- 1 Praca w branży edukacyjnej. Warto? (96 opinii)
- 2 Kto odpowiada za wypadek przy pracy? (47 opinii)
Zwalczanie mobbingu leży w interesie pracodawcy
Upokarzanie, ośmieszanie, odizolowanie od pozostałych pracowników, przydzielanie zadań poniżej kompetencji - mobbing to zjawisko trudne i niejednoznaczne, dlatego też rzadko występuje w urzędowych statystykach. Czy to oznacza, że należy do rzadkości? Niekoniecznie.
Mężczyzna, dobry projektant, wykształcony, ze sporym doświadczeniem, bez reszty zaangażowany w swoją pracę, lojalny i oddany. Wzór pracownika, typ do nagrody roku? Bynajmniej. W naszej historii to ofiara mobbingu, do tego rzecz działa się w publicznej placówce.
- Był systematycznie krytykowany za wykonaną przez siebie pracę. Reszta zespołu nie mogła się do niego odzywać, na drzwiach jego pokoju wydrukowano taki zakaz - "stop - pod rygorem rozwiązania umowy o pracę". Pracownik nie otrzymywał żadnych zadań od pracodawcy, a wszystkie projekty, które wykonywał dotychczas, przekazano innym pracownikom - opowiada nam szczegóły Karolina Sikorska z Kancelarii Prawnej Batna. - Któregoś dnia zastał swoje biurko wyniesione z dotychczasowego miejsca z informacją, że na razie ma pracować na korytarzu, do czasu znalezienia nowego miejsca - dodaje.
Szykany trwały przez ponad rok. Zakończyły się tak, jak najczęściej kończą się historie, które mają swój finał w sądzie - załamaniem, zwolnieniem lekarskim i leczeniem u specjalistów.
Dociekliwi zapytają dlaczego pracownik nie odszedł, kiedy atmosfera zaczęła się pogarszać? Dlaczego po piątym, dziesiątym poniżeniu nie trzasnął drzwiami i nie znalazł nowej pracy? Bo był słaby, źle wykształcony i obawiał się rynku pracy? Najczęściej to tylko stereotypy. Sprawa jest bardziej skomplikowana.
- Można powiedzieć, że najbardziej podatne na mobbing są osoby, którym po prostu bardzo zależy, są ambitne i oddane swojej pracy. Postrzegają siebie poprzez tę konkretną pracę i nie wyobrażają sobie bez niej życia - mówi Wojciech Staniszewski ze Stowarzyszenia Antymobbingowego pp. Barbary Grabowskiej. - Z naszych doświadczeń wynika, że w dużej części to dobrze wykształceni pracownicy, często u szczytu swojej zawodowej kariery. Tkwią w tej sytuacji, bo liczą, że to minie i znowu będzie jak dawniej.
Podobnym stereotypem jest myślenie, że mobbingowane są tylko kobiety przez mężczyzn. W naszej historii jest dokładnie odwrotnie.
- Zarówno mężczyźni, jak i kobiety równie często padają ofiarami mobbingu. Zauważyliśmy natomiast, że mobbing na tym samym szczeblu w organizacji często odbywa się w relacji między kobietami - opowiada Wojciech Staniszewski.
Ze statystyk wynika też, że są środowiska, w których problem mobbingu zdarza się zdecydowanie częściej niż w innych.
- To przede wszystkim służba zdrowia i nauczyciele. Także w tych branżach najczęściej zdarza się mobbing pomiędzy współpracownikami. Jakie powody znajduje mobber? Może to być np. zawiść - bo koleżanka się kształci, bo bardziej lubią ją uczniowie, rodzice czy pacjenci, bo lepiej wygląda... - wymienia Staniszewski.
Słowo "mobbing" przeżywało swoje czasy świetności kilka lat temu. Wrogie spojrzenie, kąśliwa uwaga czy pospieszanie pracownika wystarczyło, by ktoś zaczął mówić o mobbingu. Bez wątpienia doprowadziło to do bagatelizowania tego zjawiska.
- Badania prowadzone w Polsce pokazały, że mobbing dotyczy 8 proc. społeczeństwa. Niewielka część z nich dochodzi swoich praw. Problemem jest niska świadomość społeczna, trudność w przyznaniu wiary subiektywnym odczuciom pracownika. Mobbing odbywa się najczęściej w cztery oczy, bądź w niewielkim gronie, a konformizm społeczny utrudnia zbieranie dowodów w postaci zeznań świadków - przyznaje Karolina Sikorska.
Udowodnienie mobbingu nie jest rzeczą łatwą. To po stronie pracownika leży przedstawienie dowodów na poparcie swojej tezy.
- Bardzo rzadko osoba mobbingująca zostawia ślady np. w korespondencji mailowej. Współpracownicy z obawy o utratę pracy też nie są pomocni. Czasem możemy liczyć na byłych pracowników, którzy nie mają już nic do stracenia - potwierdza Wojciech Kawczyński, radca prawny Kancelarii Kawczyński- Kieszkowski Adwokaci i Radcowie Prawni.
W sieci można znaleźć ogłoszenia firm, które oferują urządzenia szpiegowskie przydatne do udowodnienia mobbingu. Jednak warto pamiętać, że... - Sąd może odrzucić taki dowód, ponieważ został zdobyty w nielegalny sposób - zauważa Wojciech Kawczyński. - Osoba mobbingująca może też straszyć swoją ofiarę konsekwencjami prawnymi z tytułu naruszenia dóbr. Ale raczej nie ma się czego obawiać - dodaje.
Prowadzenie polityki antymobbingowej powinno przede wszystkim zainteresować pracodawców. Dlaczego? Ponieważ to oni mogą ponieść największe konsekwencje w tej sytuacji, nawet jeśli nie brali udziału w mobbingu pracownika.
- Mobberem może być sam pracodawca, kierownik lub współpracownik, ale odpowiedzialność ponosi zawsze pracodawca. Pracownik, który wskutek mobbingu doznał rozstroju zdrowia może domagać się od pracodawcy zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę - informuje nas Karolina Sikorska. - Dopiero po przegranym procesie pracodawca może wyciągnąć konsekwencje prawne wobec mobbera.
Tak było też w naszej historii. Pracownik wygrał proces, otrzymał zadośćuczynienie i choć nie musiał, zdecydował się na zmianę pracy.
Szwedzki badacz Heinz Leymann stworzył listę 45 symptomów, które wskazują, że mamy do czynienia z mobbingiem. Od błahych, np. przerywania wypowiedzi czy ignorowania, po przewinienia większego kalibru, takie jak znęcanie się fizyczne i propozycje seksualne. Żeby mówić o zachowaniu mobbingowym, działania mobbera muszą być systematyczne, długotrwałe i uporczywe dla ofiary.
- Przyjęło się, że jest to minimum 6 miesięcy, gdyż wówczas osoby pokrzywdzone zaczynają korzystać z pomocy medycznej - psychiatrycznej i lekarze rozpoznają u nich Zespół Stresu Pourazowego (PTSD). W praktyce każda sytuacja badana jest indywidualnie. Nie mniej jednak należy się wykazać znajomością szacunkowych dat, od kiedy do kiedy mobbing był stosowany i miał miejsce - tłumaczy Karolina Sikorska.
Odpowiednią instytucją do rozpatrywania spraw o mobbing jest Sąd Pracy zgodny z miejscem zamieszkania pracownika lub siedziby zakładu pracy.
Miejsca
Opinie (46) 1 zablokowana
-
2012-11-04 20:48
NOWA NAZWA NA NIEWOLNICTWO
Kto się ośmieli teraz wystąpić przeciwko pracodawcy? Wszędzie trąbienie o kryzysie, jeżeli nie jest to molestowanie seksualne i nie ma filmów z monitoringu to niestety spójrzmy prawdzie w oczy-udowodnienie bez szans-poprzedni pracownicy przecież nic nie wiedzą o obecnej sytuacji, a jeżeli dostali wypowiedzenia i nie poszli z tym do sądu to w ogóle marni świadkowie. Teraz panuje atmosfera "bądź wdzięczny , że w ogóle masz pracę", "a gdzie ty pójdziesz, nigdzie pracy nie znajdziesz", nie wspomnę o tym, że zatrudnienie jest na 1/2 etatu a praca po 10 godz dziennie , łącznie z weekendami i wielkie awantury jak ktoś ma inne plany z rodziną.
- 13 1
-
2012-11-04 21:42
mobbing to w Polsce jest czymś normalnym !!I był za nim wymyslono na to okreslenie!!
Dziwne ze zdjęcie pokazuje tylko gryzipiórków to pestka w porównaniu do normalnej pracy!Tam dopiero zobaczyli coto jest mobing!!Ale co sie dziwic w końcu Rajska zielona wyspa tuska jest krajem gdzie jest najwiecej umów smieciowych w Europie!!
- 7 1
-
2012-11-04 21:50
mobbing to norma
pracowalam wcześniej w korpo i żadnego zachowania które chociażby podchodziloby pod mobbing nie doswiadczylam i czasem żałuję że odeszłam. Potem przyszło mi pracowac w polskich firmach... niestety ale w firmach ktore pamiętają jeszcze prl dzieją się często dziwne rzeczy.. nikt tego nie kontroluje, nie sprawdza, wszyscy siedzą cicho bo każdy sie boi że wyleci. Zmuszanie do pracy w nadgodzinach, nadmiar obowiązków, wyciskanie ile się da, szantaż, wredne i chamskie komentarze to są sposoby w polskich firmach na zmotywowanie pracownika. I tego się nie zmieni - dopóki będzie panował rynek pracodawcy a nie pracownika w trojmiescie. Bo w kontrolę nie wierzę, nawet jakby ktoś chciał skontrolować firmę taką jak moja, to panie w hr i zarzad potrafilby swietnie zamydlić audytorom oczy, w tym są najlepsi.
Warszawy nie lubię, nie chcę zmieniać branży na IT ani na finanse, więc pozostaje mi już tylko wyjazd z naszego pieknego kraju.- 10 0
-
2012-11-05 08:10
piękny tytuł artykułu
mobingujący pracodawca ma walczyć z mobingiem, czyli sam z sobą?
oskarżyciel i sędzia w swojej sprawie.- 6 1
-
2012-11-05 09:29
!!!
i w trakcie pracy się dowiadujemy, że jesteśmy pomiotami lub dziećmi kurzu i słońca czyli tumanami
i tak się ciągnie i ciągnie - tylko kiedy ktoś wybuchnie lub nie :(
ot, życie w demokracji, o którą tak walczyliśmy - tylko dalczego nas tak mało do tego dorosło?- 3 0
-
2012-11-05 10:16
mobing
Nie wiem co gorsze wasalizm czy mobing,doświadczyłam mobingu
na własnej skórze będąc jednym z wielu dyrektorów podległych
wydziałowi edukacji,nie trzymanie palca w d---e Pani G.C.
powodowało różne skutki,aż rzygać się chciało patrząc kiedy w
dniu imienin waliły do tej pani dyrektorzy-wasale dla tzw.świętego spokoju składali życzenia,obłudne życząc zdrowia
chociaż dla dobra gdańskiej oświaty lepiej żeby chorowała.- 4 0
-
2012-11-05 14:32
gdańska-pomorska szkoła kadry kierowniczej
Takie miasto Grudziądz. położone w Województwie Kujawsko-Pomorskim. Od wielu już lat kadra kierownicza z tego miasta jest szkolona przez "Fachowców z Gdańska". Dotyczy to sektora publicznego jak i prywatnego. Nie ma w tym mieście takiego miejsca pracy gdzie nie byłoby mobbingu. Grudziądzka kadra kierownicza wyszkolona przez Gdańsk doskonale wie, że jedynym, słusznym i skutecznym sposobem zarządzania jest gnojenie podwładnych.
- 2 0
-
2012-11-05 17:06
Polskiego określienia nie znaleźli?
W podstawówce mówiło się na to "gnojenie". Ale to przecież język guaniarzy, osoby wykształconę muszą być bardziej 'internationale'...
- 7 0
-
2012-11-05 21:31
Ergo...
Znacie?
- 2 0
-
2012-11-05 22:00
to normalne w tym kraju
mobing w tym kraju jest powszechny, to tak zwane "polskie piekiełko", w którym kierownicy wychodzą z założenia że tak się właśnie zarządza i nie widzą w tym nic złego o zgrozo!!! ale sami od od początku swojej kariery nie spotkali się z niczym lepszym, więc sami potem żle traktują podwładnych, to jedno, a druga rzecz to to, że ludzie sobie poprostu w pracy wilkiem i gdy dobierze się grupka niedowartościowanych "pustaków" wtedy leczą swoje kompleksy na lepszych, pracowitszych młodszych lub poprostu ładniejszych współpracownikach, to jest nagminne, sama się spotkałam z tym w pracy, moi znajmomi, każdy też się z tym spotkał i każdy z nas szybko zmieniał pracę, żeby nie pracować w takich toksycznych środowiskach, a pracodawcy umywają od tego ręce, nazywając to "brakiem porozumienia się z grupą", a państwowe instytucje to istna wylęgarnia mobingerów, tylko problem często tkiw w tym, że ludzie którzy mobingują innych nawet nie wiedzą jak ich poczynania się nazywają i nie wiedzą że są to zachowania patologiczne.
- 2 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.