- 1 Kto odpowiada za wypadek przy pracy? (43 opinie)
- 2 Nauczyciele mogą składać wnioski o nowe świadczenie (192 opinie)
- 3 Praca w branży edukacyjnej. Warto? (96 opinii)
- 4 Czy możemy odmówić pracy w upały? (59 opinii)
- 5 Dyskusja o krótszej pracy dla urzędników (354 opinie)
"Etat zabiera nam życie". Młodzi próbują z tym walczyć
Praca czy życie? Młode pokolenie w korporacjach walczy o balans. W codziennej gonitwie za wypełnianiem obowiązków i zarabianiem, wielu zapomina o pasjach i relacjach. Jednak młode pokolenie, które wchodzi na rynek pracy pokazuje, że zamiast akceptować status quo i brać udział w wyścigu szczurów, może czas na innowacje, elastyczność i... życie? Pokolenie Z nie żyje, żeby pracować. Pracuje, żeby żyć. Czy uda im się przemodelować system pracy?
- Pokolenie innowacji czy lenistwa?
- Zmiany blokują starsze pokolenia?
- Praca dla pieniędzy czy dla satysfakcji?
Pokolenie innowacji czy lenistwa?
Czas w ciągu dnia co do minuty wypełnia nam praca i codzienne obowiązki. Wiele osób zarabia po to, by zapłacić za mieszkanie, w którym może się wyspać, by pracować. Przecież tak jest skonstruowany system. Nieprawda? Wychodzi się rano do pracy, wraca wieczorem i jedyne o czym się marzy, to odpoczynek... by mieć siłę kolejnego dnia. Tak rodzi się frustracja. Wiele osób czuje, że czas przepływa im przez palce, a na to co lubią, czyli swoje pasje lub pielęgnowanie relacji, nie mają czasu. Jednak nie pokolenie Z.
![Gen Z to nie Jay-Z: czym różnią się pokolenia?](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3604/150x100/3604664__c_263_15_2148_1503__kr.webp)
W roku przepracujesz na etacie 2000 godzin, czyli około 250 dni, często aby tylko przeżyć i zapłacić rachunki lub wyjechać na jakieś małe wakacje na kilka dni. Tak mijają lata. To właśnie z tym próbuje walczyć "roszczeniowe" pokolenie Z, które nie chce skończyć jak ich rodzice. Chcą widzieć efekty poświęconych godzin na pracę. Zamiast zmęczenia i marzeń oraz niezrealizowanych planów, na które "nigdy nie było czasu" - wolą szukać rozwiązań, by dobrze zarabiać i mieć wolność.
- Zarabiam dość dobre pieniądze i na tym mi bardzo zależało. Zawsze miałam w głowie, że chcę więcej zarabiać niż moi rodzice, którzy mimo że są po studiach, to ledwo wiązali koniec z końcem i wciąż pracują od rana do wieczora. Jako dziecko o wyjazdach i wycieczkach, mogłam zapomnieć, bo nie było na to pieniędzy. I nie jest to wyrzut do rodziców, bo robili wszystko, by było dobrze, ale sama nie chciałam powielać tego schematu. Wiem, że chcę zwiedzać świat, a praca ma mi dać pieniądze i wolność bym to robiła. Nie chcę pracować tylko po to, by żyć "od pierwszego do pierwszego". Wykonuję wyznaczone mi zadania i za to otrzymuję zapłatę - to jest praca - mówi Ania, 28 lat.
Wiele młodych osób w korporacjach próbuje rozgryźć ten zawiły system, poszukując pracy zdalnej lub hybrydowej, w której właśnie istnieje możliwość pogodzenia życia z pracą.
- Pokolenie Z to pokolenie ludzi mobilnych, elastycznych i zorientowanych na technologie. Jest to pokolenie, któremu (przynajmniej w europejskich warunkach) podarowano dostęp do opcji i możliwość wyboru. W sprzyjających warunkach pokolenie to wnosi do organizacji nie tylko oczekiwania i dystans, ale także szereg innowacji i usprawnień, nakręcanych w dużym stopniu horyzontami technologicznymi i niemal nieograniczonym dostępem do informacji. To pokolenie, które zamiast siedzieć po godzinach, będzie szukać możliwości uproszczenia czy zautomatyzowania procesu, osiągając ten sam cel szybciej i przy mniejszym zaangażowaniu człowieka. To również generacja pracy zdalnej i pośrednich relacji interpersonalnych - co z punktu widzenia pracodawcy może wymagać rewizji w obszarze budowania zaangażowania - mówi Agnieszka Piechaczek, Senior Manager - People Operations.
Zmiany blokują starsze pokolenia?
Jednak zamiast pozytywnych reakcji na innowacje wśród starszych kolegów i koleżanek, młodzież często czeka ostracyzm. Współpracownicy dają również do zrozumienia, że czują się rozgoryczeni, bo w końcu jak to możliwe, że chce się odejść z pracy, jeżeli jest się traktowanym "tak dobrze".
- Pokolenie Z w pewnym sensie zignorowało autorytety. Wyważyło społeczne drzwi używając języka i narzędzi nie do końca zrozumiałych przez pokolenia X czy Y. Zamiast dywagować, teoretyzować, sprawdzać - po prostu "klika", działa i odkrywa. Przetwarza wielokrotnie większe ilości informacji, robi kilka rzeczy naraz, stosuje skróty - a do tego oczekuje autonomii i poszanowania. To może wywoływać pewien opór, a nawet brak zaufania czy lęk w innych członkach społeczeństwa - co jednak z perspektywy dziejowej wydaje się być zupełnie naturalnym mechanizmem. Zamiast się "czepiać" rekomendowałabym "czerpać" - z siebie nawzajem. Społeczna wymiana barterowa sprawdza się od wieków. W tym ekosystemie każdy ma trochę racji. Zarówno ci, którzy bronią swoich historycznych osiągnięć (one też były przełomowe jakiś czas temu), i ci, którzy to kontestują. Postęp jest nieunikniony, choć tempo zmian we współczesnym świecie wydaje się być unikatowe - mówi Agnieszka Piechaczek.
Na domiar złego starsze pokolenia często dorzucają swoje kąśliwe komentarze pt. "nie wiecie, jak wygląda prawdziwa praca" lub "jeszcze nic nie potrafią, a już mają wymagania". Jednak może warto znaleźć złoty środek, zamiast wchodzić w przepychanki słowne i "walkę pokoleń"?
- Dla mnie nie jest ważna jakaś walka o karierę i pięcie się po szczebelkach w korpo, robiąc nadgodziny, za które mało kto ci podziękuje i słabo zapłaci. Zamiast tego wolę iść na koncert ze swoją dziewczyną, bo to ją kocham. Uważam, że sami nakręcamy się w pracy, często dajemy z siebie wszystko, przepracowujemy się, co sprawia, że wpływa to też na naszą psychikę. Widzę to u swoich znajomych czy u mojej mamy, która pięła się po ścieżce kariery szkolnej, by jako dyrektorka szkoły dostawać niewiele ponad najniższej krajowej i jednocześnie zaniedbując relację w domu. Ja nie chcę wchodzić z butami w świat ludzi po 40-tce, którzy poświęcili takiemu myśleniu życie, ale sam tak nie chcę - mówi Karol, 27 lat.
Karol pracuje obecnie przed laptopem ze swojego (wynajmowanego) mieszkania. O dziwo dla niektórych - studiów nie skończył i jak sam mówi zrobił to celowo, bo nie zgadza się z twierdzeniem, że tak trzeba.
- Jestem na własnej działalności. Moi rodzice uważają, że marnuję swoje życie, a "nie mając umowy o pracę i to najlepiej w budżetówce, to emerytury mieć nie będę". Ja podsumuję to tylko tak, że mimo braku studiów, podyplomówek i innych szkoleń, które posiadają moi rodzice, zarabiam obecnie dużo więcej niż oni. Do tego mam czas na to, aby pójść na siłownię czy do restauracji. Po to powinna być praca, by dać nam pieniądze na życie, a nie po to, by przetrwać i robić coś dla "wyższych" celów - mówi Karol.
Praca dla pieniędzy czy dla satysfakcji?
Czy podejście, że praca jest po to, by zapewnić pieniądze na życie, to złe podejście? Zatrudnienie w firmach służy przede wszystkim zapewnieniu środków utrzymania. Pokolenie Z rozumie pracę jako część życia, a nie jego całość, doceniając przy tym potrzebę realizowania się również na innych płaszczyznach, a praca przestaje być dla nich misją.
- Pracowałam chwilę na etacie, ale od samego początku wiedziałam, że to nie dla mnie. Akurat jak zaczęła się pandemia, to zobaczyłam, że wykonując te same zadania zdalnie, potrafię zoptymalizować swoją pracę tak, że mam więcej czasu dla siebie. Akurat pracuję w takiej branży, w której pracodawca zgodził się, bym pozostała na pracy zdalnej i bardzo to doceniam. Wiem, że muszę wykonać swoje zadania, bo z nich jestem rozliczna i nie muszę siedzieć kilka godzin w biurze "udając, że pracuję" bo muszę być 8h. Ale zobaczyłam też, jak wielu moich znajomych ma z tym problem. Próbują rozmawiać z pracodawcami na temat pracy zdalnej i kończy się to jedynie na odmowach - mówi Marta, 25 lat
![Unia wprowadzi domniemanie etatu](https://s-trojmiasto.pl/zdj/c/n/2/3678/150x100/3678450__kr.webp)
Jednak to, że chcą mieć więcej czasu, nie oznacza, że go marnują. To pokolenie aktywnie angażujące się w działania na rzecz ochrony środowiska i redukcji nierówności społecznych. Dlatego przewartościowując podejście do pracy na bardziej techniczne niż emocjonalne, pokolenie Z dąży do tworzenia rozwiązań korzystnych systemowo i zrównoważonych. Ich aktywna postawa i dbałość o zdrowie, przy jednoczesnym zachowaniu zdrowego balansu między życiem a pracą, wyznacza nowe, systemowo korzystne kierunki rozwoju społecznego. Jednak potrzeba otwartości na nowe narzędzia, by je dostrzec.
- Aby skutecznie weryfikować swoje wymagania pod pokolenie Z, firmy powinny lepiej zrozumieć wymagania samego pokolenia. Zakłada to nie tylko zmiany w zakresie podejść, procesów i procedur, ale także używanych na co dzień narzędzi i technologii. Efektywny pracownik z generacji Z potrzebuje sprzyjającego środowiska pracy, aby uwolnić swój potencjał - to pokolenie rzadko akceptuje kompromisy. Nowoczesny system zarządzania i komfortowe wynagrodzenie wraz z systemem premiowym stają się niepodlegającymi dyskusji podstawami, szczególnie w korporacjach. Wąska perspektywa - nie działa na pokolenie Z, które ma świat u swoich stóp. Prawdziwa różnica wymaga przyjrzenia się szerszym aspektom funkcjonowania organizacji z takimi elementami, jak: spersonalizowana oferta benefitowa, work-life balance także w czasie pracy, marka pracodawcy zaangażowanego i odpowiedzialnego, styl i kanały komunikacji, elastyczne zarządzanie czasem. Nie zapominajmy jednak, że z upływem czasu przedstawiciele pokolenia Z stają się szefami zespołów czy właścicielami firm, wpływając realnie na zmiany dokonujące się w każdym obszarze. A na horyzoncie mamy już nowe pokolenia - dodaje Agnieszka Piechaczek.
Opinie (445) ponad 20 zablokowanych
-
2024-03-24 11:50
tylko zasadnicza sluzba wojskowa nauczy ich zycia
najlepsi to sa nowbogaci z kredytem na 30 lat wszystko na raty wziete ale mowi ja mam bezczelni
- 19 6
-
2024-03-24 11:54
Dlaczego tak bardzo komplikujecie.najprostrze w życiu sprawy. Jeśli chcesz pieniadze na wycieczkę musisz je zarobić. Jeśli nie będziesz mieć pieniędzy to na wycieczkę nie pojedzies. Jeśli ktoś tego nie rozumie to znaczy że ma chyba jakiś uraz w mózgu, a jeśli ma uraz w w mózgu to musi koniecznie iść do lekarza.
- 27 1
-
2024-03-24 11:58
Ostatni duży kryzys był 16 lat temu.... (2)
....Zetki swojego dużego kryzysu jeszcze nie przeżyły jako dorośli ludzie.
Taki kryzys otwiera oczy i uczy pokory.
Niestety kryzys już się zaczyna...- 29 2
-
2024-03-24 12:01
To spojrz (1)
Na notowania gieldowe. Wszystko najdrozsze w historii
- 5 1
-
2024-03-25 18:08
I to jest znak nadchodzącego kryzysu.
Co około 8 lat - historycznie (nie licząc wpływu "czarnych łabędzi") przychodzi kryzys.
Nie każdy na miarę 2008 roku.
Recesję w USA:
1929, 1937, 1945, 1953, 1960, 1969, 1973 (kryzys paliwowy), 1980, 1990, 2000 , 2008. W 2016 wyprzedaż akcji w czerwcu ale bez recesji, 2019 - COVID.
Następny kryzys za rogiem.
Następna korekta za rogiem.- 2 0
-
2024-03-24 11:59
sorry
Praca jest dla biednych.
- 5 9
-
2024-03-24 12:02
Milenials 40 (1)
Też o tym myslałem co jest napisane w tym artykule,czlowiek zawsze zarabia tyle aby tylko przetrwać,kiedys zarabialem 1200 i myslałem ze jak zarobie 5000 to bede bogaty,dzis tyle mam i dalej w kropce,ceny wszystkiego odleciały,tylko szefowie firm i politycy maja dobrze bo kontrolują ludzi i pieniądz a my jesteśmy tymi szczurami w kołowrotku co to napędzają
- 36 2
-
2024-03-27 09:54
Kwestia względna
Bo Liczy się ile zarabiasz względnie...
Jeśli zarabiasz średnio to masz w życiu średnio. Jak zarabiasz więcej od otoczenia to masz w życiu dobrze. Owszem dochodzi do tego wskaźnik bogactwa społeczeństwa i definicja co oznacza średnio w danym kraju, ale to się zmienia bardzo powoli (o wiele wolniej niż inflacja, kryzysy gospodarcze etc.), więc polecam patrzeć na relatywną siłę zarobków i dobytku względem reszty społeczeństwa a nie bezwzględna bo to daje bardziej miarodajny pogląd.- 0 0
-
2024-03-24 12:04
Pracuje na ochronie
I jest mi z tym naprawdę dobrze. Czuję się wolny...
- 16 3
-
2024-03-24 12:10
Zmiana priorytetów (2)
Jestem z pokolenia Millennialsów. Moje początki to słabe wynagrodzenia A wysokie oczekiwania pracodawcy przeplacone nadgodzinani bez dodatkowego wynagrodzenia. Cieszyłam się że dostałam w ogóle szansę, żeby się czegoś praktycznego nauczyć po studiach. Taki był rynek pracy wówczas. Dużo później po urodzeniu dziecka przewartościowalam swoje życie i zmieniłam priorytety. Praca dla mnie jest ważna ale rodzina i dziecko najważniejsze. Widzę pozytywne zmiany w pracy mimo zmiany swojego nastawienia mam dużo wyższe wynagrodzenia i znacznie mniej czasu spędzam w pracy. Uważam, ze rynek pracy zmienia się na lepsze. Trzeba umieć znaleźć balans.
- 16 5
-
2024-03-24 13:20
(1)
Osiemset plus taaaa priorytety
- 4 6
-
2024-03-28 08:09
Mam to samo przemyslenie przy 40
A 800 plus przy dwojce dzieci to kropla w moich wydatkach.
- 0 0
-
2024-03-24 12:33
Dzieci się naoglądały milionerów z tiktoka
I myślą że oni też będą milionerami, tylko muszą najpierw kupić u takiego milionera kurs
- 35 3
-
2024-03-24 12:36
Młode pokolenie walczy o balans.
I znowu jakieś pokraczne zdanie. Gdzie się podział język polski?
- 23 0
-
2024-03-24 12:42
Eghhhhh
Podobno jest jakiś gościu który poleruje sobie cukinie jeżdżąc po świecie i później sprzedaje to na kanałach typu RT. Można i tak robić kasę ale ile to trzeba się nachlapać żeby dobrze nagrać polerowanie cukini. Dla mnie nie do przyjęcia temat.
- 9 1
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.