIELU przykładów Barbara Nowak kurator pis-ziobro zajmowali mieszkanie w szkole gdzie Nowak był dyrektorem więc zarabiali kilkanaście tysięcy złotych i nie mogli kupić czy wynająć lokalu obajtka brat kupił mieszkanie za 36 tyś zł śmiech
- 1 1
-
2024-04-10 21:38
Matka czeka na mieszkanie
GDYBY była członkiem partii która rządziła by mieszkaniec DAWNO by otrzymała posłowie mają hotele a mieszkania wynajmują a podatnik płaci np.pani przylebska
- 2 1
-
2024-04-11 12:37
Mam dla pani propozycję
Niech się zapisze na studia. Tusk obiecał akademiki za 1 zł. Chyba nie kłamał ??
- 1 0
-
2024-04-11 12:42
Można / Można !
Pan wójt Sopotu melduje się w kancelarii prawnika , któremu zleca obsługę prawna tego miasta. Sama zaś mieszka w Gdańsku. Tylko tu trzeba było meldunek załatwić, aby oszwabić wyborców i ominąć prawo. Collegium Tumanum tego uczy.
- 1 0
-
2024-04-11 17:24
Zła kolejność! (1)
Najpierw zdobywa się wykształcenie, potem pracę potem wychodzi za mąż i oczekuje się na mieszkanie a dopiero na samym końcu rodzi się dzieci!!! Tak kiedyś postępowały normalne kobiety! Dziś wszystko stanęło na głowie i dlatego są rozbite rodziny a kobiety jak żebraczki muszą chodzić po urzędach! No i niby takie wyzwolone i samodzielne! No to niech pokażą jak dają sobie radę. No właśnie widać!!
- 3 1
-
2024-04-11 19:58
A jak postępują normalni mężczyźni staruszko? Jesteś z pokolenia, gdzie ze wszystkiego byli rozgrzeszani. W sumie jest tak do dziś..tylko szczęśliwie kobiety nie mają tak ograniczonego myślenia. Jak byś umiała czytać, to
doszukasz się wzmianki o wykształceniu.
Mieszkania komunalne nie są żebractwem. Tylko normalnym stanem rzeczy. Niestety kobieta z artykułu nie miała bombonierki z wkładką w urzędzie. I pracuje. Więc jest na straconej pozycji.- 0 2
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.