- 1 Jemy na mieście: Aichi (dobrze) Gotuje (70 opinii)
- 2 Psiorbet, tatar lub psierogi. Menu dla psów (185 opinii)
- 3 Azjatycki Market na Ulicy Elektryków (40 opinii)
- 4 Sprawca tej dziwnej kradzieży namierzony (105 opinii)
- 5 Za tym teraz szaleje kulinarny internet (27 opinii)
- 6 Craft Beer Fiesta: święto miłośników piwa (124 opinie)
Dzieciństwo to dla wielu z nas najszczęśliwszy, najbardziej beztroski czas, który wspominamy z wielkim sentymentem. Jednym z jego niezapomnianych elementów są słodycze, które wówczas wydawały się luksusowe i niedostępne. Przewidziane na specjalne okazje czekoladki, niedostępne batony i żelki czy zjadane z wyrzutami sumienia całe opakowania łakoci naraz. Poznajcie słodkie wspomnienia mieszkańców Trójmiasta.
Zainspirowani tematem postanowiliśmy zapytać osoby z Trójmiasta o to, które słodycze kojarzą im się z luksusem i z którymi mają najsilniejsze wspomnienia.
Kto z nas nie pamięta tych momentów, kiedy w telewizji leciała reklama słodyczy albo w sklepowych witrynach podziwialiśmy ich kolorowe opakowania, marząc o chwili, gdy wreszcie będzie nam dane spróbować tych łakoci? W dzieciństwie słodycze były czymś więcej niż tylko przekąską. Były symbolem przyjemności i radości, czasem nawet prestiżu.
We wspomnieniach moich rozmówców pojawiają się smakołyki, na które czekali z niecierpliwością - były prezentem na święta czy urodziny, nagrodą za "pasek" na świadectwie czy rarytasem przywiezionym przez krewnych z zagranicy. Nie jadło się ich ot tak. Otwierano, żeby uczcić jakąś ważniejszą okazję, albo w niedzielę, gdy w domu byli wszyscy domownicy, których należało poczęstować. Dziś, gdy patrzymy wstecz, słodycze te przywołują wspomnienia, które są równie słodkie, co same smakołyki.
Pragniemy tego, co niedostępne
- Zawsze bardzo czekałam na czekoladę z okienkiem z Niemiec. Miała całe orzechy. To było coś wow - wspomina Aneta. - Drugim takim łakociem były żelki Haribo o smaku coca-coli - to był szał - takie małe buteleczki. Jadło się po kilka sztuk, bo reszta na później.
- Moja mama pracuje w szpitalu, więc gdy byłam dzieckiem, dostawałam na święta wielką paczkę ze słodyczami od zakładu pracy mamy. To był koniec lat 90. i początek 00. Słodycze, na które zawsze czekałam, to... kocie języczki. Wtedy wydawało mi się, że te czekoladki są niedostępne, a przez to luksusowe, bo nigdzie ich nie widziałam w sklepie, miały też eleganckie opakowanie z kotem albo z małymi kotkami. Zjadałam całe opakowanie od razu i pilnowałam, żeby starsze siostry mi nie zabrały. Obecnie takie czekoladki można dostać za niecałe 10 zł, ale fakt - w dyskoncie ich się nie kupi - opowiada Aleksandra.
![Kiedyś tego nie lubiliśmy, dzisiaj tęsknimy. Wspomnienia z dzieciństwa](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3463/150x100/3463069__kr.webp)
Zakazany owoc
Bywało i tak, że obiektem największych dziecięcych pragnień stawało się nie to, co prezentowały telewizyjne reklamy, lecz po prostu to, czego nie było w naszych domach.
- Moi rodzice nie pozwalali mi jeść lizaków. Uważali, że to słodycze, które najbardziej psują zęby. Nasza sąsiadka miała wtedy sklep spożywczy i kiedy nadszedł dzień dziecka, zabrała mnie do niego i pozwoliła mi wybrać cokolwiek, na co będę miała ochotę. I ja z tych wszystkich czekolad, bombonierek, pralinek wybrałam sobie... lizaka za kilkadziesiąt groszy - ze śmiechem wspomina Ola.
- U mnie w dzieciństwie od święta pojawiało się ptasie mleczko. Dostawaliśmy je w paczkach na święta od zakładu pracy taty. Nie można było go tak po prostu zjeść, czekało na swoją okazję. Pamiętam, że zawsze nie mogłam się doczekać, aż otworzymy, chciałam się nim delektować, żeby było jak w reklamie - lekka pianka, która sprawia, że się unosimy. To czekanie było nawet lepsze niż samo jedzenie, bo smak, trzeba przyznać, trochę rozczarowywał - mówi Kasia. - Z ptasim mleczkiem mam jeszcze jedno wspomnienie - w podstawówce poszłam do dalszej koleżanki robić jakiś plakat do szkoły i jej mama przyniosła nam ptasie mleczko. Byłam w szoku, że tak w zwykły dzień można je sobie po prostu zjeść. Gdy tylko się poczęstowałam, koleżanka zwróciła mi uwagę, że jem je niepoprawnie, że najpierw trzeba zjeść ścianki czekolady, a dopiero potem delektować się pianką. Jak widać, każdy miał jakiś rytuał związany z tym łakociem.
- Za dzieciaka świętem było otwarcie czekolady. Żeby naruszyć opakowanie, musiały wystąpić specjalne okoliczności. Chyba dlatego jako późny nastolatek, gdy czekolady już spowszedniały, zjadałem całą na jedno posiedzenie. To było takie złamanie tabu. Oznaką święta były też "beczułki" wedlowskie - niejedzone nigdy w inne okazje - mówi Daniel.
- Pamiętam takie owocowe gumy w paskach - Fritt - były sprzedawane w aptece i dostawałam je tylko, gdy byłam chora, przez co zawsze wydawało mi się, że one są jakieś lecznicze, że to lekarstwo, a nie słodycze - mówi Kinga.
Symbol luksusu i prestiżu
Niekiedy słodycze były również symbolem prestiżu. Niektóre z nich były tak drogie, że wydawało się, że nigdy nie będziemy mogli sobie na nie pozwolić. Czasem jednak pojawiały się w naszych domach np. jako nagroda za dobre oceny czy prezent na urodziny lub święta. Stąd nadal kojarzą nam się z momentami pełnymi emocji i radości.
- Pamiętam mrożony tort Coppenrath und Wiese. Często podczas rodzinnych imprez był ważniejszy niż całe jedzenie, które na tę okazję przygotowano. Oraz lody Viennetta - zawsze w podstawówce na moje urodziny, cudowna chrupiąca czekolada. Chce mi się płakać na wspomnienie, taki był pyszny. Wciąż czuję ten smak i emocje, jakie mi towarzyszyły podczas jego krojenia. Podobnie lody Magnum, które były nie tylko jakby luksusowe i eleganckie, ale też zarezerwowane dla dorosłych. Pamiętam reklamę, w której jakiś koleś poszedł do automatu z prezerwatywami. Obok był automat z Magnumami i wybrał... loda zamiast uniesień z czekającą na niego kobietą. To chyba też była zakazana reklama. Na początku lat 90. jeszcze Rafaello oraz alkoholowe Mon Cherie - trwała wtedy zmasowana kampania reklamowa, która była powiewem Zachodu. Raz zjadłam całe opakowanie Mon Cherie i chodziłam podchmielona przez pół dnia (śmiech) - wspomina Alicja.
- Dla mnie zawsze takim lux premium łakociem było kinder bueno. Za dzieciaka myślałam, że gdy będę pracować, to będę często go sobie kupować, bo zazwyczaj dostawałam odświętnie. A jeśli chodzi o takie większe słodycze, typu śliwki w czekoladzie, lindorki, rafaello, merci itp., to - co ciekawe - dopiero całkiem niedawno sobie uświadomiłam, że mogę sobie je kupić sama, jeśli mam na nie ochotę. Nie wiem czemu, ale zawsze one mi się kojarzyły z kupowaniem na prezent - dodaje Daria.
![Zupa owocowa, kasza z sokiem i kakao. Wspominamy smaki dzieciństwa](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/2825/150x100/2825964__kr.webp)
- Zawsze wydawało mi się, że najbardziej premium słodyczami są te wszystkie bombonierki i czekoladki, które ciocie i inni krewni dawali na pierwszą komunię czy urodziny. Pamiętam, że w telewizji była reklama takiej bombonierki Lindt, i że tam wszyscy się rzucali na taką z białym nadzieniem. Przez to, gdy dostawałam jakieś takie czekoladki czy Merci, Ferrero Rocher czy Raffaello, uważałam, że powinny mi najbardziej ze wszystkich słodyczy smakować, a okazywało się, że wolę jakąś zwykłą czekoladę czy batona - mówi Martyna.
- Strasznie mnie zdziwiło w dorosłym życiu, że Maxi King jest w każdym sklepie i w dodatku kosztuje tyle, co inne batoniki. Pamiętam, że dostawałem go rzadko i zawsze wbijałem na drewniany patyk i jadłem jak loda. Wydawało mi się, że to jest coś strasznie drogiego - mówi Artur.
Zjadane z wyrzutami sumienia
Jednak nie można zapomnieć o tym, że czasem słodycze wywoływały w nas także wyrzuty sumienia. Rodzice wydzielali nam odpowiednią ilość albo sami zdawaliśmy sobie sprawę, że trzeba być rozsądnym. Łakocie smakowały jednak tak wyjątkowo, że trudno było się oprzeć pokusie.
- Była taka guma w rolce, ślimak taki - wspomina Michał. - Ideą było oderwać kawałek, a ja zawsze wkładałem do buzi całą zawartość opakowania albo na dwie raty. Potem był smutek, że nie ma już gumy.
- Miałam tak z toffifee. Nie dało się go przestać jeść. Miały być tylko trzy i reszta na potem, ale zawsze kończyło się zjedzeniem prawie całego opakowania, a potem krzykiem mamy, że jak to tak nic nie zostawiłam. Cudownie było odkryć - jak już wyprowadziłam się od rodziców - że można kupić sobie i zjeść całe bez wyrzutów sumienia. Do dziś, gdy mam gorszy dzień, mój narzeczony przynosi mi właśnie toffifee - mówi Agata.
Opinie (206) ponad 10 zablokowanych
-
2024-03-13 22:53
kuku ruku powróciło!!
Do nabycia w żabce.
Ten Grecki wafelek smakuje tak samo jak w latach 90"- 7 0
-
2024-03-13 23:00
Kto pamieta na pocztku lat 90,moze 93,94 wafelki kukuryku?i takie podobne w fioletowym opakowaniu nimieckie ale pamietam nazwy (1)
- 2 0
-
2024-03-14 06:02
Grześki
- 0 0
-
2024-03-14 00:28
Czekoladki Danusia, mleczne, pomarańczowe.
Takie małe jak kostka czekolady, pakowane w złotko i papierową banderolkę. Bez nadzienia, ale z aromatem pomarańczowym. Inne aromaty też były, ale pomarańczowe smakowały najlepiej. Skończyły się pod koniec lat sześćdziesiątych chyba. Teraz niby też są jakies czekolady pomarańczowe, ale ten aromat jakiś nie taki, czekolada jakaś za gorzka...
- 3 0
-
2024-03-14 01:09
A ja bym chciała (5)
Znowu zjeść chipsy ruffles paprykowe, w nich chyba była czasem kasa. Mrożone truskawki w kubeczku, gumy wrigleys w listku takie obsypane jeszcze tą mięta, małe soczki w kartonikach, Pepsi... wyjadalo się też vibovit palcem i pamiętam smak pierwszej zupki chińskiej zjedzonej na surowo -wujek z zagranicy przywiózł
- 7 0
-
2024-03-14 08:54
(3)
A ja chio chips taccos i sombreros.
- 9 0
-
2024-03-14 14:37
(2)
ooooj taaaaaaaaaaak, chio chips tacos nakładane na palce jak obrączki :D z czipsów jeszcze (tak troche pózniej) flipsy o smaku bekonu...najlepsze "chipsy" bekonowe jakie jadłem, teraz nie do koupienia, sa tylko truskawka czekolada i bezsmak...takze flipsy i bacon snacks z firmy star foods - ulubione czipsy młodosci...zreszta inne czipsy ze star foods były równie dobre i ta reklama z młodym gąsowskim, pamietam ja (i piosenke z niej!) jak dzis, jest chyba jeszcze do obejrzenia na YT...smak smak smak, wylądował juz kosmiczny smak, star star star to jest gwiezdnych czipsów czar - czy jakos tak (wale z pamieci reklame sprzed 35lat wiec moge sie mylic;)
- 1 0
-
2024-03-15 09:54
to nie był "smak" tylko "Snak" (snack)
sna(c)k sna(c)k sna(c)k - wylądował już kosmiczny smak
a ja lubiłam ze star foods chipsy. snacki, a właściwie chrupki o smaku pizza- 2 0
-
2024-03-15 13:36
W Dealz są chipsy bekonowe, które wyglądają i smakują identycznie jak te ze Star Foods. To niedawne odkrycie i już mi ślinka cieknie na myśl o kupnie ;)
- 1 0
-
2024-03-15 13:33
Tak!!! Ruffles paprykowe kupowałam razem z nowym numerem magazynu Popcorn! Takie święto ;)
Te chipsy był wspaniałe! Firma istnieje, ale smak nie ten sam (poza tym u nas niespecjalnie dostępne). Chio Chips Taccos i Sombreros pojawiły sie później, ale tez były świetne, i znowu, nowa edycja już nie ma tego smaku.
Dodam niemiecką, białą czekoladę i orzeszki w czekoladzie... echhh...- 0 0
-
2024-03-14 01:56
(1)
Lata 70 i 80 te paczki od rodziny z Niemiec, słodyczy było full. Jednak najbardziej smakował mi torcik czekoladowy Wedla, który mój wujek dostawał pływając na statku w PLO. Ogólnie ten torcik smakował mi lepiej niż te niemieckie słodycze.
- 11 0
-
2024-03-15 13:37
Dobry był. Taki nie za słodki ;)
- 2 0
-
2024-03-14 03:11
Lizaki Melody Pops (1)
Te różowe, to było coś, zakochałam się w nich, jak się pojawiły na rynku. Dostałam jeden, a potem wieczorami, przed snem, marzyłam, że kiedyś rodzice kupią mi cały kartonik, 4 sztuki.
- 5 0
-
2024-03-14 14:39
na tym g*wnie nie dało sie grac...ale i tak kazdy próbował wygrywac melodyjki z dołączonych na opakowaniu "nut"
- 5 0
-
2024-03-14 04:22
Luksusowe? (2)
Być może jak ktoś był z niezaradnej rodziny w 1980r to był luksus.
W 1985r. całe osiedla w Gdańsku typu Żabianka Przymorze miały jeszcze czarno białe telewizory lampowe. Na tych osiedlach mieszkają do dziś głównie robotnicy i dla nich czekoladki dawniej to był luksus.- 2 16
-
2024-03-14 08:32
(1)
Z niezaradnej rodziny? Tych słodyczy w prl w sklepach po prostu nie było. Zaradna rodzina to taka która okradała pewexy czy jak?
- 11 0
-
2024-03-14 10:20
kombinatorzy i tyle lub partyjniacy
przeciętny człowiek nie miał dostępu do takich łakoci
- 6 0
-
2024-03-14 06:59
Wtedy to wolalem
Dobra polska amfetamine i haszysz z maroko , slodyczekupywalem na hali w Gdyni i Gdansku ... Kasemialem zawsze bez problemu i tak jest do dzis tylko juz zrezygnowalem z amfetaminy bo nie ma dobrej
- 0 7
-
2024-03-14 07:42
Lata 80-te tata kupował w pewexie czekoladę z orzechami na święta . Rany ależ ta czekolada była pyszna i jeszcze michałki to dzisiejsze to już nie ten smak .
- 4 0
-
2024-03-14 08:44
Od lat 80-tych mam rodzinę w Niemczech (3)
I w tamtych latach przesyłali oni paczki do Polski. Wtedy każdy rodzaj słodyczy przez nich przesyłany był dla mnie luksusem. Pamiętam, że na pewno były tam czekolady ritter sport (swoją drogą do dziś nie rozumiem dlaczego w nazwie zwykłej czekolady jest słowo sport), mamby i takie małe kwadratowe czekoladki zawijane w kolorowe papierki a wszystko umieszczone w foliowym, przeźroczystym opakowaniu w kształcie rożka. W późniejszym czasie, czyli w latach 90-tych jak w Polsce zaczęły na półkach pojawiać się wszelkie słodkości, to raffaello, mon cheri i ferrero roche, ich reklamy przedstawiały je jako eleganckie, wyjątkowe no właśnie takie luksusowe, oraz maxi king a z lodów to oczywiście magnum.
- 2 0
-
2024-03-14 14:44
(2)
te czekoladki w rożku z foli to były cukierki lodowe - nienawidziłem ich, strasznie dziwny smaki konsystencja osiadająca na zębach...
- 2 1
-
2024-03-15 09:58
pyszne były
- 0 1
-
2024-03-18 13:28
Jakie cukierki lodowe???
"te czekoladki w rożku z foli to były cukierki lodowe" czekoladki to zupełnie cos innego niż cukierek, nie może być jednocześnie tym i tym. Te moje były zdecydowanie czekoladkami i były pyszne.
- 0 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.