- 1 Taksówki droższe i trudniej dostępne (184 opinie)
- 2 Plaga rowerowych wraków w Trójmieście (193 opinie)
- 3 Koniec połowów na Oksywiu. Co z kutrami? (233 opinie)
- 4 Trudne życie lokatorów gminnej kamienicy (319 opinii)
- 5 Zejście do zbiornika spłynęło z deszczem (75 opinii)
- 6 Blokują przejście, stojąc w kolejce do kasy (298 opinii)
Sąsiedzi. Obce osoby czy jednak przyjaciele?
Sąsiad to dla ciebie obca osoba czy przyjaciel, do którego możesz walić "jak w dym" z każdym problemem? Dawniej odpowiedź na to pytanie była zdecydowanie prostsza niż teraz, bo sąsiedzkie znajomości kwitły w najlepsze. Teraz bywa wręcz odwrotnie, choć ma to też swoje plusy - m.in. "święty spokój" we własnym domu. Swoimi spostrzeżeniami w tym temacie postanowił podzielić się nasz czytelnik.
Za czasów mojego dzieciństwa (mam 35 lat) sąsiad to był najlepszy "ziomek".
Na porządku dziennym było zwracanie się przeze mnie do sąsiadów per wujku, czy ciociu, bo pokolenie naszych rodziców z sąsiadami żyło często wręcz w rodzinnej atmosferze.
Znam nawet klika przypadków, gdy sąsiedzka zażyłość skończyła się... przed ołtarzem. Te małżeństwa przetrwały zresztą do dziś.
Ogłoszenia.trojmiasto.pl – Najdroższe domy z ogrodem w Trójmieście
Dawniej sąsiad był osobą do tańca i do różańca
Doskonale pamiętam, że spotkania towarzyskie z sąsiadami to była normalka. To z sąsiadami celebrowało się urodziny, czy imieniny. To u nich zostawiało się pod opieką swoje dzieci, gdy była taka potrzeba. To z nimi robiło się wiosennego grilla, a nawet jeździło razem na wakacje.
![Lepsi sąsiedzi dowcipni niż gburowaci](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3344/150x100/3344333__c_333_182_1712_1260__kr.webp)
W jednej klatce schodowej, a nawet w jednym bloku każdy każdego znał, każdy był ze sobą po imieniu. A dzieci sąsiadów tworzyły przyjaźnie na lata. Sam do dziś mam kontakt z kilkoma osobami z jednego podwórka, choć mieszkam na drugim końcu Polski od rodzinnego miasta.
Teraz już nawet nikt nie zapuka, by pożyczyć szklankę cukru
Z nostalgią wspominam tamte czasy, kiedy na sąsiedzką pomoc zawsze można było liczyć. A teraz? No cóż, już raczej nikt nie puka do drzwi sąsiada, gdy potrzebuje pożyczyć np. szklankę cukru.
![Jak zyskać](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3290/150x100/3290502__c_25_38_2159_1561__kr.webp)
Własne mieszkanie w Gdańsku mam od 10 lat. Stwierdzić, że znam dobrze swoich sąsiadów, to za dużo powiedziane. Oczywiście znamy się z widzenia - mówimy sobie "cześć" lub "dzień dobry", czasem wymienimy kilka grzecznościowych zdań w windzie, czy przed klatką schodową.
Czy wpadamy do siebie na kawę i plotki? Nie, bo chyba nikt nie czuje takiej potrzeby. Ostatnio złapałem się nawet na tym, że głupio mi było zapukać do sąsiada obok i poprosić go o pożyczenie mąki, której akurat mi zabrakło. Wolałem iść do pobliskiego sklepu.
Żeby była jasność: nie mamy ze sobą żadnego konfliktu, nie jesteśmy dla siebie uciążliwi. Po prostu nie kumplujemy się.
Z moich obserwacji wśród rodziny, czy znajomych wynika, że nie jestem w tym temacie jakimś odosobnionym przypadkiem.
Czasy się zmieniły, z sąsiadami wolimy rozmawiać w internecie
Czasy się zmieniły i ewidentnie wolimy teraz siedzieć w zaciszu domowym niż bratać się z sąsiadami. Nie twierdzę oczywiście, że sąsiedzkich przyjaźni już w ogóle nie ma. Ale na pewno są to przypadki rzadsze niż dawniej.
W dobie mediów społecznościowych i forów dyskusyjnych nasze relacje z sąsiadami często ograniczają się już tylko do wymiany postów na temat danego osiedlowego problemu.
![Sąsiad sąsiadowi... Co się dzieje na osiedlowych forach dyskusyjnych?](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3247/150x100/3247048__kr.webp)
Podwórka też jakby opustoszały, więc nawet dzieci nie są już tym, co nas z sąsiadami łączy. Ma to też oczywiście swoje plusy - zyskujemy większą prywatność we własnym domu, mamy święty spokój. Tylko czy warto? Kto wie, może za ścianą akurat mieszka ktoś, kogo zawsze chcieliśmy poznać.
Ogłoszenia.trojmiasto.pl – tu znajdziesz swoje wymarzone mieszkanie
Co Cię gryzie - artykuł czytelnika to rubryka redagowana przez czytelników, zawierająca ich spostrzeżenia na temat otaczającej nas trójmiejskiej rzeczywistości. Wbrew nazwie nie wszystkie refleksje mają charakter narzekania. Jeśli coś cię gryzie opisz to i zobacz co inni myślą o sprawie. A my z radością nagrodzimy najciekawsze teksty biletami do kina lub na inne imprezy odbywające się w Trójmieście.
Opinie (373) ponad 10 zablokowanych
-
2023-03-27 10:02
mieszkam w nowym bloku *premium* od 3 lat, nawet nie wiem, z twarzy, kto mieszka po drugiej stronie korytarza
niestety, tak na oko, ponad polowa mieszkan kupiona pod inwestycje, mieszkaja ludzie wynajmujacy, ktorzy maja w dudzie utrzymywanie stosunkow jakichkolwiek, bo po co, za rok, dwa beda mieszkac gdzies indziej.
jedyne miejsce, gdzie mieszkancy sie komunikuja, to grupa na fejsbuku, gdzie i tak wiekszosc bez zdjec i nazwisk, wiec nie wiadomo z kim sie rozmawia- 1 1
-
2023-03-27 10:59
Jedna lalka Barbie na 10-piętrowy blok, to było coś i koleżanka, która nie miała problemu, żeby ją pożyczać.
- 1 0
-
2023-03-27 12:18
wyjątek? (1)
To ja mam nieco jednak inne doświadczenia; nowe osiedle, mieszkamy blisko 2 lata; wszystkich mieszkańców mojego budynku (11 mieszkań) znam z imienia i nazwiska, z częścią utrzymujemy naprawdę bliskie i serdeczne relacje; ratujemy się produktami spożywczymi, osoby chore zawsze mogą liczyć na zakupy, dowiezienie leków; opiekujemy się mieszkaniami i zwierzętami w czasie wyjazdów; spotkania towarzyskie - regularnie; użyczamy sobie wzajemnie miejsc postojowych w razie potrzeby zapewnienia miejsca dla gości....można? można....to od nas zależy jaką rzeczywistość wokół siebie tworzymy :)
- 4 1
-
2023-03-27 13:51
U nas jest to samo, z tym ze mieszkam na osiedlu domow. Sasiedzi karmia nam koty, my im wystawiamy smietniki jak oni sa na urlopie, tak samo kto pierwszy wyjdzie, ten odstawia smietniki na miejsce. Jak konczyli remont, to pozyczylismy im miejsce na podjezdzie pod domem, zeby firma od rusztowan mogla sie zlozyc. Z reszta sasiadow nie jestesmy jakos bardzo zzyci, ale zyjemy w poprawnych stosunkach, przywitac sie, chwile pogadac itp. Bardziej to dziala na zasadzie osiedlowego monitoringu- jak widzisz, ze ktos na urlopie,to masz chate na oku;) Zdaje sobie sprawe z tego, ze to rzadkosc. Za 4 miesiace spodziewamy sie dziecka, to moze uda mi sie troche zaciesnic relacje, jak bede na macierzynskim i bede widziec wiecej ludzi, ale na kawke u sasiadek to nie mam co liczyc, bo wszyscy maja juz dzieci w wieku nastoletnim, albo dorosle, my jestesmy najmlodsi z mezem. Najgorszy kontakt mamy z osobami samotnymi w naszym wieku. Obok nas wprowadzila sie dziewczyna (dostala dom po babci, naszej super sasiadce) i nigdy jej nie widzialam na oczy.
- 0 2
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.